9. Bölüm Koruma İçgüdüsü

“Bırak dünya savaşsın sen gel bana sığın.” Sessiz Melodi 9 Ay Sonra İstanbul, Göztepe Devlet Hastanesi Mehtap’ın Anlatımıyla; Gözlerimi açtığımda ilk önce nerede olduğumu anlayamadım. Ama sonra anılar birer birer gözümün önünden geçti. Hamile olduğumu öğrendiğim o karanlık günden sonra kendime gizlice bir plan yapıp İstanbul’a gelmiştim. Şimdiye kadar kendi başıma bir şekilde idare ediyordum. Ama doğum yaklaştıkça kendimi iyi hissetmemeye başlamıştım. Birkaç hafta önce ciddi bir rahatsızlık geçirip tedavi için hastaneye gelmiştim. Tedaviden sonra da doğuma az bir zaman kaldığı için doktorlar beni hastanede tutmak istediklerini söylemişlerdi. Şimdiyse bebeğim doğmuştu ve ben onu hâlâ görememiştim. Tam birilerine seslenecekken kapıyı bir hemşire ve polis açtı. Bu o polisti, o gece bizi kurtaran genç polis… Ben ne olduğunu anlamadan yatağımda doğrulmaya çalıştım. Uyandığımı gören polisse sakince yanıma geldi ve konuşmaya başladı: “Geçmiş olsun Mehtap Hanım. Bugün daha iyi misiniz?” “İyiyim teşekkür ederim.” Ben onun gözlerinin içine bakarken oysa bana söylemesi gereken çok önemli bir şey varmış da söyleyemiyormuş gibi bakıyordu. “Maalesef siz uyurken başınıza gelen bu üzücü haberi size vermek zorundayız. Demir Bey gizlice hastaneye gelmiş ve bebeğinizi kaçırmış. bilemiyorum. Çok üzgünüm.” Polisleri nasıl atlattığını Benim şoktan kalp atışlarım hızlanmışken o sırada kapıda bir ses duyuldu: “Benim aklımda bir yer daha var. Orada olabilirler.” Kapıya doğru kafamızı çevirdiğimizde tekerlekli sandalyede oturan bir adam bize doğru bakıyordu. Kolları ve bacakları alçıya sarılmıştı. Yüzünde de derin bir yara izi vardı. Ama yüzüne biraz dikkatli bakınca her şeyi hatırladım. Bu o adamdı, Demir’in elinden kurtardığım adam. Kenan Alaca… Onun burada ne işi vardı ki? Burada mı tedavi görüyordu? Bir an onu bunca zamandır düşünmediğim için suçluluk duydum. Kendi derdimden dolayı onu unutmuştum. Ama belli ki o beni unutmamıştı. Ben bunları düşünürken polis Kenan’a doğru döndü ve “O zaman sizin de ifadenizi tekrar almamız lazım.” dedi. Kenan, polisle dışarı çıkmadan önce yanıma gelip elime bir not tutuşturdu ve gitti. Kâğıdı heyecanla açtığımda şu cümleyi gördüm: “Bırak dünya savaşsın, sen gel bana sığın.” Şaşkınlıktan ne yapacağımı bilemiyordum, demek ki Kenan da benimle aynı yerde hayata tutunmaya çalışmıştı ve işin tuhafı bu süreçte bana âşık olmuştu. Bense onu olaydan sonra bir kez bile görmemiştim. Peki, benim Demir’den hamile olduğumu biliyor muydu? Biliyorsa nasıl bu kadar sakin tepki vermişti? Aklım çok karışıktı, ne yapmam gerektiğini bilmiyordum. Sakinleşmek için kâğıdı tekrar açıp notu okudum: “Bırak dünya savaşsın, sen gel bana sığın.” Sonra beynimde bir cümle daha yankılandı: “O adamı tanıyorum, adı Demir Karhan.” Demek ki Kenan her şeye rağmen, her şeyi göze alarak beni kabul etmişti. Bunu anlayınca Kenan’a cevap vermek için kâğıdın arka yüzünü çevirdim ve şunu yazdım: “Birlikte savaşmaya var mısın?” Notu katladım ve hemşireye bunu Kenan’a vermesini söyledim. Ama hemşire polislerin, Kenan’ı daha detaylı ifade vermesi için götürdüklerini söyledi. Bense o halde, nasıl gittiğini düşünürken hemşire beni anlamış gibi, “Kenan Bey, aslında 2 hafta önce hastaneden taburcu oldu ama her gün sizi görmek için hastaneye geliyor, başucunuzda sizi izliyordu. Bunu neden yaptığını sorduğumuzda kötü bir şey olacağını hissettiğini ve buraya sizi koruma içgüdüsüyle geldiğini söylüyordu. Ama şimdi görüyorum ki o içgüdü aslında aşkmış. Bugün de alçılarının çıkması için gelmişti normalde ama o önce sizi görmek istediğini söyledi. Merak etmeyin polislerle birlikte gitmeden önce alçılarını çıkardık. Şu an daha iyi.” Ben ne diyeceğimi bilemeden hemşireye teşekkür ettikten sonra, gözlerimi kapattım ve uyumaya çalıştım. Rüyamda kızımı görmüştüm, henüz yüzünü göremediğim kızımı… 5 Ay Sonra İstanbul, Mehtap’ın Anlatımıyla; Yine pencereden bakarak Kenan’ın gelmesini bekliyordum. Hastaneden çıktıktan sonra bana hemen evlenmemiz gerektiğini söylemişti. Bu sayede kı…