Giriş...

17/07/2026 Başlangıç tarihini bu kısma yazabilir misiniz? Bazı insanlar kaderlerini doğdukları gün öğrenir. Bazıları ise ömürleri boyunca onun peşinden koşar. Ben hiçbir zaman ikisinden biri olmadım. Çünkü kaderim bana ne doğduğum gün fısıldandı ne de yıllar boyunca peşimden geldi. O, karanlığın en derin yerine saklandı ve beni bulacağı günü bekledi. Ben Kaelis. Bu ismi ilk duyduğum günü hatırlamıyorum. Belki de hiçbir zaman bana ait olmadığını düşündüğüm içindir. Çünkü çocukluğum boyunca insanlar bana farklı isimlerle seslendi. Kimileri beni uğursuz ilan etti, kimileri sessizliğimi kibir sandı. Oysa ben sadece içimde neyin yaşadığını bilmiyordum. Geceleri aynı kâbusla uyanıyor, avuçlarımın içinde hissettiğim buz gibi sızının nedenini anlayamıyordum. Gökyüzüne her baktığımda, ay bana diğer insanlara baktığından farklı bakıyormuş gibi hissediyordum. Sanki beni tanıyor, benden bir şey bekliyordu. Yıllar geçtikçe bu his büyüdü. Geceler uzadı, gölgeler konuşmaya başladı ve rüzgâr, adımı hiç bilmediğim bir dilde fısıldadı. Ne kadar kaçmaya çalışırsam çalışayım, görünmeyen bir el beni hep aynı karanlığa sürüklüyordu. O karanlığın içinde ise gözlerini hiç görmediğim insanlar beni bekliyordu. Sonra Kanlı Ay yeniden doğdu. O gece gökyüzü kırmızıya boyandığında yalnızca ay değişmedi. Toprak nefes aldı, orman sustu, rüzgâr yön değiştirdi. Sanki yüzyıllardır uyuyan bir dünya gözlerini açmıştı. O an bunun sadece bir gök olayı olmadığını anladım. Bir şey uyanmıştı... Belki de biri ve o biri bendim. O geceden sonra hayatım, geri dönemeyeceğim bir yola girdi. İnsan sandığım benliğim parçalandı. Bildiğim bütün gerçekler birer yalandan ibaret çıktı. Adını yalnızca efsanelerde duyduğum yaratıklar gerçekten vardı ve onlar uzun zamandır beni arıyordu. Çünkü benim kanım, sıradan bir kan değildi. Ben, unutulması gereken bir mirasın son taşıyıcısıydım. Ve bazı miraslar... Dünyayı kurtarmak için değil, onu yeniden karanlığa gömmek için doğar.