Bölüm 31: Yıldızların Altında

Sahilin ıslak kumu ayaklarıma yapışırken, yanımda Kuzey'in varlığını her zerremde hissediyordum. Gece gökyüzü lacivertin en koyu tonuna bürünmüştü. Uzakta, dalgaların ritmik sesiyle karışan ince bir rüzgâr tenime dokunuyordu. Ama bana dokunan en gerçek şey, Kuzey’in parmaklarının benimkilerin arasına sıkıca kenetlenmiş haliydi. Elimi sıkıca tutuyordu. Sahilde yürürken kelimelere pek ihtiyaç duymuyorduk. Sessizlik, bazen her şeyden daha güçlüydü. Bir süre sonra durduk. Kuzey başını hafifçe yana eğdi ve gözlerini gözlerime dikti. O derin, karanlık gözlerin içinde kaybolmamam mümkün değildi. “Düşünüyorum da…” dedi alçak bir sesle, başını hafifçe eğerek. “Seninle ilgili her şey, daha önce hiç hissetmediğim kadar gerçek.” Kalbim sıkıştı. “Gerçek mi?” diye fısıldadım. Başını salladı. “Gerçekten de öte. Ben senin yanındayken başka bir dünya yokmuş gibi hissediyorum. Ne zaman gözlerine baksam, sanki yıllardır kaybolmuş bir şeyi bulmuşum gibi geliyor.” Sözleri, içimi çekip çeviren bir fırtına gibiydi. Böyle hissettirdiği her an, ona daha çok çekiliyordum. Oturmak için büyükçe bir kayanın üzerine yerleştik. Kuzey, beni yanına çekip kollarını omuzlarıma doladı. Başımı onun göğsüne yasladım, gözlerimi kapattım ve kalp atışlarını dinledim. “Biliyor musun,” dedim sessizce, “Ben küçükken hep biriyle böyle oturmayı hayal ederdim. Ama o kişinin kim olacağını hiç bilemezdim.” Kuzey başını eğip saçlarıma hafif bir öpücük kondurdu. “Benim de bir hayalim vardı.” Başımı kaldırıp ona baktım. “Ne?” Gülümsedi. “Birini sevmek. Ama gerçekten, içimi titretecek şekilde. Öyle biri olur mu, bilmiyordum. Sonra sen geldin.” Beni daha sıkı sardı. “Hayal, ben seni gerçekten seviyorum.” Nefesim kesildi. Yüzüme sıcacık bir gülümseme yayıldı. Kelimelere ihtiyacım yoktu. Tek yapmam gereken, hissettiğim her şeyi ona göstermekti. Ellerimi yanağının iki yanına koydum, başımı hafifçe kaldırdım ve ona yaklaştım. Gözleri, dudaklarıma kaydı. Ve sonra... Aramızdaki mesafe tamamen kapandı. Öpücüğü, gecenin serinliğini unutturacak kadar sıcaktı. Kuzey’in dudakları dudaklarıma değdiğinde, içimde bir yangın başladı. Yavaş, derin ve tutkulu… Ellerini belime doladı, beni daha da kendine çekti. O an, sahil, yıldızlar, dünya… Her şey silindi. Sadece o vardı. Ve ben, onun kollarındaydım.