68. Bölüm

Mühürlenmiş Tenler: Gecenin Ateşi Evin terasından içeri süzülen hafif serinlik, odadaki sıcaklığı dindirmeye yetmiyordu. Murat, üzerine taktığı kravatı daha kapıdan girerken gevşetmiş, gözlerini doğrudan Hafsa’nın üzerinde kenetlemişti. Hafsa, ipek geceliğinin içinde bir mum alevi gibi titrerken, Murat’ın ona doğru attığı her adımda kalbinin ritmi hızlanıyordu. Sessiz İtiraf Murat, tek kelime etmeden Hafsa’yı belinden kavrayıp duvara yasladığında, aralarındaki çekim odanın havasını elektrikle yükledi. "Bütün gün seni düşündüm," dedi Murat, sesi arzuyla çatallanmıştı. "Toplantılarda, yollarda... Sadece senin kokunu ve tenini hayal ettim." Hafsa, ellerini Murat’ın gömleğinin düğmelerine götürerek onları tek tek, ama sabırsızca çözmeye başladı. Murat’ın sıcak göğsü elinin altına değdiği an, dudaklarından hafif bir inilti döküldü. Bu sadece bir özlem değil, birbirlerine olan o bitmek bilmeyen açlığın dışavurumuydu. Yatağın üzerine devrildiklerinde, dünyadaki tüm sesler sustu; sadece onların birbirine karışan solukları ve tenlerinin sürtünmesinden doğan o yakıcı ses kaldı. Murat, Hafsa’nın her bir kıvrımını dudaklarıyla mühürlerken, Hafsa parmaklarını Murat’ın saçlarına daldırıp onu kendine daha çok çekiyordu. Aralarındaki o derin vuslat, bu gece her zamankinden daha ateşli, daha talepkardı. Murat’ın sert ve sahiplenici dokunuşlarına, Hafsa aynı cüretkarlıkla karşılık veriyordu. Birbirlerinin vücutlarını yeniden keşfederken, her dokunuş bir öncekinden daha derin izler bırakıyordu. Gecenin karanlığı, onların birleşen bedenlerinin yarattığı o yoğun ışıkla dağılıyordu. Murat, Hafsa’nın kulağına sevgi ve şehvet dolu sözler fısıldarken, zaman ve mekan algısı tamamen kayboldu. Hafsa, hayatının aşkıyla bu kadar derin bir bağ kurmanın verdiği hazla sarsılırken, Murat onun ruhuna kadar işleyen o son hamleyle bu geceyi de hafızalarına kazıdı. Ter içinde birbirlerine sarıldıklarında, dışarıda İstanbul uyuyordu ama onların odasında hala sönmemiş bir yangının dumanları tütüyordu. Murat, Hafsa’nın terli şakağını öperek onu göğsüne yasladı. "Her gece," diye fısıldadı Murat, "Her gece seni ilk kez seviyormuşum gibi yanacağım sana." Hafsa, huzurla gözlerini kapatırken, bu ateşin onları asla yakıp kül etmeyeceğini, aksine her seferinde yeniden doğuracağını biliyordu.