2.BÖLÜM - YARA VE İZ

AMELİA SANDERS “Kara Meleği bir kez daha hakladın.” “Hakladık demelisin, benim için her zaman kolay lokma oldu, onun bir zaafı var ve o da benim.” Erkek kardeşim Daniel ile şehir sınırında olan gizli malikaneye doğru ilerliyorduk. Los Angeles’ın içi başkalarına ait olsa da sınırlar her zaman bizimdi. Birkaç saatlik mesafede ve gözlerden uzak bir kırsalda olan Sanders Malikanesi yıllardır ailemizi ağırlıyordu. Şehirde olmadığımız zamanlarda malikanede kalıyorduk. Ama her türlü tedbire karşı şehir içinde de gizli, güvenli yerlerimiz vardı. En gizli olan yer ise Rivera’ların bölgesindeki dövme stüdyosuydu. Stüdyonun üst katı ben, kardeşlerim ve kuzenlerim için tahsis edilmişti. İşe aldığımız deneyimli dövmeciler ise hem yerimizin gizli kalmasını sağlıyorlar hem de bizim için çevreden bilgi topluyorlardı. Fırsattan istifade ilk dövmemi de bu zamanda yaptırmıştım. Sağ elimin üstünde bileğimden, orta parmağıma doğru uzanan siyah bir yılan bana uzun zamandır arkadaşlık ediyordu. Yer altı dünyasında işler kirliydi. Yükselmek için kimi ayaklar altına alacağınızı bilemezdiniz ve ben son beş yıldır Kara Meleği devirmek için uğraşıyordum. Geçmişte kalan bir hesabı hala çözememiştik. Beni hiçbir zaman alt edemeyecekti. Saatler önce yaşanan olay da bunun kanıtıydı. Geçen yıllardan bu yana üstesinden gelemediği zayıf duygularının her zaman esiri olmuştu. Ona ilk hamlemi yıllar önce yapmıştım, onu kendime aşık edip daha sonra yarı yolda bırakmıştım. Onun zaafı, vazgeçemediği aşkı olmuştum. Ve bu kalp ağrısı ile onu tam istediğim yerden vurmuştum. Tabii bu oyunun içinde tüm planlarıma rağmen en büyük hatam benim de ona âşık olmam olmuştu. O melek yüzü ile şeytana tövbe ettirmişti ama onunla her gece sevişsem de plana hep sadık kalmıştım. Her şeye rağmen duygularıma ket vurmayı biliyordum. Daniel, annemden aldığı kehribar rengi hafif çekik olan gözlerini karanlık yoldan çekip bana çevirdi. “Sen sahaya pek sık çıkmazsın. Söyle, bu sefer ne değişti?” Bacaklarıma bağladığım bıçakları çıkarıp torpido gözüne atarken ona döndüm. “Rivera kuzenler birkaç aya malikanelerinde bir maskeli balo veriyorlar. Ve o baloda en büyük mal sevkiyatını yapacaklar. Andreas’dan bu bilgileri bizzat almam gerekiyordu,” dedim diğer bacağımdaki bıçakları da çıkarırken. Daniel boşta kalan eliyle alnına düşen birkaç kıvırcık sarı saç tutamını geriye doğru yatırdı. “O da sana peşin peşin verdi istediğin bilgileri öyle mi?” “O Rivera kuzenler arasında en ketum olanı, ağzından laf almak zor bir dahaki karşılaşmamızda bir kez daha deneyeceğim. Onunla oynamamı hala seviyor.” “Onu neden başa geçirdiler hala anlamıyorum?” dedi. “Çünkü Adriana ve Ria, Andreas kadar acımasız değiller. Mafya dünyasında erkek gücü, kadın gücünden daima baskın gelir bilmiyor musun? Babaları öldüğünde Andreas başa geçmek için daha hazır değildi. O iki kadın onu toparladı ve başa geçirdiler. Andreas her şeye rağmen duruma ayak uydurmak zorunda kaldı. Ve sonra kurt oldu, yoksa onun işini çoktan bitirmiştim. Ve ayrıca sorduğun sorular ne kadar saçma, işlerini aksatıyor musun yoksa? Sana da daima rapor veriliyor.” Daniel dikkatle yola bakıyordu, malikaneye yaklaşıyorduk. “Sizin durumunuzu hala anlamış değilim, bu da kafamın karışmasına sebep oluyor. Erkekler daha baskın tamam da bizim başımızda da sen varsın.” Kızıl saçlarımı omuzlarımdan geriye attım. “Bebeğim ben kuzu postu giymiş kurdum. Ben Michel Sanders’ın kızıyım. Ve hak ettiğim yerdeyim. Dişlerimi ne zaman ve kime geçirmem gerektiğini iyi biliyorum, işte bu yüzden babam yerine beni geçirdi. Ve onları korkuttum. Onlara Amelia Sanders’ın gücünü gösterdim. Bu sebepten o hayasız heriflerin, yer altı dünyasında korktuğu isim oldum. Bana bu yüzden Kızıl Şeytan dediler.” Daniel gözlerini devirdi, “Bunları biliyoruz. Şu balodan bahset,” dedi malikane sınırlarına girerken. Saat çoktan gece yarısını geçmişti. “Hükümetin gözü üzerlerinde, herkesi satın almış olabilirler ama devleti asla. Ve izlendikleri için bu sevkiyat herkesin gözü önünde ama gizli yapılaca…