5.

Selam canımlarım, nasılsınız? Bugün bölümü Çiğdem açmak istedi size anlatmak istedikleri varmış. Ben de onu kırmadım, söz Çiğdem'de! 💘 ''Ay selam aşklarım, nasılız?? Umarım iyisinizdir. Beni de merak ediyorsanız, hiç iyi değildim! Kendimi bir anda Melih'in kapısında ve karşımda Melisa'yla bulduğum için... Hiç bana demiyorsunuz ki, kız Çido, Melisa Melih'in kız kardeşi diye! Hiç ama hiç yardımcı olmadınız bana. Ama neyse, darılmadım size. Yorumları okuyorum da, siz Ali'yi hiç sevmediniz. Ne yalan söyleyeyim ben de artık eskisi gibi değilim ona karşı. Neden bilmiyorum ama sanki üç senedir kendimi kocaman bir yalana inandırmışım gibi hissediyorum. Neyse, fazla spoi vermeyeyim, yazarımız kızmasın sonra ama çok güzel şeyler oluyor, benden söylemesi! Siz de bana yardımcı olun lütfen, ben de her yorumunuzu tek tek okuyorum. Hatta aranızdan birisi müneccim çıktı, dün gördüm! Keşke bizim kitabımızı biraz daha önce keşfetseydi, en azından Melih'in kapısına gittiğimde Melisa'nın kız kardeşi olma şokunu yaşamazdım. Şimdi siz geçip bölümü güzelce okuyun, ben de masamdaki o Kar Küresi 'ni kimin bıraktığını araştırmaya gideyim. Ay tabii siz henüz başıma neler geldiğini bilmiyorsunuz! Merak ettiyseniz sizi daha fazla tutmayayım, hemen bölüme alayım. Keyifli okumalar! 🩷 '' 𐦍 ⁠ ❅ Mutfak masasında oturmuş, babaannem için yemek yapan anneme sözde yardım ediyordum; ama aklım da fikrim de tamamen Melih'teydi. Böyle kendi kendime itiraf edince de bir garip oluyordu ama neyse. Düşündüğüm gibi, o tuhaf tavırları sadece bana özel, anlık bir şey değildi. Çocukta kesinlikle bir şeyler vardı bir haftadır benden köşe bucak kaçmasının arkasında büyük bir sır yatıyordu. Allah bu aşırı merakın belasını versindi bu gidişle başıma neler gelecekti hiç bilmiyordum. Ben daha önce hiç böyle birinin hayatını didikeleyecek kadar meraklı birisi değildim ki. Ne ara bu hale gelmiştim? "Antalya'da gemilerin mi battı kızım? Bu ne hal, için geçmiş," dedi annem, ocağın başından bana doğru seslenerek. "Yok ya annem ne batması. Öyle sınıftan bir arkadaşıma takıldı aklım," dedim elimdeki maydanoz saplarıyla oynarken. "Hangi arkadaş bu? Bildiğim kadarıyla pek arkadaşın yok senin kuzum," dedi annem imalı bir tonla. Haklıydı kadın. Benim ve etrafımda bir arkadaş grubumun olması mı? Garipti. Ama bu sene bir şeyler değişmişti işte. Nil vardı artık. Bir de... Melih vardı. "Galiba var," dediğimde annem elindeki tahta kaşığı tencerenin kenarına bırakıp şaşkınlıkla bana döndü. "Galiba mı? Var mı yok mu kuzum? Doğru düzgün anlatsana şunu sen bana," diyerek ellerini mutfak bezine sildi ve meraklı bir ifadeyle karşıma geçip oturdu. "Melih var işte sınıftan. Hoca proje ödevi için ikimizi grup yaptı. İlk başlarda her şey çok güzeldi konuşuyorduk falan ama kaç gündür sanki benden köşe bucak kaçıyor. Mesajlarıma geç dönüyor yüzüme bakmıyor. Anlamadım ki ne olduğunu." "Eee konuşmadın mı çocukla açık açık?" "Konuştum ya anne ama aynı işte. Sürekli geçiştiriyor. Acaba fark etmeden kıracak bir şey mi yaptım diye düşünüyorum. Sonra kendi kendime 'belki de bir kız meselesi falan vardır, sevgilisiyle uğraşıyordur' deyip üstelemiyorum," dediğimde annem gözlerini kısmış büyük bir dikkatle beni dinliyordu. Resmen annemle mutfakta oturmuş yine dedikodu yapıyorduk. Ama bu kez konumuz sevimsiz akrabalar değil, Melih'ti . Annem bilmiş bir tavırla başını salladı. "E doğru düzgün konuşmamışsındır o zaman. Erkekler biraz kıttır annem geç anlarlar. Ya da en ufak bir şeyi yanlış anlayıp günlerce kendi kafalarında kurarlar. Kesin çocuk bir şeyi yanlış anladı içine döndü." "Acaba" diyerek annemi şakayla karışık yokladım. "Bu konuyu babama mı sorsam?" "Neyi soracaksın babana?" diye kaşlarını kaldırdı annem. "Melih'in neden böyle davrandığını işte. Hem bir erkeğin halinden en çok yine bir erkek anlar. Ama yok, gerçi sen her zaman diyorsun ya 'baban da ilk tanıştığımızda biraz kıt beyinliydi onu evirip çevirip adam eden benim' diye—" Daha lafımı bitirmeme izin vermeden annem eline aldığı kepçeyi tehditkar bir şe…