11

Victor ağır adımlarla deponun ortasına doğru yürüdü. Etrafındaki adamlar ellerinde silahlarıyla her köşeyi tarıyordu. "Çık ortaya Clotilde!" diye bağırdı Victor. Sesi deponun yüksek tavanında yankılandı. "Hafızasız bir canavar olarak kaçacak yerin kalmadı! O çipi bana ver, belki canını bağışlarım." Kolonun arkasında Glenn’le göz göze geldik. Glenn parmağını dudaklarına götürerek 'bekle' işareti yaptı. Yüzündeki o sakin ama tehlikeli ifade tekrar belirmişti. Sessizce geriye doğru bir adım attım, ayağımın altındaki paslı metal parçası hafif bir ses çıkardı. "Şurada!" diye bağırdı adamlardan biri ve doğrudan bizim olduğumuz kolona doğru ateş etmeye başladı. Kurşunlar betonu delip geçerken Glenn beni belimden tutup yan taraftaki kalın duvarın arkasına çekti. Dust ve beton kırıntıları üzerimize döküldü. "Planın birinci aşaması patladı sanırım," dedi Glenn bana doğru eğilerek. Sesinde en ufak bir panik yoktu, aksine gözlerinde o tanıdık meydan okuma vardı. "Plan hâlâ işliyor 'normal birisi'," dedim belimdeki silahı çekip şarjörünü kontrol ederken. "Sadece biraz gürültülü olacak." "Öyle olsun bakalım," dedi Glenn ve duvardan hafifçe sıyrılıp iki el ateş etti. İlerleyen adamlardan biri yere yığıldı. Ateş sesleri deponun içinde kıyamet gibi koparken ben de diğer taraftan fırladım. Karanlık çarklar zihnimde tıkır tıkır işliyordu; hareketlerim tamamen içgüdüseldi. En yakındaki iki adamı hedef alıp ard arda tetiğe bastım. İkisi de ne olduğunu anlamadan yere serildi. "Clotilde!" diye kükredi Victor. Ateş hattının gerisinde duruyordu. "Kardeşimi öldürdün, hayatımı mahvettin! O çiple buradan canlı çıkamayacaksın!" Glenn yanıma kadar kayarak geldi. Şarjörünü yenilerken bana baktı. "Victor’ın arkasındaki çıkış kapısını görüyor musun?" diye sordu fısıltıyla. "Görüyorum." "Ben adamların dikkatini dağıtacağım, sen Victor’ı sıkıştırıp o kapıdan dışarı sürükle." "Seni burada yalnız mı bırakacağım?" dedim kaşlarımı çatarak. "Saçmalama." Glenn elimi tuttu, parmaklarımı hafifçe sıktı. "Bana güveniyorsun, değil mi?" Suskun kaldım. Evet, ona güveniyordum. Kendi hafızamdan bile çok ona güveniyordum. "Sana bir şey olursa seni gebertirim Glenn," dedim sertçe. Glenn gülümsedi. "Anlaştık." Glenn yerinden fırlayıp deponun üst katına çıkan demir merdivenlere doğru koşmaya başladı ve bütün ateşi üzerine çekti. O adamları oyalarken ben karanlığın içinden bir gölge gibi sıyrılıp doğrudan Victor’ın arkasına sızdım. Victor şarjörünü değiştirirken arkasındaki soğuk namluyu ensesinde hissetti. "Kımıldama," dedim kulağına doğru fısıldayarak. "Yoksa kardeşinin yanına gidersin." Victor’ın ensesine dayadığım silahın soğukluğu aramızdaki tek engeldi. Bedeninin bir anda kaskatı kesildiğini hissettim. Nefesi düzensizleşmişti. "Clotilde..." dedi dişlerinin arasından. "Hafızan olmasa bile aynı lanet canavarsın." "Canavar veya değil," dedim kulağına doğru eğilerek. Sesim buz gibiydi. "Kardeşinin adını bir daha ağzına alırsan tetiği çekmekte bir saniye bile tereddüt etmem." Tam o sırada deponun üst katındaki demir merdivenlerden sert bir patlama sesi yükseldi. Glenn adamların dikkatini üzerine çekerken üst kattaki paslı varillerden birini aşağı fırlatmıştı. Varil büyük bir gürültüyle yere düşüp adamların üzerine devrilirken kargaşa tavan yaptı. "Geri çekilin!" diye bağırdı Victor’ın kalan adamlarından biri. Victor bu anlık kargaşadan faydalanıp dirseğiyle kaburgama sert bir darbe indirdi. Sendeledim ama silahı elimden düşürmedim. Victor hızla arkasını dönüp cebinden çıkardığı bıçağı bana doğru savurdu. Refleksle geriye kaydım. Bıçak atletimin kenarını yırttı ama tenime değmedi. Bedenim zihnimden bağımsız hareket ediyordu; adamın bileğini kavrayıp bacağını arkadan tırpanladım. Victor büyük bir gürültüyle yere kapaklandı. Dizimle sırtına bastırıp silahı doğrudan şakağına dayadım. "Çip bende Victor," dedim nefes nefese. "İçindeki şifreyi çözmem sadece birkaç saatimi alacak. Polise gitmene gerek kalmadan Varelia’daki tüm ağını yok edeceğim." "Yapamazsın..." dedi Victor öfkeyle öks…