BÖLÜM I

BÖLÜM I 3 Yıl Önce Bardan içeri girdiğimden beri, sarhoş bir şekilde keyifle dans eden insanların uğultusu ve müziğin sesi kafamı dolduruyordu. Amaçları neydi tam olarak? Kafayı vurup her şeyi unutmak mı, yoksa körkütük sarhoş olup eğlenmek mi? Benim amacım ise belliydi; bir suikast girişiminin baş zanlısı olmak Bu gürültülü yerden haz ettiğim söylenemezdi. Ama en sonunda buradaydım ve her zamanki gibi birinin canına daha kıyacaktım. Bunun için üzülmüyordum çünkü o kişilerin yaptıklarından sonra yaşamaya bile hakları yoktu. Elimde tuttuğum yıllanmış şarabın buruk tadı boğazımdan akarken içmeye devam ediyordum. Beni gören hiç kimse burada bir suikast gerçekleştireceğimi düşünmezdi. Zaten şu an kimsenin herhangi bir şey düşündüğünü sanmıyordum, buradan bakınca herkesin kafayı bulduğu belliydi. Öldüreceğim kişinin nerede olduğunu bilmiyordum, ama burada bir yerlerde olmalıydı Sırtımı bar tezgâhına yasladım, sonra hafifçe doğrulup etrafa göz gezdirdim. Gözlerim, loş ışığın altında parlayan yüzleri, birbirine dolanan gövdeleri bir tarayıcı titizliğiyle süzüyordu. Mekânın en kuytu köşelerini aradım. Burada olduğuna emindim, fakat henüz ona dair hiçbir iz görememiştim Şarabımdan son bir yudum alıp kadehi mermer tezgâha bıraktım. Ardından kalabalığın arasından sıyrılarak ilerlemeye başladım. Geniş alan, gözümden kaçan yerler bırakıyordu Bir kadına ilişti gözlerim. Durmadan dans ediyor, savrulan saçları yüzüne değiyordu. Arkasındaki adamla birlikte eğleniyor gibiydiler Bakışlarım başka birini aradı. Dans eden kalabalığın arasında, bar tezgâhının üstünde kendini kaybetmiş birini gördüm. Acılarını unutmak için sarhoş olmuştu ama yeterince unutmuş gibi görünmüyordu. Zaten hiçbir zaman bu insanları anlamış değildim. Benim için duygular zayıflık ve aptallıktan ibaretti. Zayıf insanlar ağlardı… ve ben ağlayan birine katlanamazdım. Etrafı yeniden kolaçan ederken, aniden bana bakan iki çift gözle karşılaştım. Yerimde duraksadım, beni kesintisiz izleyen bu gözler rahatsız ediciydi. Neden bana öyle bakıyordu? Başımı çevirip göz ucuyla tekrar ona baktım. Kristal viski kadehinden yavaşça yudum alıyordu ve bakışları hâlâ üzerimdeydi. Siyahın en karanlık tonundaki saçları dağınıktı. Buz mavisi gözleri yorgun, neredeyse bitkin görünüyordu. Üzerindeki takım elbisenin kolları sıyrılmış, kumaşı hafifçe kırışmıştı.. iyi olduğunu söylemek zordu. Çoğu kadının bakışları ona kayıyordu ama o yalnızca bana bakıyordu. Bakışları yoğundu. Rahatsız ediciydi. Neden bu kadar huzursuz olduğumu anlamıyordum. Bir süre sonra gereğinden fazla bakıştığımızı fark edip gözlerimi kaçırdım. Daha fazla zaman kaybetmeden barın merdivenlerine yöneldim. Topuklu botlarım halı kaplı zeminde tok sesler çıkarıyordu. Merdivenlerden inen birkaç kişinin arasından sıyrılıp üst kata ulaştım. Son basamakta durup etrafı süzdüm. Çoğu kişi aşağıda olduğu için burası neredeyse boştu. Kapıların hepsi kapalıydı. Hafif bir ses duyunca sağdaki kapıya yöneldim, parmaklarım silahın kabzasına kayarken derin bir nefes aldım. Kapının önünde durup kulağımı dayadım. İçeriden kısık bir konuşma geliyordu Kapıyı yavaşça araladım ve içeri girdim. Bir adam, kendinden yaşça küçük bir kadınla bir yakınlık içindeydi. Midemi bulandıran bu manzaraya daha fazla katlanamadan, “Eğlencenizi böldüysem kusuruma bakmayın ama halletmem gereken bir iş var,” dedim, masum bir gülümsemeyle. İkisi de bana döndüğünde “Sen de kimsin?” dedi adam. Gözlerim kadına kaydı. “Bizi biraz yalnız bırakır mısınız?” Kadın beni baştan aşağı süzüp tek kelime etmeden dışarı çıktığında adam tekrar bana döndü. “Seni tanıyor muyum?” Ona doğru birkaç adım attım. “Hayır. Ama tanışabiliriz,” dedim gülümseyerek. O da gülümsedi. Gözlerini üzerime dikti. Gömleğinin üst düğmeleri açıktı. “Gecenin bu saatinde karşıma çıkan en güzel şey sensin sanırım… güzelim.” Tabii, öyledir. Bana doğru yaklaştığında, burnuma dolan keskin alkol kokusundan sarhoş olduğunu anladım. Yüzümdeki tebessüm bozulmadan silahımı çıkardım ve namluyu ona doğrulttum. Gözleri büyüdüğ…