2 bölüm
Yazar: ilayda Anar

Önceki bölüm... "Kayran çıkarın beni burdan" "Ne?".... Şimdi... "Ne ne beni çıkartın burdan" kaelin sesi net ve emirliydi "Abi bende çıkmanı çok istiyorum ama babamın kesin kararı. O olaydan sonra aklı-" Kael 4 senedir ceza evindeydi. Hem ceza evinde kalıyordu hemde özel psikolojik tedavi dörüyordu ve ne kadar tedavide görse aryaya olan sevgisi asla bitmiyordu. Uzun zamandır hasretini çekiyordu. O mavi gözler, süt gibi beyaz teni, gülünce oluşan göz kısılması, utanınca yanağının kızarması, yüzündeki çiller. Kael hepsine 4 senedir hasretti, artık 1 saniye bile ayıracak vakti yoktu. "KAYRAN" kaelin kükremesi üzerine herkes pür dikkat onlara bakıyordu. Gardiyanlardan biri gelmişti "bir sıkıntımı var?" Gardiyanın sert itici bu lafına karşı kayran sinirlenmişti ve karşısındaki abisine bakmıştı. Oldukça sakin ve az önceki sinirinden eser kalmamıştı. "Sıkıntı yok gardian bey" kayran hayretler içinde bakıyordu kael'e. Gardiyan yanlarından uzaklaşmıştı. "Abi bak sakin ol ben bu akşam babamla konuşur ikna ederim" "Kayran, abicim ben babamın sözüne ne zaman baktım? Beni çıkar burdan gerekirse para ver" "Peki ya yengeyi ikna etsem?" Kayranın bu lafından sonra kaelin kaşları çatılmıştı "İkna edemezsin onu" "Ederim. Abi ba-" "Kayran onu benden daha iyi tanıyan kimse yok. O hep inatçıdır neye inandıysa hep ona yönlenir burnunun dikine gider anladınmı? Yarına kadar beni bırdan çıkarmış ol" "Peki abi" kaelin yüz ifadesi değişmişti tekrar yumuşamıştı. "Ee sen anlat ne var ne yok" kaelein bu lafıyla kayranın gözleri tekrar parlamıştı. "Bir şey yok aynı. Jac şerefsizi sen yoksun diye yerine geçti yer altını yönetmeye çalışıyor babam ve annem kendi hallerinde babam hep işte annemde hep davetlerde." "Hım anladım değişen yok yani!" "Yok abi" "Aria ve grup gelmişti değilmi?" "Evet abi 2 erkek 3 kız yengeyle beraber 4 kız" "Peki ya can? Oda gelmiş dedin o nasıl iyimi?" Kayran bu soruya oldukça şaşırmıştı "İyi gözüküyordu. Abi bir şey sormak istiyorum?" "Sor" "Senin bu olayda parmağın yok, anladım onu peki canla olayınız ne?" Kael güldü ve elini kardeşinin önce kafasına sonra ise yanağına indirdi "kafanı yorma sen bunlara geleceğine odaklan" Kayran, kaelin yaptıklarına asla anlam veremiyordu. Abisinin ciddi anlamda ruhsal bozukluğu olduğunun farkındaydı, ciddi anlamda yapacaklarının asla sınırı olmadığınıda biliyordu. Gardiyanın sesi yankılanmaya başladı "GÖRÜŞ BİTTİ HAYDE HAYDE TOPLANIN" Kael elini çekmiş ayaklanmıştı oturduğu yerden. Kayranda ona bakıp ayaklanmıştı. "Abi?" kael ona bakıyordu. "Efendim" "Seni çok seviyorum dikkat et kendine tamammı bir ihtiyacın olursa söyle" Kael bu laflara karşı gülümseyip kayrana sımsıkı sarıldı ve kulağına eyilip demek istediklerini diyip arkasını dönüp çıkmıştı. Kayran donup kalmıştı ama gardiyanın onu tutup dürtmesiyle kendine gelmişti "Görüş bitti çık" kayran hapishanenin o soğuk kolidorunda yürümeye başladı. Derinlere dalarak bedeninden soğuk rüzgarın geçtiğini aldanmadan yürüyordu. ****** Tutuğumuz evlerimize gelmiş ve hemen yerleşmeden uyumuştuk. 2 ev normalde tutacaltık erkekler ve kızlar için ama diyer evi adam sattığı için hepimiz aynı evde yaşamaya karar verdik. Yatağımdan esneyerek uyanmış yan tarafımda yatan gamzeye baktım, uyuyordu. Rahatsız etmeden odadan çıktım. Mutfağa ilerledim ve can herzamanki gergin yüz hatlarıyla kahve içiyordu ardel ise masada oturmuş tıkanıyordu. "Günaydın genşlerrrr" ikisinin bakışı bana döndü "Günaydın gereksiz. Saat oldu 10.30 siz hala uyuyorsunuz" "Can yeter da fazla uzattın" arkadan gelen yasemin demek istediğimi demişti bile. Yasemin yanımda durum sağ kolunu omuzuma atıp bana yaslandı. "Ayrıca senin ailende sıkıntı yok bizimkilerde var onlarda zaten her boku değiştirdik nerden bulacaklar bizi" Bir an durdum harbi lan yeni hayat yeni ülke yeni okul yeni başlamgıç nasıl bulacaklar bizi. "Beyinsizmisiniz olum siz miraya güvenerek geldiniz buraya o kız kaç kez arkanızdan iş çevirdi? Ne malum sizi buraya çekip sonra ailelerinize demiyeceği" "Lan haklısın haa cacık valla hi…