Başlangıç

Hayatımın bu kadar hızlı değişeceğini biri bana bir ay önce söyleseydi, büyük ihtimalle güler geçerdim. Gazetecilik bölümünden yeni mezun olmuştum. İlk işimi bulmuştum ve İstanbul’da tek başıma yaşayacaktım. Annem sabahın yedisinden beri peşimdeydi. “Feride, montunu aldın mı?” “Anne, temmuz ayındayız.” “Olur mu olur.” Gözlerimi devirdim. Babam ise mutfak masasının başında sessizce kahvesini içiyordu. Gitmemi istemediğini söylemiyordu ama bakışları her şeyi anlatıyordu. Kahvaltı boyunca kimse doğru düzgün konuşmadı. Evden çıkarken annem bana sıkıca sarıldı. “Kendine dikkat et.” “Günde bir kez ara.” “Yemek yemeyi unutma.” Her zamanki gibi… Valizimi arabanın bagajına yerleştirirken derin bir nefes aldım. Bu, çocukluğumun evine son bakışımdı. İstanbul beni bekliyordu. Ve ben, hayatımın en güzel döneminin başlayacağını sanıyordum. Ne kadar yanıldığımı ise birkaç saat sonra anlayacaktım.