1.BÖLÜM HUZUR BAĞI

Camdan süzülen güneş ışıkları yüzüme vururken tenimde tatlı bir sıcaklık hissettim. Elimi yüzüme siper ederek ışığı engellemeye çalışsam da nafileydi. Güneş, kavurucu parlaklığıyla gözlerimi kamaştırıyordu. Gözlerimi araladığım anda istemsizce yeniden kapatmak zorunda kaldım. Birkaç saniye sonra derin bir nefes alıp gözlerimi tekrar açtım. Perdelerin arasından içeri süzülen altın sarısı ışıklar, güneşin çoktan doğduğunu haber veriyordu. Uykunun ağırlığını üzerimden atmaya çalışarak doğruldum ve yatağın üzerinde oturdum. Kendime gelmeye çalışıyordum bugün hafta sonuydu o yüzden öğlene kadar uyumayı tercih etmiştim . "Umay kızım hadi kalk ." Annemin aşağıdan bağırma sesi geliyordu. Her ne kadar gün boyunca yatakta kalmak istesemde kalkmak zorundaydım. Bugün abim askerden geliyordu. Kendisi mimar şirketinde çalışıyordu. Yirmi yedi yaşında yeni askerlik yapmıştı. Abimle ne kadar kavga etsekte ,askere gittikten sonra onun için çok ağlamıştım. Yan yana gelince kavga etmeden duramıyoruz ama ayrıldığımız zaman ise özülüyordum. İşte bizim aramızdaki bağ böyleydi. Yataktan kalkıp lavoboya gittim elimi yüzümü yıkadım ve karışmış olan saçlarımı düzeltmeye başladım. Küçüklüğümden beri kızıl saçlı biriydim .Yüzünde hafiften çiler vardı ama bunu yakından bakmayan biri görmezdi . Küçükken hiç sevmezdim ama büyüdükten sonra artık çillerimi sevmeye başlamıştım . Hemen dolabın önüne geçtim rahat edebileceğim bir kaç kıyafet giydim ve hemen aşağıya indim. Annem mutfakta yine yemek yapıyordu annemin elinin lezzeti tüm mahalle biliyordu. Özellikle günlerde annem çok meşhur olmuştu. "Annem Günaydın." "Kızım günaydın mı kaldı ?" Hemen annemin yanaklarını sıkmaya başladım . "Benim sultanım biraz sınırlı galiba." "Abin gelicek daha hazırlamam gereken bir sürü şey var." "Anne dert ettiğin şeye bak şimdi birlikte hallederiz." "Hemen kahvaltı yap ,bana yardım et ." "Anne canım bir şey istemiyor." "Kızım bir gün bir yerde düşüp bayılacaksın diye çok korkuyorum." "Anne bana bir şey olmaz ." "Hadi o zaman sarkmaları sarmaya başla ." Elimdeki malzemeleri alıp masaya bıraktım . "Anne babam ne zaman gelecek." "Baban,bir saate gelmiş olur ." Daha sarmaların yarısına bile gelmemiş ki yorulmaya başladım. Bu kadar sarmayı kim yiyecekse artık.. Aklıma Merve'nin evde olduğu geldi . Telefonu alıp hemen mesaj yazdım. "Mervemm hemen bizim eve gel ." "Ne oldu kız ." "Gelince anlatırım ." "Umay eğer boş bir şey içinde seni terlikle kovalarım ." "Tabi ki hayır !" Söylediğim yalan ile gülmeye başladım Merve'den dayak yiyecektim . Merve benim en yakın arkadaşımdı Mahallede birlikte büyüdük ,iyi kötü her şeyi beraber yaptık. Merve aynı yaştaydık ikimizde yirmi beş yaşındaydık. O veterinerlik okumayı seçmişti. Kapının çalmasıyla Merve'nin geldiğini anladım "Anne ben kapıyı açarım." Kapıyı açınca Merve karşımdaydı Üstünde çok güzel bir elbise vardı .Elbisesi beyaz renginde üstünde küçük küçük Uğur böcekleri vardı . Saçlarınıda düz bırakmıştı ama yüzünde hafiften bir makyaj vardı . "Merve çok güzel olmuşsun." "Kızım her zaman ki halim işte ." "Geç içeriye hadi ." "Ne oldu beni neden çağırdın." "Sence ?" "Yüzündeki bu gülüş hiç iyi değil." Merve'yi kolundan tutuğum gibi mutfağa doğru çekmeye başladım. "Biliyordum Umay." "Tabi ki sarma saracağız." Annem bizi görünce kaşlarını çatı "Anne sarma çoktu ne yapayım ." "Tembel biriyim demiyorsun ." "Kızım hoşgeldin." "Hoşbulduk Çiçek teyze ." Merve'ye hemen bir mutfak önlüğü verdim . Hadi bakalım sarma şimdi bizden korksun... İkimizde gülmeye başladık . Merve saçlarını topladı . "Umay bütün bu hazırlık. Abin için mi ?" Ona daha fazla yaklaştım annem ses gitmesin diye. "Sanki bilmiyorsun." "Nerden bileceğim ben ." "Merve bilmemezlikten gelme ." "Güzelim elbiseni giymişsin ." "Umay ya böyle söyleme." "Çok güzel olmuşsun." "Gerçekten mi?" "Umay çok heyecanlıyım." "Canım sakin ol abim sonuçta ." "Senin için kolay en son onu altı yıl önce gördüm." "Hâlâ abimi unutamadın, değil mi?" Merve hafifçe gülümsedi. Gözleri bir an uzaklara daldı. "Hiç…