Bölüm 20: İçimizdeki Ateş (+18)

Kuzey’den gelen mesaj ekranda parlıyordu. "Eğer bu akşam bir planın yoksa, bana gelsene. Konuşalım." Bir süre ekrana bakakaldım. Cümle kısa ve netti, tıpkı Kuzey gibi. İçinde ne baskı vardı ne de ısrar. Ama yine de fazlasıyla etkileyiciydi. Ona gitmeli miydim? Kendi içimde cevabı çoktan biliyordum. "Tamam." diye yazıp telefonu bıraktım. Kuzey’in evinin kapısında dururken garip bir huzursuzluk içindeydim. Daha önce onunla birçok kez yan yana gelmiştim ama bu defa farklıydı. Çünkü ilk kez onun dünyasına adım atacaktım. Kapı açıldı. Kuzey karşımdaydı. Evin loş ışıkları yüzüne yumuşak bir gölge düşürüyordu. Gözleri her zamanki gibi derin, sesi ise dingin ve kararlıydı. "Hoş geldin, Hayal" Derin bir nefes alıp içeri girdim. Ev, tam da Kuzey gibi… Sade, düzenli ama aynı zamanda içine girdikçe keşfedilecek detaylarla dolu. Masanın üzerinde bir şişe şarap ve iki kadeh duruyordu. “Kırmızı mı?” diye sordum hafifçe gülümseyerek. Omuz silkti. "Rahatlatıcı." Bana kadehlerden birini uzattı. Parmaklarımız anlık olarak birbirine değdiğinde içimde bir kıvılcım çaktı. Sakin ol, Hayal. Kadehi alıp yudumladım. Kuzey karşımdaki koltuğa oturdu. “Nasıl geçti günün?” diye sordu. Dudaklarımı büzdüm. “Bugün sıradandı. Ta ki bir mesaj alana kadar.” Kaşlarını hafifçe kaldırdı. “Demek öyle?” "Öyle." Aramızda oluşan sessizlik, rahatsız edici değil aksine yoğundu. Kuzey bir süre bana baktıktan sonra hafifçe gülümsedi. "Bir şeyi merak ediyorum." “Neyi?” "Beni ilk gördüğün günü hatırlıyor musun?" Başımı eğip gülümsedim. "Tabii ki hatırlıyorum. O gün bana fazlasıyla soğuk gelmiştin." Gözlerini kısıp başını salladı. “Öyleyimdir.” "Şimdi de mi?" Cevap vermedi. Bunun yerine elindeki kadehi masaya bırakıp bana yaklaştı. Bakışları değişmişti. Daha yoğundu, daha kararlı. "Hayal." Kalbim hızlandı. "Sana bir şey itiraf etmeliyim," dedi yavaşça. Derin bir nefes aldım. "Dinliyorum." "Senin yanındayken… Kontrolü kaybetmekten korkuyorum." İçimde bir şeyler koptu. "Çünkü," dedi ve elleri benim ellerime uzandı. "Eğer kendimi sana bırakacak olursam, dönüşü olmaz." Tüm vücudum elektriklenmiş gibi hissettim. "Belki de," dedim fısıltıyla. "Bırakmalısın." Bir an… sadece bir an duraksadı. Sonra yavaşça elini yanağıma koydu, dokunuşu sıcak ve tedirgindi. Ve sonunda, artık beklemenin bir anlamı kalmadığını hissettiğimiz anda, Kuzey başını eğdi. Dudakları benimkilere değdiğinde, içimdeki tüm sınırlar yandı, kül oldu. Daha çok üstüme eğildi. Öpücüğü beni sarhoş etmişti, daha fazlasını istiyordum. Öpücüğü daha çok derinleştirmek için onu kendime daha çok bastırdım, bu hareketimle ağzından minik bir inilti kaçtı. Ani bir hareketimle onu altıma alıp kucağına oturdum, ellerimi yanağına koyup öpmeye devam ederken o da kalçalarımı sıkıyordu. Bense kendimi ona daha çok bastırıyordum. Ben kucağındayken kalktı ve düşmeden öpüşerek merdivenlere doğru yürüdük. Merdivenlere gelince indirdi kucağından yavaş yavaş çıkarak ilerledik. Zaman zaman durup beni duvara yasladı, öperken bir eli bacaklarımı sıkıyordu. Bir an dudaklarımızı ayırdık ve gözlerimiz kesişti sanki izin alıyor gibiydi. O sırada ben de titrek nefesler veriyordum, her nefes alıp verişimde göğüslerim ona sürtünüyordu. O benden cevap beklerken ben de çok zaman kaybetmeden dudaklarına yapışarak cevabımı vermiş oldum. Ben emindim her şeyimle onun olmaya hazırdım. Öpüşerek yatak odasına geldiğimizde aralık olan kapısını ayağıyla açtı ve hemen arkamdan kapıyı ben kapattım o da dudaklarımız ayrılmadan kapıyı kilitledi. Birbirimizin üstünü bir hışımla çıkartıp yere fırlattık. Artık ikimiz de duramıyorduk deli gibi yanıyorduk. Sadece sütyenimle ve altımdaki şortla kalmıştım. Nefes nefese kalmıştık zar zor dudaklarımızı ayırdık. Bir süre gözlerim vücudunda gezindi Nutkum tutulduğu için alt dudağımı dişlerimin arasına aldım. Kendime hakim olamayarak parmaklarımla vücudunun her bir santimini ezberlemek için elimi vücudunda gezdirdim. Kuzey de bu hareketimi beğenmiş olacak ki minik bir iniltiyle kafasını geriye attı. Bir anki cesaretimle üstüne…