23.Bölüm 🔞

Holding'e varır varmaz herkeste bir acele olduğunu anlamam çok uzun sürmedi. Akşam büyük bir lansman vardı ve herkes fısır fısır bir şeyler konuşuyorlar birşeylerle uğraşıyorlardı. Ben ise odamın içinde etrafa bakarken gözüm hemen sol tarafımda boydan boya olan camda takıldı işte o an uçsuz bucaksız İstanbul şehrini izlemeye başladım. Asistan odası bile kaldığımız ev kadar büyüktü. Hatta mini bir buz dolabı, küçük bir mutfak bile vardı. Neyse evden bir kaç şey getirmiştim ne de olsa bu kata herkes çıkamıyor. Sıkıntıyla nefes verdim. Elimde bulunan kahveyi kenara koyduktan sonra karşımda camdan diğer tarafta bulunan adama baktım. Resmen boydan boya duran cam ile kendimi tuhaf hissediyorum. İçeriye biri girse onları net bir şekilde görebilirim. O da beni net bir şekilde görüyordu. Bir kaç defa bana bakarken yakalamıştım. Ama bu sefer bir şeyler çiziyor gibiydi. Ama sinirliydi. Kendini geriye itip ayağa kalkıp yan tarafta bulunan plaklardan bir tanesini alıp çalıştırdığı zaman duyduğum şarkı ile kaşlarım istem dışı havalandı. Emel Sayın -Duydum Ki Unutmuşsun- Geri yerine oturduğun da çizim yapmaya devam etti. Ben ise duyduğum müzik ile istem dışı gülümsedim. Önümde duran kağıdı elime aldım. Ona bakarak bir ayakkabı çizmeye başladım. Elimde bulunan kalem çizim kalemi değildi, normal basit bir tahta kalemdi. Vuruşlarım çok yumuşaktı bu yüzden ayakkabı belli belirsiz duruyordu. Ama Emel Sayının sesi, onun o güzel yüzü insana sabaha kadar çizim yaptırırdı... Gülümseyerek ona bakarken birden bana döndü. Göz göze gelmemiz ile korkuyla elim kaydı. Önümde bulunan kağıdı ters çevirdiğim de zorla gülümsedim. Bakışları önümde ki kağıda döndüğün de kağıdı hızla top yapıp çöpe attım. Salak Asena, birde adama yakalandın... Ayağa kalkttığın da önünü ilikleyip odadan çıktı. Rahat bir nefes alıp verdiğim de geriye yaslandım. Elimde ki kalemi sallarken odaya biri girdi. Korkuyla dik oturduğum da Pamir Bey odaya girmişti. Hızla ayağa kalkttım. "Ben çıkıyorum sen odamdaki ayakkabıyı al ve aşağıya in benim Yağmur ile ufak bir işim var. Bu yüzden benden önce inip beni bekle." Zorlukla yutkunduğum da başımı olumluca salladım. Arkasını dönüp çıktığın da hızla çantamı ve gerekli her türlü eşyalarımı alıp koşarak yan odaya girdim. Kenarda duran kutuyu elime aldığım da neredeyse kutu düşecekti. Asena sen iyice sakar oldun. İştem dışı bakışlarımı karşıya çevirdim. Ve Pamir Bey'i görmem ile şok oldum. Elinde bulunan kağıda bakıyordu...ama neden?! Hızla koşarak daha çok penguen gibi koşarak odadan çıkıp yan odaya girdim. Bakışlarını bana çevirdiğin de elimdekileri kenara koyup elinde ki kağıdı alacakken engelledi. "Nedense vuruşların çok hafif, neden bu kadar güvensiz hissediyorsun. Oysa ki çizim yeteneğin mükemmel. Bu çizimi ben alacağım üzerinde biraz oynamak istiyorum. Zaten çöpe atmışsın demek ki bir önemi yok." Gözlerimi arka arkaya kırpıştırdığım da elindekini alacakken engel oldu. Belimden tuttuğu gibi beni kendine çekip kağıdı kaldırdı. Zıplayarak almaya çalıştığım da sinirle kolunu iki elimle tutup çekmeye çalıştım. Çocuk musun be adam?! "Ya Pamir Bey ben istemiyorum. Zaten çizim yapmayacağım...bir daha asla! O sadece bir anlıktı. Siz çizim yaparken bende sizden ilham alıp saçma sapan bir şey karaladım. Lütfen bırakın...ondan birşey çıkmaz!" Güldüğün de ona baktım. Göz göze geldiğimizde yüzüm kızarmıştı. O ise bu halimden gayet memnun olmuş gibi gülümsedi. Elinde bulunan kağıdı sallar iken tek kaşını kaldırdı. "Sen buna mı basit diyorsun?" Belimde ki eli daha da sıkıştığında burun buruna geldik. Sıcak nefesi dudaklarıma çarpıyordu. Kalbim hızlanmaya başladı zaman dişlerimi sıktım. "Değil mi?" Gülüp başını olumsuzca salladı. "Hayır değil Asena, bu eşsiz bir tasarım... Tıpkı senin gibi. " Yavaşça eğildiği de burun buruna geldik ve sıcak nefesi dudaklarıma çarpaken nefesim kesildi. İstem dışı geriye çekildim. Tam O an göz göze geldik ve gözlerinde kısa bir hayal kırıklığı yaşadı. "Galiba seni rahatsız ettim..." Belimi bıraktığın da kağıdı katlayıp cebi…