2. Bölümün Devamı

“Konuştu, anlattı, ilanı aşk etti, fetöyü suçladı, ailesini suçladı, herkesi her şeyi suçladı. 7 Senelik sevgililik hayatımızın son 2-3 senesinde duymadığım güzel sözlerin tamamını bir iki saate sığdırdı. Bir daha mesleğini yapamayacağını bilmediğimi bilmiyordu, bir daha kurumsal bir firmada çalışamayacaktı. Onu bildiğimi de bilmiyordu. Her şeyini biliyordum ama o bunların hiç birini bildiğimden habersizdi. O hapisteyken ziyaretine gitmek istedim, mektup yazmak istedim ama korktum.” Sigarası kül tablası tarafından içilmişti ve yazılmayan kural olarak tüm dumana ben maruz kalmıştım. Son bir nefes çekti ve sonra sigarayı söndürdü. “O zamana kadar beni bir zamanlar sevdiğini düşünmüştüm. Ayrılırken beni suçladığı her şey acaba doğru mu? Diye kendimi suçlamış acılar çekmiştim. O kendini iyi hissetsin diye bir sürü şey yapmıştım, bir sürü fedakarlıkta bulunmuştum. Amacı beni tekrardan maddi manevi kullanmaktı. Salak Ceyda, aptal aşık Ceyda, hemen güzel laflara inanacak ve tekrardan kollarına atılacağımı bekledi. Beni tekrardan koyduğu yerde bulacağını sandı. Sonrasında artık kalkmam gerektiğini söyledim. Hesap geldi. Ödemem için gözlerimin içine bakıyor. Ödedim hesabı. Sadakam olsun.” Sadakam olsun cümlesini söylerken sesindeki acımasızlık tınısı oldukça nefret kokuyordu. “Seni bırakayım dedi, yolda konuşuruz, dedim gerek yok otoparkta arabam var. Tamam otoparka kadar eşlik edeyim senle dedi. Otoparka indiğimizde gözlerine inanamadı, sürekli anlattığı, almak istediği arabaya bindim. Gözlerindeki imrenen bakıştan zevk aldım. Beni beni de otogara bırakır mısın? Dedi acizlikle. Bırakırım da erkek arkadaşımı alacağım, oradan geçsek senin için sorun olur mu? Diye sordum. Yok olmaz dedi. Erkek arkadaşım durakta beni bekliyordu. Arkaya geçer misin? Dediğim de, afalladı tabi evet dedi. Erkek arkadaşıma sıkıca sarıldım. Sonra da aşkımlı cicimli konuştum onla. O arabanın arkasında ve kıpkırmızı oldu. Çıtını çıkartamıyor sinirinden. Erkek arkadaşım kim bu arkadaş dedi, Bursa’dan mahalleden bir arkada, iş görüşmesine gelmiş te, gelmişken bana da bir uğradı sağ olsun. Otogara bıraktım, arabadan inerken, paran var mı? Otobüs biletini alayım mı? diye sordum. Bir şey demeden indi arabadan.” Suratında şeytani bir gülümseme oluştu. “Birkaç kez aradı ondan sonra, ama ben hiçbir telefonuna cevap vermedim. Sonra hakaret içeren sayfalarca sen eskiden de böyleydin diye başlayan mesaj attı, güldüm geçtim. Erkek arkadaşım olan aslında iş yerindeki spor salonunda eğitmen bir arkadaşımdı. Kavga çıkmasın diyerek iri yarı birini bulmuştum. Ondan sonra kimsem olmamıştı aslında bunda haklıydı. Arabayı da kiralamıştım. Sırf hava atayım diye. Şimdi ara sıra haberlerini alıyorum. Bir döner dükkanında garsonluk yapıyormuş.” Tebessüm ettim. Biraz hikayeyi abartılı buldum. Hiçbir erkek veya kadın bu şekilde kendini yere düşürmemeli. Burada çok kaliteli orospular var. (Orospu ve Fahişe kelimelerini = Kadın erkek olarak ayırmıyorum.) Orospu diyip geçeriz ama ben ve meslektaşlarım böyle düşmedik. Burada en karanlık fantezilerini yaşamak için gelen kadın erkek fark etmez takılan insanlar var, onlarında böyle bir şeye düşeceğini sanmam. Bizler duygularına gem vuramayan bu dünyanın günahkar çocuklarıyız. Şimdi yok mu biri?” diyerek lafı değiştirdim. “Birkaç tane flörtüm oldu ama benim ayaklarımı yerden kesebilmek için Airbus pilotu lazım.” Diyerek göz kırptı ve dudaklarını hafifçe ısırdı. Gözüm hemen tuvalete kaydı. Bu abartılı kasvetli aşk hikayesinden sonra seks yapmak iyi giderdi. “Airbus pilotu değilim ama yolcum çok? Binmek ister misin?” “Çok isterim…” dedi ve dudaklarını tekrardan ısırdı. Civciv’e işaret ve orta parmağımı gösterdim. Bilgisayara baktı ve göz kırptı. Ceyda’nın elinden tuttum ve “Hadi binmenin tam zamanı.” Dedim, “Burada mı?” diyerek şaşırdı. Heyecanı sesinden belli oluyordu. Tuvaletlerin olduğu yere gittik. Kapıdaki görevliye göz kırptım ve bir tuvaletin kapısını bizim için açtı. Kapı kapandığında Ceyda dudaklarıma atladı, bana sıkıca sarıldı ve duvara…