24. Bölüm

Murat’ın Duygusal Anıları: Hafsa’ya Karşı Derin Bir Bağ Hafsa’ya aldığım siyah takım elbise, onu asil yapmıştı. Onu benim gibi siyaha çevirmiştim. Gözlerimi kamaştıran güzelliğiyle, o siyah görüntünün ardında bembeyaz kalabilmişti. Masum bir güzelliği vardı bu da beni deli ediyordu. Bana bu kadar yakın olmasına izin vermemeli miydim? O kadar yetenekli olduğunu bilmiyordum. İşe girmek için dilleri bildiğini yazdığını zannediyordum. Beni şaşırttı. Bu kadar yetenekli bir öğretmen nasıl atanamazdı? Anlamıyorum. Arapların ondan etkilenmesi sinirlerimi bozdu. Bir de iş teklif ediyorlar. Neyse ki Hafsa, güzel bir dille reddetti. Hayatım bu kadar stresli değildi, Hafsa gelmeden önce. Niye bu kadar umurumda ki? Belki de ona acıyor olabilirim. Güçlü bir kadına acına bilinir mi? Deli ediyor resmen beni. Telefonu çaldığında yüzü asıldı, benim görmediğimi sandı ama fark etmiştim. Bu da beni tedirgin etti. Telefonla konuşmak için dışarı çıktığında, ben sessizce arkasından geldim. O kadar endişeliydi ki, beni fark etmedi bile. Duyduklarım beni şok etti. Kenan, kardeşim, teyzemin oğlu, dostum dediğim adam... ona bunu yapmış olamaz dedim. Çapkın olduğunu biliyordum. Ama bir kadına hayvanlık yapanı kabul edemezdim. Masum birine, Hafsa’ya, nasıl dokunmaya cesaret eder? Öfkemi dizginlemek zorundaydım. Rezzan ve oğlu için onlar bunu kaldıramazdı. Hele dedem kalp hastası... Bu yutulacak şey değildi. Yavaş yavaş bedelini ödeteceğim. Ona bana karşı ve benim çalışanıma bunu yapması affedilemez. Hafsa’yı korumanın yolunu düşündüm kendi kendime. Yüzüme bakamıyordum. Bana kim olduğunu bu yüzden söylemek istemedi. Ona inanmamamdan mı, yoksa öfkeme hakim olamayacağım için mi korkuyordu? Peki neden bana sığınmak istedi? Hesap sormak, bahanemiydi onun için... Bundan sonra kurtuluşu da olamaz benden, çünkü onu korumaya yemin ettim. Bunlar benim yüzümden olduysa, bedelini bende ödeyeceğim. Yaptığım şeyi yapacağım. Onu korumak için evleneceğim. Başka yolu yok. Kenan, benim kadınıma dokunmaya cesaret edemez. Hafsa, Kenan’ı bildiğimi bilmeyecek. Ailem onu gerçekten karım zannedecek. Ama asla Hafsa, benim gerçek karım olmayacak! Bunu kabul etmezse, ya benimle evlenmezse? Antep’ten evlenmeden gitmeyeceğim. Onu ikna edeceğim. "Şimdi bana cevap ver, Hafsa. O adamdan kurtulmak istiyormusun? Bunlar benim yüzümden senin başına geldi. Bırak seninle evleneyim. Sadece bir sene, hayatını düzene sokmak için sana bu fırsatı veriyorum. Bir sene geçtikten sonra, ikimiz de kendi hayatlarımıza bakacağız." Şaşkına dönmüştü. O kahve gözleri. Anlaşmalı evlilik derken içimde kıvılcımlar kopuyordu. Ağızından çıkacak tek cümle, hayatımızı değiştirecekti.