1. KAMELYA

Selamlar❤️ KAMELYA 4 kitaplık bir seri olacaktır. İlk kitabı Ulysses Yayınları aracılığı ile raflardadır. 2. kitap ise bitmek üzeredir. Keyifli okumalar diliyorum. Bölümleri beğenmeyi, yorum yapmayı ve beni sosyal medya hesaplarımdan takip etmeyi unutmayın ballarım.✨🤍 Sosya Medya Hesaplarım: Instagram-Tiktok: nazlicanntkr Okumaya başladığınız tarih ve saat⏰ Nilüfer-Karar Verdim Hiraizerdüş-Gitmem Gerek 13/02/2023 MUĞLA Hayatım boyunca bir konu hakkında doğru bir karar verebilmek için hep birilerine danışıp bana yol göstermelerini amaçladım, yaptım da. Fakat hiçbir zaman kendi doğrumdan şaşmadım ve her seferinde aldığım onca fikre sırtımı dönüp kendi bildiğim yoldan gittim. Kendi doğrularımda da başarısız olup üzüldüğüm elbette oldu fakat bana kazandırdıklarıyla bile kendimi toparlayıp ayağa kalkmasını bildim. Keşke demedim, hayata küsmedim. O istediğimi yapmak için yolumu değiştirdim ama sonucunda yaptım, başardım. İnsanlara fikrini sorup uygulamayanlardan oldum, pişman değilim. Fakat bu sefer kimseye fikrini sormadan, sadece kendi öz fikrim ve düşüncelerime kulak asarak, kendime belki de artık dönülmesi zor olan bir yol seçtim. Çalıştığım hastaneden tayinimi istedim ve bu olumlu sonuçlandı. Şu an elimde tayinimin çıktığı il yazıyor. Açmamak için türlü bahanelere sığınıp kendimi panikten ve meraktan çatlatmak istemediğim için açıyorum. Ve açtım: HAKKARİ/YÜKSEKOVA Gördüğüm ille gözlerimi istemsizce üst üste kırpmaya başladım. Tamam, doğuya tayinimi ben istemiştim fakat bu kadar uzağını ben de tahmin etmemiştim. Batının en ucundan doğunun en ucuna...Aman Allah'ım, bu yol çekilmez. Tamam, tabii ki tek derdimiz bu değil. Bir Muğlalı olarak farklı kültür, örf ve adetler beni bir tık zorlayacak diye tahmin ediyorum ama atlatırız, bunu da hallederiz. Bunu bile bile bu yola adım atmadık mı, kız Gözde? Bunu da hallederiz. Bunun da üstesinden geliriz. Üstesinden geldiğim onca felaket varken bu durum beni zorlamaz. Ki bunu bile bile istemiştim... Yeni kitabımın bembeyaz sayfalarına bunları düşünerek adım atmıştım. Hastaneden çıktığım gibi arabama atlayıp eve doğru yol aldım. Asıl paniğim şimdi başlıyordu. Çünkü dediğim gibi bu tek başıma aldığım bir karardı. Eve doğru son sürat sürerken paniğimi biraz olsun dağıtabilmesi için müzik listemden bir şarkı açtım. Sertap Erener'den Kendime Yeni Bir Ben Lazım arabamda son ses çalarken ben de kendimi şarkıya kaptırdım. Çünkü kendime gerçekten yeni bir ben lazımdı. Bu sene iyi geçmedi söylemem lazım Kader beni seçmedi ama görmemem lazım Belki birden bire yeniden başlamam gerek Eskiden taptığımı bugün taşlamam gerek Şarkıya kendimi öyle bir kaptırmıştım ki hızımı nasıl arttırdığımı fark etmedim bile. Yolda 180 ile gidiyordum ve ibre gitgide sağa kayıyordu. E tabii bu beni daha da heyecanlandırıyordu. Yeni bir aşk yeni bir iş Yine gülecek bir neden lazım Yeni bir haber yeni bir kader Bunlar için bana şans lazım Yeni bir duruş yeni dokunuş Tek tek keşfetmem lazım Yeni bir hayat gerisi bayat, aah Kendime yeni bir ben lazım,aah Kendime yeni bir ben lazım. Kendimden geçmiş bir şekilde şarkıyı söylemeye devam ederken ana yoldan çıkıp ne ara ışıklara geldiğimi fark etmedim. Kırmızı ışık yandığı için durmam gerekiyordu fakat hızım o kadar yüksekti ki durmam neredeyse imkansız gibiydi. Frene basarken hızımı yavaşlatabildiğim kadar yavaşlattım ama bu yine de bir arabanın arkasına çarpmama engel olmadı. Allah'ım insan bu kadar şom ağızlı olmamalı. Ya daha 10 saniye önce yeni bir hayat derken bundan bahsetmiyordum ben. Arabadan indiğim gibi önce kendi tamponuma baktım. Pek iç açıcı değildi ama halledilir diyerekten kafamı çevirip bir gövdeyle karşılaşmam bir oldu. Evet, bir gövde. Çünkü gövdenin sahibini görmem için bir hayli kafamı kaldırmam gerekiyordu ve boyun fıtığımı azdırmam bir hayli yüksekti. Sinirli ve gergin olan nefes alış verişlerini göğsünün inip kalkmasından anlayabiliyordum. Sanırım o, çarptığım arabanın sahibiydi. Yavaş yavaş kafamı kaldırıp bu eşsiz, devasa, sinirli gövdenin sahibine baktım…