21.Bölüm : Kaderin kesiştiği an

Alina’nın Anlatımı “Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Kader, zamanı geldiğinde iki yolu yeniden birleştirir.” İtalya’ya geleli birkaç hafta olmuştu. Yavaş yavaş yeni hayatıma alışıyordum. Üniversite, dersler ve her gün keşfettiğim yeni sokaklar bana iyi gelmeye başlamıştı. O gün ders çıkışı elimde kitaplarla şehrin en kalabalık meydanından geçiyordum. Etraf turistlerle ve öğrencilerle doluydu. Tam karşı kaldırıma geçeceğim sırada biri omzuma sertçe çarptı. Dengemi kaybedince elimdeki kitaplar yere düştü. Hızla eğilip toplamaya başladım. Karşımdaki kişinin yüzü siyah bir maske ve kapüşonla kapalıydı. Sadece gözleri görünüyordu. Başımı kaldırıp ona baktım. “Pardon.” dedim. Kısa bir an göz göze geldik. Nedenini anlayamadığım bir his içimi kapladı ama üzerinde durmadım. Kitaplarımı topladım. “Tekrar özür dilerim.” dedim ve yürümeye devam ettim. Uraz’ın Anlatımı Kapalı Kapılar’ın peşindeydim. Gözüm kalabalığın arasında hızla uzaklaşan örgüt üyelerindeydi. Bir anlık dikkatsizlikle biri bana çarptı. Tam yoluma devam edecektim ki yere düşen kitapları görünce istemsizce durdum. Eğilen genç kız başını kaldırdığı anda zaman durmuş gibiydi. Alina… Aylarca ulaşmaya çalıştığım, her yerde aradığım Alina tam karşımdaydı. Bana bakıyordu ama beni tanımıyordu. Çünkü yüzüm siyah maskenin ve kapüşonun altındaydı. Sadece gözlerim görünüyordu. Dudaklarından dökülen tek kelime “Pardon.” oldu. Ben ise tek kelime edemedim. Olduğum yerde donup kaldım. Alina kitaplarını topladı, kısa bir bakış attı ve kalabalığın arasında yavaş yavaş gözden kayboldu. Ben hâlâ arkasından bakıyordum. Aylar sonra onu bulmuştum ama ona adımı bile söyleyememiştim. O an anladım ki kader bizi yeniden karşılaştırmıştı ama henüz zamanı değildi. Önce Kapalı Kapılar’ı bitirecektim. Sonra Alina’nın karşısına hiçbir şey saklamadan çıkacaktım.