4.Bölüm

Uçaktan indikten kısa bir süre sonra ailemle ayrılmak zorunda kaldım. Onlar eve geçerken, biz güzellik salonuna doğru yola çıktık. Yanımda oturan kadına baktım; aklımda binlerce soru vardı, ama o elindeki tabletle bir şeyler karıştırıyordu. Sinirli bir şekilde tableti kapattı ve kısık sesle küfür ettiğini duydum. Gözbebeklerim büyüdü; kadına şaşkınlıkla bakarken, birden bana döndü. "Planlarda ufak bir değişiklik yapıldı," dedi. "Sen şirkete asistan olarak gireceksin, ama Pamir'in kişisel asistanı olacaksın. Yani evine girip çıkman ona normalden daha yakın olabilmek... bizim için çok büyük bir avantaj. Seni önce güzellik salonuna, oradan ise kıyafet almaya götüreceğim." Sol gözüm sinirden seğirmeye başladı. Sakin olmaya çalışarak kadına baktım. Tam ağzımdan bir kelime çıkacaktı ki, birden bana döndü ve başını olumsuzca salladı. "Tek bir kelime dahi etme," dedi. "Zaten oraya bir çalışan olarak gireceksin. Maaşın olacak; bu bizim için önemsiz. Bizim için önemli olan belli başlı kriterlere sahip insanlar var. Özellikle yeğenime karşı onları koruman gerekiyor." dediğinde gözlerini devirip sabır diledi. "Akbaba gibi başında diklenmişler, en ufak bir hatada veya boşlukta hemen ona çullanacaklar!" Gözlerimi arka arkaya kırptım; neyin içine düştüğüme dair en ufak bir fikrim yoktu. Bu kadın... Pamir Sancakoğulları'nın yengesi mi, teyzesi mi, halası mı? 'Yeğenim' deyince aklıma bu üç olasılık geldi. Ama eğer bunlardan biriyse, ona neden böyle davrandığını anlamam imkânsızdı. "Benim merak ettiğim bir şey var," dedim, sesi titrek ama kararlı. "Siz neden böyle bir şey yapıyorsunuz? Hayır... bana bu konu hakkında bilgi vermeniz gerekiyor ki, Pamir Bey'in karşısına çıktığımda salak gibi kalmayayım." Kadın sıkıntıyla derin bir nefes aldı, ardından tableti açtı ve bana bir resim gösterdi. Fotoğraf bir aileye aitti; tek tek herkesi tanıtmaya başladı. Annesi ve babası ölmüştü kendi başına büyümüş biriymiş. Eğitim yılının hepsini Amerika da geçirmiş ve bundan yaklaşık 2 yıl önce Türkiye'ye geri dönüş yapmış. Zaten geri döner dönmez sektörde bomba gibi etki yaratmış. Yanında bulunan kadını gösterdiğinde bir şey dikkatimi çekti. Kadın bana biraz fazla samimiyetsiz geldi. Ne kadar da itici... "Çok güzel bir noktaya değindin," dedi kadın, sesi ciddi ve kararlı. "O kadın senin en büyük rakibin. Şirketin Halkla İlişkiler Müdürü ve söz sahibi biri. Bu kadın gözü Pamir'in üzerinde. Ama neyse ki benim mükemmel yeğenim ona yüz vermiyor." Bir an durdu, derin bir nefes alıp verdikten sonra devam etti: "Ama kadın vantuz gibi yapışmış, onu bırakmıyor. İşte burada sen devreye gireceksin. İş yerinde ikisi asla yan yana gelmemeli; bunun için elimden gelen her şeyi yapacaksın. Toplantı dahi olsa, kişisel asistanı olduğun için sen orada bulunmak zorundasın." dediğinde nefesim kesilmiş gibi derin derin nefesler alıp verdim. "Akşam yemeğe mi çıkacaklar? Sen de çıkacaksın. Bir yerde toplantı mı var? Sen de orada olacaksın. Farklı bir yerde, hatta farklı bir ülkede bile olsalar, orada sen olacaksın... başkası değil." Tablete döndüğümde, kendisi geri kalan kişileri bana tek tek tanıtmaya başladı. Şirkette çalışıp aile içinde olan belli başlı kişiler vardı ve onlarla iyi geçinmem gerektiğini söyledi. Özellikle de, şirketin üçüncü ortağı ve aynı zamanda şirketin fotoğrafçısı olan Deniz Hanım ile iyi geçinmemi vurguladı. O kişi kritik kişiymiş ve eğer olurda ters düşersem Pamir Bey de dahil olmak üzere benim arkamda dursa bile atılma olasılığım daha yüksekmiş. "Şimdi Ana Patron Pamir Bey ama neden kritik nokta Deniz Hanım? O kim ki?" Bana döndü ve sıkıntıyla nefes verdi. "Sancakoğulları Empire'ın çok büyük bir foncusu var. Emrah Arslan yani Deniz'in babası çok tehlikeli bir adam ve olsunlar da güçlü biri." Bana yaklaştığın da istem dışı zorla yutkundum. "Deniz'in gözünden dökülen tek bir damla göz yaşı için o adam varya tüm dünyayı yakar herkesi onun önünde diz çöktürür. Yani kısaca canım..." Geriye doğru gitti ve yavaşça ayak ayak üstüne attı. "Kızını üzeni adam ortadan k…