15.Bölüm:Bazı sessizlikler

Alinanın bakışı Saat kaçtı bilmiyordum ama fazla sinirliydim telefonum yanımda değildi aceleyle hemen marketten bir şeyler alıp eve dönecektim Tek aldığım şey selinin istediği eşyalardı bir an başım dönmeye başladı sakince yavaş adımlarla banka oturdum muhtemelen çok hoşuma gitmişti kalkmak istemiyordum biraz daha rüzgarın sesini dinledim hiç beklemediğim anda arkamdan alina diye bir ses geldi arkamı döndüğümde bir çift el ağzımı kapattı nefes alamadım bağıramıyordum yardım isteyemiyordum arkamı döndüğümde arkamdaki kişinin Elvan olduğunu anladım tekti ama kesin yakınlarda korumaları da vardı benim düşündüğüme göre o korumaların da içinde kesin uraz da vardı bir an içimden savunmasız hissettim Elvan yavaşça ağzımı bıraktı ve bende elvana sırtımı döndüm yüzüne bakacak halim yoktu arkadan bir soğukluk hissettim Elvan yerdeydi ve uraz hiç düşünmeden arkasına geçti. Bir eliyle elvanın saçlarını sertçe kavrayıp başını geriye çekti, diğer kolunu boynunun altından geçirerek dengesini bozdu. Elvan dizlerinin üzerine çökerken uraz ağırlığını sırtına verdi. Saçlarından çekmeye devam ederek başını yukarı kaldırdı; elvan acıyla yüzünü buruştururken kurtulmak için çırpınıyordu. Bir an şok olmuştum çünkü Uraz hiçbir zaman benim tarafımda olmamıştı. İlk kez ben zarar görmeyeyim diye birinin karşısına geçmişti ne yapacağımı bilmiyordum. Teşekkür mü etmeliydim, yoksa bunun arkasında bilmediğim başka bir sebep mi vardı.İçimdeki bütün öfke, korku ve şaşkınlık birbirine karışmıştı ve en çok da onun gözlerine bakmaya cesaret edemiyordum.