12. Bölüm: Benim Ol

Turnam Yar’e Selam Söyle Ve ben sonra seni tanıdım, sanki senden önce hayatım yokmuş, sen geldin de ben yaşamaya başlamışım gibi hissettirdin. Seni anlatmaya kelimeler yetmez ama bir nefesin beni sarhoş eder. “Ben hayatım boyunca seni beklemişim.” Dedim gözlerine bakarak. “Beklediğim de, özlediğim de, sevdiğimde sensin ve ben bundan zevk alıyorum Miran.” Yutkundu ve gözlerime baktı. “ Evlen benle. ” Dedi ve gülümsedim. “ Evlenirim senle. ” Yüzümde aptal bir gülümseme oluştu. Bu evlilik Duru için olacaktı, en azından Miran onun için yapacaktı bu evliliği. “Devamını sonra konuşalım Miran.” Dedim gözlerimle Duru’yu gösterirken. “Evde konuşuruz.” Dedi sonra Duru’ya baktı ve gülümsedi. “Aşk kuşum hadi daha düğün bitmedi.” Dedi ve Duru’yu kucağına aldı ve bana elini uzattı. “Heyecandan yüzüğü içeride bıraktım.” Dedi bana gülümseyip, bende o ara elimi uzatıp elini tuttum. “Önemi yok.” Gülümsedim ve birbirimizin gözlerinin içine baktık. Salona el ele girmiştik, Miran’ın kucağında kızım vardı ve biz el eleydik. Miran ilk Duru’yu kucağından indirdi sonra yüzüğü çıkarıp elini uzattı, derin bir nefes alıp bende elimi uzattım. Miran yüzüğü parmağıma taktıktan sonra bana sarıldı, Duru ise heyecanla teyzesinin yanına gitti. “Neden gitti?” Diye sordu Miran. “Tüm olanları bir bir teyzesine anlatacak da.” Dedim gülerek. Her şey o kadar güzel geçmişti ki, ben Duru’yu babası ile birlikte uyutmuştum. Şimdi ise Miran ile bahçeye çıkmıştık, ben konuşamıyor, nereden başlasam bilemiyordum. “Miran bu evlilik bizim için değil dimi?” Dedim sert sesimle. “Duru mutlu olmayı hak ediyordu.” Dedi gözlerime bakarak. “Duru’nun mutluluğunu bende düşünüyorum ama bunlardan önce konuşmamız plan yapmamız daha sağlıklı değil miydi?” Dedim ciddi şekilde bakarak. “Bunlar sonra konuşulacak konular Defne şimdi zamanı değil.” Miran konuyu kapattı ve elini uzattı. “Yorulduk artık, uyumamız lazım sabah işimiz var.” Dedi Miran ve elini tuttum, elimi tutarak kolunu sol omzuna koydu ve kendine çekti beni. “Aynı odada.” Dediği an kalbim duracak gibi hissettim, onunla aynı yatakta mı yatacaktım? “Yok olmaz, oda yoksa ben eee ben Duru’nun yanında uyurum.” Miran kafasını hayır der gibi salladı ve gülümsedi. “Bizim ayrı odada kalmamız kızımınız sağladığı için iyi olmaz hadi.” Dedi ve beraber yukarı Miran’ın odasına çıktık, tüm eşyalar odaya taşınmış dizilmiş bir haldeydi ben şokla baka kaldım. “Üstünü değiştir de uyuyalım.” Dedi Miran, odanın içinde ki giyinme odasına girdim ve perdeyi çektim, pijamalarımı aldım ve giyindim. Odaya geldiğimde Miran çoktan giyinmişti derin bir nefes verip yatağa gittim. İkimizde aynı yatağa girdik, uzun zaman sonra ona bu kadar yakın olmak kalbimi yerinden çıkaracak gibiydi. Sabah uyandığımda Miran yanımda yoktu telefonuma gelen binlerce mesajı umursamadan Parlayı aradım. “Defne ben bir şey unuttum Defne!” Dedi panik olmuş bir sesle. “Kızım n’oldu Allah aşkına sabah sabah, ne unuttun?” Diye sordum merakla. “Defne ben kına gecesi yapmayı unuttum.” Dediği an hem gülmek hem ağlamak istiyordum. “Tamam sakin olalım, bugün sen benim şirkete gel iş çıkışı beraber bir kaç mekan seçelim güzel bir şekilde iç dizaynını yapalım yarın kına gecen hazır olur.” Dedim sakin bir sesle. Parla ile konuşurken giyme odasına girdim telefonu hoparlöre alıp kendime elbise seçmeye başladım. “Bir günde olur mu Defne?” Dedi isyan eder şekilde. “Yapmamaktan iyidir Parla, böyle devam edersen anca çocuğun doğar büyür o zaman yaparsın kınanı.” Dedim beyaz mini bir elbiseyi elime aldım ve giymeye başladım. “Bu gidişle sende öyle olacaksın, Miran’ın teklifi var zaten.” Dedi gülerek. “Bizim durumumuz farklı biz evli değiliz siz evlisiniz hadi be.” Dedim ve Parla gülümsedi. “Tamam tamam iş çıkışı Burhan beni getirir.” Dedi ve kahkaha atıp telefonumu elime aldım. “İnanmıyorum sana, sert kadına naptın sen?” Dedim ve telefonu kulağıma yasladım. Elime beyaz topuklu ayakkabıyı aldım ve yere koydum. Tam giyecektim ki Miran geldi. “Dedikodunuz bittiyse hadi kahvaltıya işe geç kalacağız.” Ded…