Daha Yeni Başlıyoruz-Ortak Yardım

Annem ve babam öleli tam bir ay olmuş fakat acımız dinmemiş aksine öfkeyle harlanmıştı.Ailemizin köklerine zarar verilmiş ama dalları yine ayakta kalmayı başarmıştı. Mercan, "Sedef hadi hazırlanda birlikte 𝐇𝐚𝐲𝐚𝐥'𝐞 gidelim! " diye salondan seslendi.Bizde anne ve babamız öldükten sonra evin birkaç sokak aşağısındaki kafeye çok daha sık gitmeye başlamıştık.Ama bu sefer biriyle buluşmaya gidicektik. Hızla üzerime bordo bir straplez üst altımada beyaz bir keten pantalon geçirdim. "Mercan ben hazırım, hadi çıkalım. " diyerek kapıya yöneldim.Arabamın ve evin anahtarını alarak kapıyı açtım. Ayağıma bordo converse ayakkabılarımı giyip aşağıya indim.Telefonumu açıp saate baktığımda saat 15:30'du.Buluşmaya yarım saat kalmıştı ama yetişirdik sonuç olarak uzak değildi. Birkaç dakika sonra Mercan üzerinde siyah kalın askılı bir tişört altınada siyah bir pantalon giymiş beyaz spor ayakkabılarıyla arabaya doğru geliyordu.Çok şükür. O arabanın yan koltuğuna geçerken bende sürücü koltuğuna geçerek son sürat kafeye sürdüm. Arabayı park ettikten sonra içeriye geçtiğimizde masada oturmuş bizi bekliyorlardı.Hızlı adımlarla selamlaşıp karşılarına oturduk. Mercan söze girerek, "Çok bekletmedik değil mi Uraz?Eylül?" Eylül avukattı bu davada bize yardımcı oluyordu.Uraz ise polisti ve Eylül'ün arkadaşı olduşu için o da bize yardımcı oluyordu. Onlarla birlikte saatlerce oturup herşeyi konuşup paylaştık onlarda fikirlerini ve davayla ilgili çözümlerini öne sundular. Onlarla olan konuşmamız bittikten sonra Mercan'ı eve bırakıp Ordu'da en sevdiğim yerlerden biri olan Mavi Dünya Plajına gittim. Yol boyunca çevredeki insanları izledim.Birisi sevgilisiyle el ele gezerken diğeri arkadaş grubuna derdini anlatıyordu. Plaja geldiğimde arabayı park edip yürümeye başladım.Yorulduktan sonra boş bir bank bulup oturdum.Telefonumdan saate baktığımda saatin 18:45 olduğunu fark ettim.Bizim evimiz buraya uzak olduğu için ve buluşma uzun sürdüğü için saat geç olmuştu bende fark etmemiştim açıkçası. Etrafa baktığımda insanlar dağılmaya çoktan başlamıştı bile. Ayağa kalkıp bir kez daha baktım buraya çünkü artık buraya gelecek fazla zamanım yoktu.Üzerimde bazı bakışlar hissettim ama umursamayarak arabaya doğru ilerlemeye devam ettim. Arabaya bindikten sonra boş ve tenha sokaklarda ilerleyerek eve doğru sürdüm. Sıcaklayıp camları açtığım sırada bir ses duydum.Bir kadın bağrıyor, yardım istiyordu.Arabayı kenara çekip sesin geldiği yöne doğru ilerlemeye başladım.Bu sokakları bilmiyordum. "İMDAT! " sesle birlikte adımlarımı hızlandırarak sesin geldiği yöne döndüm.Burası çıkmaz sokaktı.Ayyaş,siyahlar içerisinde bir adam,orta yaşlarda, siyah saçlı, orta boylarda bir kadının üzerine yürüyordu. Hızlı adımlarla yanlarına doğru ilerledim."Şerefsiz herif,cibiliyetsiz çek o pis ellerini kadından! "diye bağırarak yanlarına geldiğim gibi suratına yumruğu geçirdim. Kız birkaç adım arkaya kaçarken, adam doğrudan o kara gözlerini üzerimde gezdirdi.Ondan tekrar iğrendim.Adam ayağa kalkarken ona sinirle bağırdım." TCK 102 cinsel saldırının 2 yıldan 5 yıla kadar yatarı var gerizekalı! " Adam doğrulup bana doğru yaklaştı. "Sen kimsin lan?Polis? Avukat? Dedektif? Karışma işime defol git bayan! " diye bağırdı. Öfkemi yutmaya çalıştım.Yok olmuyordu.En azından denemiştim. "Ben Avukat Sedef Milas.Ayrıca bayan kelimesine al yoksa ben senin bir taraflarına montelerim! " Tam karşıma geçtiğinde kaşlarını kaldırdı ve öfkeyle soluyarak,"Sen bu işi çok uzattın!" diyerek tam elini kaldırmıştı ki bir el onun havaya kalkan bileğini tutup ters çevirdikten sonra sırtına tekme atarak adamı yüz üstü yere düşürdü. Ben şaşkınlıkla karşımda duran adama baktığımda o öfkeyle yerde yatan adama bakıyordu.Onu dikkatlice izlediğimde saçlarının siyah gözlerinin de koyu acı kahverengi olduğunu cılız sokak ışığından fark edebildim.Üzerinde siyah bir gömlek ve siyah keten bir pantalon vardı.Gömleğinin kollarını dirseklerine kadar sıvamış bir şekilde açıkçası karizmatik duruyordu. Bana döndüğünde önce üzerime ardından gözl…