BÖLÜM 5 / TAKAS

Değişim başladığında iki seçeneğiniz vardır. Ya olaylara ayak uydurup süreci kendi lehinize çevirebilirsiniz. Ya da sürece karşı gelip akıntının sizi sürüklemesine müsaade edersiniz. Tercih sizindir. Değişim başladığında durdurmak imkansızdır… Hayatları değişmeye başladığında, daha doğrusu değişimin ayak sesleri duyulmaya başladığında korkan taraf Ekin olmuştu. Tüm yaşamı boyunca değişimden ve dönüşümden kaçmış, içinde bulunduğu sistemin sağladığı sabit düzene sessizce uyum sağlamıştı. Ancak bir ay öncesinde Ceylin’in bayılan adam efsanesi ile başlayan süreç, özellikle son iki günde hem Ekin’i hem de Ceylin’i alışıldık hayatlarının dışına sürüklemekteydi. İki gündür kafede Ekin’in yalnız çalışıyor olması, görünüşte önemsiz bir detay gibi algılanabilirdi. Oysa bu, değişimin başladığının ve geri dönüşün mümkün olmadığının en açık işaretiydi. Ceylin’i tanıyanlar bilirlerdi; o bir kere bir şeyin peşine düştü mü, yolun sonu ne olursa olsun geri adım atmazdı. Sorgulamak, araştırmak ve cevaplara ulaşmak onun doğasında vardı. Hedefe ulaşmadan, sorularına cevap bulmadan durmazdı. Onun için yarım kalmak diye bir şey yoktu; bir kez bir yol seçtiğinde, o yolun sonu ister karanlık ister aydınlık olsun, mutlaka yürünürdü. Ve Ceylin, tam da şimdi, o kaçınılmaz yürüyüşün tam ortasındaydı. Son yaşananlar ise Fanus standartları içinde değerlendirildiğinde kesinlikle olağan değildi. Şarj seviyesinin düşmesi nedeniyle bayılan insanlar zaman zaman görülürdü. Ancak fiziksel darbe sonucu bayılma gibi bir vaka, Fanus'un tarihinde kayıtlara nadiren geçmişti. Üstelik tüm şehrin dijital sistemlerle kontrol edildiği bir düzende, kimsenin izinsiz olarak bir eve girmesi neredeyse imkânsızdı. Fanus'ta her giriş, retina taraması veya bireysel şifre sistemi ile korunuyordu. Sistem dışı erişimler anında tespit edilir, yüksek güvenlik protokolleri devreye sokulurdu. Bu yüzden dün gece yaşananlar, mevcut düzenin sorgulanmasına sebep olacak kadar büyük bir olaydı. Ekin’in korkusu anlaşılır bir korkuydu. Mantıklı düşünen her birey, sistemin dışına çıkan bu tür olaylardan endişe duyardı. Gecenin sonunda parkta gördüğü adamsa her şeyin üzerine tam bir tuz biber olmuştu. İzleniyor olma ihtimali kafasının içinde dönen belirsizliklerden sadece bir tanesiydi. Gün içinde Ceylin ile yaptıkları görüşmeden sonra akşam olmasını iple çekmesinin sebeplerinden birisi de buydu. Adam ile ne konuştuklarını öğrenmek ve dün gece ile ilgili detaylı olarak onunla konuşmak istiyordu. Bu noktada Ekin’in endişesini giderebilecek tek kişi Ceylin’di. Çünkü onun o aptal denebilecek cesareti Ekin’e bir nebze güç verebilirdi. Birlikte oldukları sürece korkusunu dizginlemek Ekin için çok daha kolaydı. Kafasının içinde bir sürü düşünce ve korku ile Ceylin’in evine doğru yürürken sol tarafından gelen bağırışlar Ekin’i daha da tedirgin etti. Başını çevirip baktığı zaman Ağaç’ın bulunduğu meydana geldiğini anladı. En fazla otuzlu yaşlarında olduğunu tahmin ettiği bir kadın robotlar tarafında resmen yerde sürükleniyordu. “ Ne olur yapmayın. Affedin beni. İstemeden oldu. Dışarıya çıkamam.” Bir yandan ağlarken bir yandan robotlara yalvarmaya ve olduğu yerde kalmak için mücadele etmeye devam ediyordu kadın. Ancak tüm çabaları boşunaydı. Asıl korku buydu işte. Robotların sadece komutları yerine getiren varlıklar olduğunu bilmene rağmen onlardan merhamet beklemek... Fiziksel olarak senden üstün olmalarına rağmen onlara karşı direnmeye çalışmak... Tüm çabalarının sonuçsuz kalacağını bilsen de savaşmaya devam etmek... Ölüm korkusuydu bu. Hayata tutunmak için son nefesini verene kadar savaşmaya mecbur ediyordu insanı. Hayatını kolay bir şekilde kaybetmek istemezdi hiç kimse. Robotlar kadını sürüklemeye devam ederken kadının haykırışlarına eşlik eden ses, meydandaki Ağaç’ın platformundan yayıldı. Soğuk, mekanik bir tonla tekrarlanıyordu: “İhlal tespit edildi. İhlal tespit edildi.” Fanus'ta bir bireyin birincil suçlardan birini işlemesi durumunda, sistem tarafından ihlal suçu kaydedilir ve bu durum tüm şehi…