⚜ PROTOKOL XII ⚜

🌪️ ❝ Sessizlik bazen barış değildir; fırtınanın nefes almaya bıraktığı son andır. ❞ 📍 Rusya Kahvaltımız bittikten sonra herkes kendi köşesine çekilmişti, ben babamın Çalışma odasında örgütteki üyelerin adını ezberliyordum, çünkü geçen defa ezberlemeye çalıştıktan sonra hepsini unuttum, Alisa bahçedeki köpekle oynuyordu.Dmitri viktorla birlikte dışarıya çıkmıştı,Aleksei ise salonda kahve içerken bir şeyler okuyordu. Örgütteki üyelerin adlarını ezberlemeye çalışıyordum ama kafam o kadar karışıktı ki tek bir ismi bile aklımda tutamıyordum.Kıraçı düşünüyordum acaba gerçekten ezeli düşman mı olmuştuk, çünkü dündendir Ondan hiç ses seda yoktu. Ben bunları düşünürken Aşağıdan bir çığlık sesi geldi, bu ses Alisa'nın sesiydi. Hemen ayağa kalktım ve kapıya doğru koşmaya başladım. Tam kapıya ulaşmıştım ki bir anda kapım pat diye açıldı, gelen kişi Alekseiydi. "Alisa'nın elini köpek ısırmış" Duyduğum şeyle kaşlarımı çattım. "Ne demek Alisa'nın elini köpek ısırmış" Dediğim an Alisa'nın ikinci çığlığı kulaklarıma doldu. "Bence hızlı olmalıyız" Alekseinin dediği şeyle kafamı tamam dercesine salladım ve onunla birlikte hızlıca merdivenlerden inmeye başladık. Bahçeye çıktığımızda gördüğüm şeyle Şok olmuştum bütün korumalar Alisa'nın etrafına çevrilmişti. Alisa'nın elini görebilmek için onun yanına yaklaştım. Ama gördüğüm şeyle kendimi bir anda çok mutlu hissettim çünkü Alisa elinde bir pasta tutuyordu, ben pastayı gördüğüm an herkes iyi ki doğdun diye şarkı söylemeye başladılar. Evet bugün benim doğum günümdü bunu nasıl unuturdum. 23.09.2026 Aylar önce Babamla birlikte baba kız günü yaparız dediğimiz o gün gelmişti, ama kim bilebilirdi ki geçen sene babamla son doğum günümü kutladığımı. Gözlerim doldu içimde bir burukluk vardı babamın eksikliği ne kadar kendime hissettirmemeye çalışsam da bu sefer içimdeki kırgınlığı burukluğu gideremiyordum. Sanki Babam bir yerden çıkıp da bunların hepsinin bir şaka olduğunu söyleyecek gibiydi. Herkes mumu üflemem için Beklerken Dimitri ve Viktor geldi. "Geç kaldık sanırım" Dmitri'nin sesiydi bu "Çokta geç kalmadınız mila daha mumu üflemedi" Bu Alisa'nın sesiydi sanki dmitriye söylediği cümlede bana daha çok üfle derecesine konuşmuştu. Bende çok bekletmeden mumu üfledim ve Herkes alkışlamaya başladı. Alkışlar devam ederken Aleksei konuştu, "Artık keselim şu pastayı" dediği şeyle kahkaha attım. "Aleksei bizi yemeden kesin şu pastayı" Dmitri Aleksei ye bakarak bunu söylemişti. Aleksei de umurunda olmadığını göstermek istercesine eliyle tamam işareti Yaptı. Bu hareketi, beklemediğim yüz ifademden anlaşılır olacakki Aleksei Bana bakarak 'ne' dercesine omuz silkti. Alisa ise pastayı kesmesi için hizmetlilerden birine verdi. Hizmetli pastayı mutfağa götürürken Alisa dayanamadan hemen peşinden gitti. "Hayır! Büyük dilim bana." "Doğum günü senin mi?" dedim gülerek. "Hayır ama en çok ben emek verdim." "Emek dediğin şey beni kandırıp bahçeye çıkarmaktı." "İşe yaradı ama." ... Dmitri eline geçen ilk pasta tabağını aldı. "Ben beklemiyorum." Aleksei kaşını kaldırdı. "Daha herkese dağıtılmadı." "O benim sorunum değil." Viktor başını iki yana salladı. "Şaşırdık mı?" "Hayır." Bahçede yine kısa bir kahkaha yükseldi,Ben elimdeki pasta tabağına bakarken istemsizce sustum. Alisa bunu fark etmiş olacak ki yanıma geldi. "İyi misin?" Başımı hafifçe salladım. "İyiyim." "Bana öyle gelmedi." Bir an cevap veremedim. "Gecen seneki doğum günüm geldi aklıma." Alisa'nın yüzündeki gülümseme yavaşça silindi,Babamdan kimse bahsetmedi. Kimsenin bahsetmesine de gerek yoktu,Herkes neden sustuğunu anlamıştı.Tam o sırada cebimdeki telefon titredi. Ekrana baktım,Bilinmeyen numara ve Mesajda sadece tek bir cümle yazıyordu. "Doğum günün kutlu olsun, Mila." Numaraya birkaç saniye baktım,Ne kayıtlıydı,Ne de daha önce gördüğüm bir numaraydı. Kaşlarımı çattım,Kim olduğunu bilmediğim birinin bana mesaj atması hiç hoşuma gitmemişti. Hemen cevap yazdım. "Kimsin?" Mesajımın gönderilmesinden birkaç saniye sonra telefonum yeniden titredi. "Bunu tahmin edeme…