44.

KIRK DÖRDÜNCÜ BÖLÜM. Siz: Ne? Siz: ciddi misin? Yoksa şaka mı yapıyorsun? Siz: şakaysa hiç komik değil Ceren: vallahi ciddiyim Siz: sen nereden öğrendin? Ceren: ben öğrenemediğim hiçbir şey yok şekerim Siz: aradım açmıyor of Ceren: hastane de salak kankam, mesaj at müsait olduğunda yazar Siz: hastaneye gidiyorum Ceren: yuh abart Siz: bir zamanlar yakın arkadaşımdı. Ceren: adı üstünde "Bir zamanlar." Ceren: Hem o ilgi için bilerek kendini arabanın üstüne atmıştır Siz: İnan hiç umrumda değil 📍 İKİ HAFTA SONRA. Siz: Nasılsın Asya? Asya: iyiyim sağ ol, eve yeni geçtim. Siz: anladım bir ihtiyacın olduğunda burdayım istediğim zaman yazabilir misin? Asya: çok özür dilerim Asya: benim gözüm kör olmuştu. Onda kendimi görmüştüm böyle yapmak istememiştim. Asya: beni affedebilir misin bilmiyorum ama çok pişman olduğumu bil istiyorum Siz: Bunu duymak sevindirdi. Ama maalesef seni hiçbir zaman affedebileceğimi sanmıyorum. Çok kırgınım, hem de çok. Ve bu duygu hep benimle kalacak. Her neyse. Umarım hayatın boyunca hep mutlu olursun. Düşmanım değilsin, ama dostumda değilsin. 📍 Aslan: Durumı nasılmış Siz: Daha iyi şükürler olsun Aslan: iyii iyi mutlu oldum Siz: yerim seni Siz: salaksın ya Aslan: ne yaptım yine... Siz: bilmiyorm içimden geldi, diyemez miyim???? Aslan: rahatlayacaksan dilediğin tüm küfürleri edebilirsin canım benim Siz: HAHAHAHAHAHAHA 📍 Son zamanlarda doğru düzgün bölüm atamıyordum, telafim olsun 🫰🏻