24. AYNI YÜZÜK, FARKLI DUYGULAR

Tenime çarpan sıcak solukların eşliğinde uykumdan sıyrıldığımda etraf zifiri karanlıktı. Kaç saattir uyuyordum? Hiçbir fikrim yoktu. Gözlerimi kırpıştırarak karanlığın içinde bir şeyler görmeye başladığım gibi yanımda uyuyan Cihangir'in yüzüne baktım. Geldiğini ve bana sarıldığını hissetmiştim. Ondan bunu istemek zorunda kalmadan gelip yanıma yattığı için ne kadar rahatladığımı hatırlıyordum. Belime sıkıca sarılan kolu ve etrafımı saran kokusu tüm bu karmaşada benim için tanıdık tek şeydi. Tanıdık bir şeylere ihtiyacım vardı. Biraz hava almaya ve su içmeye de ihtiyacım vardı. Dikkatle Cihangir'in kolunu belimden çekerek yataktan kalktım. Çok derin uyuyordu. Kapıyı da sessizce açarak koridora çıktım. Alt kata inip mutfaktan kendime su doldurduktan sonra biraz hava almak için dışarı çıktığımda bahçede başka birinin olduğunu fark ettim. Canan . Kederli bir ifadeyle ilerisine bakıyor, bir yandan da parmaklarının arasındaki sigaradan içine bir nefes çekiyordu. İçeriye dönüp dönmemekte saniyelik bir tereddüt yaşarken Canan'ın hissetmiş gibi bir anda omzunun üzerinden bakmasıyla olduğum yere çivilendim. Gözleri inceleyen bakışlarla yüzümde gezinirken sigarasının dumanını dışarı üfledi. "Uyku tutmadı mı?" diye sorduğunda benimle iletişime geçmesinin şaşkınlığını yaşıyordum çünkü burada kalmamı istemediğinin farkındaydım. "Su içmeye kalktım." "Hava almaya da çıktın anlaşılan." "Evet." Canan yana doğru kayarken, "Gelsene," dedi. Kaşlarımı bir an için çattım. Sarhoş falan mıydı? Yüzünde dikkat çeken bir kırmızılık yoktu, sadece burnunun ucu kızarıktı onun da üşüdüğünden dolayı olduğunu düşünüyordum. "Canan," dedim dikkatle. "Seninle hiç uğraşamayacağım." Gözlerini devirecek gibi olduğunu gördüm. Yine de kendini tutup sigarasından bir nefes daha çekti. "Ben de seninle uğraşmayacağım zaten." Dumanı dışarı üflerken sigarasını küllüğe bastırıp söndürdü ve kollarını bacaklarının etrafına sardı. "Hava almak istiyorsan al diyorum sadece." Tereddütle ona bakmaya devam ederken dışarıya derin bir nefes bırakıp bahçe koltuğuna yerleştim. Canan'ı iyi kötü tanırdım. Bir şey söyleyecek olsa çoktan söyleyeceğini biliyordum. Suyumdan bir yudum alıp önümüzdeki masaya bıraktım. Canan gözünün ucuyla bana baktı. "Üşümüyor musun? Kenarda bir şal var." "Böyle iyiyim," dedim kollarımı göğsümde birleştirerek. Sadece önüme baktım. Temiz hava yüzüme çarpıp uykumu açtıkça zihnim de uyanmaya başlıyordu. "Olanları duydum," diyen Canan'ın sesiyle başımı ona çevirdim. Gözlerimin içine baktı. "Başın sağ olsun." "Sağ ol," dedim ezberden. "Kimin yaptığı belli mi?" "Hayır." Canan'ın dudakları aralanıp kapandı. Ne diyeceğini bilemiyordu. Kafamı önüme çevirdiğimde onun da önüne döndüğünü fark ettim. "Kardeşin iyi bir çocuktu," dedi mırıltıyla. "Mekânı cennet olsun." Sadece kafamı salladım. Aramıza yeni bir sessizlik girerken suyumdan bir yudum aldım. Neden hâlâ kalkıp gitmediğimi bilmiyordum. Canan'a rağmen bahçenin huzurlu bir havası vardı. "Cihangir bana barıştığınızı söylediğinde iki sebepten ötürü çok şaşırmıştım." Canan'ın sessizliği bozan ani cümlesiyle bakışlarımı yeniden yüzüne çevirdim. Göz göze geldiğimizde sözlerine devam etti. "Tüm olanlardan sonra sana bakmaya bile nasıl dayandığını anlamamıştım. Babamın ölümü... hepimizi paramparça etti, Hüma ama en çok Cihangir mahvoldu çünkü bir anda her şeyini kaybetti. Hayallerinin içi boşaltıldı. Kafasını meşgul etmek için robot gibi çalıştı. O kadar acı çektikten sonra yüzüne bakabilmesinin beni ne kadar şaşırttığını anlıyorsundur." "Anlıyorum," dedim sadece. Nereye varacağını merak ediyordum. "Aynısını senin için de düşündüm. Tüm bu olanlardan sonra kardeşimin yüzüne bakmaya nasıl devam edebildiğini anlayamadım çünkü." Canan kederli bir şekilde iç çekti. "Cihangir'in neden yeniden denemek istediğini bugün anladım," diye devam etti sözlerine. "Ama seni hâlâ anlamıyorum, Hüma. Lütfen beni aydınlat. Seni anlamak istiyorum." "Doğrusu ben de ne amaçladığını anlamıyorum," diyerek karşılık verdim. "Beni muhatap alıyorsun, anl…