6.

Selam canımlar nasılsınız? Bölümü sizinle Melih açmak istiyordu ama azıcık heyecanlı olduğu için başka zamana. Keyifli okumalarrr 💘💘💘 𐦍 ⁠ ❅ Gerçekten de senin planladığınla hayatın senin için planladığı şeyler çok farklıymış. Neden bilmiyorum ama dünden beri durup durup bunu düşünüyordum. Kantinde oturmuş Melih'i bekliyordum. Kısa bir mesaj atarak kantine gelmemi istemişti ama kendisi henüz ortalıkta yoktu. Ben de canım sıkıldığı için tabletimde HayDay oynuyordum. Bu da benim yeni alışkanlığımdı; daha şimdiden 40. seviyeye gelmiştim çünkü aşırı sarmıştı. Hayvanlarımı aç bıraktığımda içten içe üzülüyordum. Hatta bir tane atım bile vardı! Oyun oynarken içimden bir ses 'oyunda köpek alalım, isimlerini de Batu ve Ali koyalım' diyordu ama içimdeki o hain sesi dinlemedim. Gidip güzel bir kedi aldım ve ismini Melih koydum. Melih mi? Şaka yapıyor olmalıydım! Allah'ım sen bana sabır ver, aklıma mukayyet ol, ben neler yapıyordum öyle? Ah mal kafam ah... Ama ne yalan söyleyeyim çok yakışmıştı o smokinli kediye bu isim. "Oturabilir miyim?" diyen sesle başımı tabletten kaldırdım. Ali'ydi. Nereden çıkmıştı şimdi bu? "Ama geçenki gibi hemen kalkacaksan oturmayayım hiç." "Kalkacağım," dedim net bir sesle. Yani kibarca 'oturma' d emek istiyordum. "Tamam o zaman ben sadece akşam partiye geliyor musun diye soracaktım." "Geliyorum," dedim. Bir yandan da Melih'in tam şu an gelmemesi için içimden dualar ediyordum. Neden bilmiyorum ama içimden bir ses ikisinin yan yana gelmesini hiç istemiyordu. O günkü o fotoğraftan sonra mı utanıyordum, yoksa başka bir şey miydi ben de bilmiyordum. "Ben seni alayım istersen yalnız gelme," dediğinde gözlerimi kısıp doğrudan ona baktım. Neydi bu çocuğun derdi şimdi? "Gerek yok, yalnız gelmiyorum zaten." "Nil'le geliyorsun o zaman?" diye diretti. "Melih'le geliyorum," dediğimde, yüzündeki o kendinden emin tebessüm anbean soldu, yerini buz gibi bir ifadeye bıraktı. Vardı bu işte bir iş ama hadi hayırlısıydı. "Anladım, akşam görüşürüz o zaman," diyerek hızla yanımdan ayrıldı. Geri zekalı işte. Aslında asıl geri zekalı olan bendim ki, daha düne kadar bu adam demeye bile dilimin varmadığı insan müsvaddesinden hoşlanıyordum. Acaba bir doktora gidip zeka seviyemi mi yoklattırsaydım? Kendime hayret ediyordum. Masanın üzerinde telefonum titrediğinde bakışlarım ekrana düştü. Yazan Nil'di. Nil'im ❤️‍🔥 : a şkılettam nerdesin? Nil'im ❤️‍🔥 : akşama ne giyeceksin? Nil'im ❤️‍🔥 : alışverişe gidelim mi? Siz: kantindeyim Melih'i bekliyorum Siz: a kşam Melih'le gideceğim motorla geçeceğiz. oyüzden rahat bir şeyler giyeceğim Siz: hâlâ gelmeyeceğine emin misin? Nil'im ❤️‍🔥 : ayyy size iyi eğlenceler! Nil'im ❤️‍🔥 : b enim ne işim var o kasıntıların yanında ya Nil'im ❤️‍🔥 : akşama dizim var evde kurulup onu izleyeceğim Siz: tamam o zaman Siz: h em sen neredesin? dersten bir anda fırlayıp çıktın Nil'im ❤️‍🔥 : sorma sorma, annem kargo göndermiş de hemen onu almaya gitmem gerekti Nil'im ❤️‍🔥 : Ah bir bitseydi de şu zıkkım üniversite İzmir'e gitseydim artık. Çok özledim annemi ya Siz: çok özlediysen annen gelsin buraya birkaç günlüğüne Nil'im ❤️‍🔥 : Kadının işi gücü var, nasıl gelsin canım Nil'im ❤️‍🔥 : sen boş ver şimdi beni gelmedi mi hala Melih? Siz: Yok daha gelmedi Nil'im ❤️‍🔥 : Bir mesaj yaz sor bakalım neredeymiş kaç saattir bekliyorsun orada Siz: tamam yazarım şimdi Nil'im ❤️‍🔥 : ö ptüm çoook ben de eve geçiyorum şimdi Siz: dikkat et kendine kuzum Nil'le olan sohbetten çıkıp tam Melih'e "Neredesin?" diye yazmak için onun sohbetine giriyordum ki, karşımdaki sandalye büyük bir gürültüyle çekildi ve Melih hızla oturdu. Kulağında telefon vardı biriyle hararetli bir şekilde konuşuyordu. "Tamam işte abi ilk kez mi geliyorsun buraya? Atla bir taksiye gel eve," dedi karşıdaki adama, sesi oldukça huysuz geliyordu. Karşıdaki adam her ne dediyse Melih gözlerini sabır dilerce gökyüzüne doğru devirdi. "Gelemem işte işim var diyorum! Babama söyle o gelsin. İşem gücüm var benim seninle mi uğraşacağım oğlum?" Yine bir süre karşı taraf…