6.ESKİ MEVZU

oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayınnnn bölüm tarihlerinden haberdar olmak için sosyal medya hesaplarım instagram:eullea__ x:eullea__ tiktok__ Olduğum yerde saymayı sevmem hep yeni bir şey yeni bir deneyim yaşamak isterim. Aslında Mehmet şahsı hayatıma girmeden önce böyle değildi. Yani lise hayatım böyle değildi. Liseden önce gerek workshoplar gerek babamın denememi istediği şeyler artı olarak muay thai yaptığımdan bunları sorumluluk olarak görüp düzen içinde yaşadığımdan bunları sevdiğimi fark etmemiştim. Ta ki Mehmet ile ilişkimiz başlayıp altüst olana kadar. Beni terk ettiği için öyle düşünüyor değildim. Öyle düşünüyordum çünkü ilişkimiz başladıktan sonra ders notlarım düşmüş, muaythai yapmayı bırakmış hatta bir kez ailemin planladığı kendi doğum günüme bile katılamamıştım. O gün belkide yaşadığım en güzel günlerdendi. Şimdiye baktığımda hayatım yine Melihten önceye dönmüş sıradanlaşmıştı. Ama bunu seviyordum. Hem kim düzensizliği severdi ki? Mehmetle sevgili olan Zümra severdi. Ayna karşısında kulağıma halka küpelerimi takmaya çalışırken ayağımın dibinde bana sürtünen şukufeyi kucağıma aldım. "Kız sen ne zaman benim tarafımı tutacaksın acaba he? Babam buradayken ayrılmıyordun kucağında hayırdır?" ona kocaman bir öpücük verip yerine bıraktım. Son bir kez kendimi süzdüm omuzları açık toz pembe bluz açık renk kot ve bluzumla aynı renk babet giyip saçlarımı salmıştım çünkü bugün futbolcularla tanışacaktık ve dünkü dark havayı üstümden atmalıydım. Piercinglerim -dudağımın kenarında ki hariç - benimleydi. İşlerimi hallettikten sonra florya'nın yolunu tuttum. Florya'ya girdiğimde güvenliğe baş selamı verip kapanmak üzere olan asansöre yetiştim önce idari binaya gelmiştim çünkü başkanlarda yanımızda olacaktı. İçeri girdiğimde yüzüm düştü çünkü o buradaydı. "Günaydın Mehmet bey," dedim yüz ifademi toplamaya ihtiyaç duymadan. Boğazını temizledi olduğu yerde dikleşti "Günaydın Zümra Hanım," cevabına sadece kafamı salladım. İkinci kata ulaştığımızda asansörden geçmem için yol açtı. Kapıya geldiğimizde yine benden önce davranıp kapıyı açtı ve geçmemi bekledi. Artık bu numaralar işlemiyordu. "Çocuklar Hoşgeldiniz," diyerek girizgah yaptı Hayri Bey. Ona da gülümsedim. El sıkıştık. "Başkan aşağıda bekliyor danışacağınız bir şey yoksa geçelim," dediğinde kafamı salladım kadroya hakimdim zaten henüz yeni transfer yapmayı bırak hoca bile gelmemişti. Sezonu bizimle açmışlardı. Onlar asansöre geçtiklerinde "Merdiven kulanacağım," diyerek ondan uzaklaştım. Çünkü kendime hakim olmakta zorlanıyordum. Şimdiye kadar iyi bile idare ettiğimi düşünüyordum. Ama bazı şeyler canımı acıtıp beni bunaltıyordu. Onun burada olmasını kaldıramıyordum. Çok istediğim hayallerden biri için benimle savaşacak olmasını kaldıramıyordum. Özellikle bunu ne kadar istediğimi bilirken bana ihanet ediyordu. Terk edildim ihanete uğradım neden hala hayatına yeni birisi girme düşüncesi beni ağlatıyor? Neden hala bir tek bana ilgi göstersin istiyorum? Neden hala bir tek benim nazımı çeksin istiyorum? Sanırım psikoloğa gitmem gerek. Aşağı indiğimde Uruguaylı Kaleci Takım Kaptanı Forlan ile konuşurken gördüğümde Forlan bana baktığında diğerleride bana döndü. "Aslında siz çok tanıdık geliyor," 2017-2018 şampiyonluğunda Lise ziyaretinde hoca fransızca tercümanlık yapanlara ek puan verecekti Mehmet'in de bu puana ihtiyacı olduğu için bende onu yalnız bırakmamak için katılmıştım. Orada hatırlıyordu yüksek ihtimal. Mehmet hala aynı Mehmet idi. Tamam birzacık kas yapmış biraz da boyu uzamış falanda beni nasıl hatırlıyordu yani hafızam silinse bana o halimi gösterseler ben hatırlamam. "İnsan insana benzer," diyerek gülümsedim. Melih doğrudan bana baktığında tepki vermedim. "Kaptan sana kolay gelsin," diyerek bize döndü Hayri Bey "Biz Başkanın yanına geçelim," bize kafasıyla işaret verdiğinde Başkanın dibinde bittim. Bu sezonun başarısız futbolcularında Tarık Bursalı ile konuşuyordu. "İstanbul dışına gitmem," daha yeni geldik dakika bir gol bir ne transfer şartı ya? Böyle giderse gitme…