22.Bölüm: Sessiz Gölge

“Gerçek koruyucular, adlarını değil izlerini saklar.” Alina’yı bulmuştum ama hâlâ ona yaklaşamıyordum. Meydanda bana çarptığı an gözlerimin içine bakmıştı fakat beni tanımamıştı. Belki de böylesi daha güvenliydi. Kapalı Kapılar’ın İtalya’daki yapılanmasının sandığımdan çok daha büyük olduğunu anlamıştım. Eğer Alina’nın benimle bağlantısı olduğunu öğrenirlerse ilk hedefleri o olacaktı. Bu riski göze alamazdım. Günler boyunca onu uzaktan takip ettim. Üniversiteye hangi saatte gittiğini, hangi sokaklardan yürüdüğünü, hangi kafede vakit geçirdiğini ve akşam yurda hangi yoldan döndüğünü tek tek ezberledim. Aynı zamanda Kapalı Kapılar’ın adamlarını da izliyordum. Eski depoları, gizli toplantı yaptıkları binaları, kullandıkları araçları ve bağlantı kurdukları kişileri tek tek not ediyordum. Geceleri örgütün peşinde, gündüzleri ise Alina’nın gölgesi gibi hareket ediyordum. O hiçbir şeyin farkında değildi ama ben attığı her adımın güvenli olduğundan emin oluyordum. Günler geçtikçe elimdeki bilgiler çoğalmaya başladı. Artık örgütün merkezine ulaşmama çok az kalmıştı. İçimde tek bir düşünce vardı. Önce Kapalı Kapılar’ı yok edecektim. Sonra Alina’nın karşısına hiçbir şey saklamadan çıkacaktım.