7

# 7. Bölüm Kızıl # Hırçın gözlerini araladığında kendini ilk defa bu kadar dinç uyandığını farketti. Uyandığında isimsiz kız ellerinin çenesinin altında koymuş onu seyrediyordu. Birden ürperdi kendini geri çekti. Bu kız bir daha bunu yaparsa beynini dağıtabilirdi! " Ne işin var ağzımın içinde?"dedi sertçe. Canan bu hareketine üzülse de bir şey demek istemedi. Ne sanıyordu psikopat kadının arkadaşı olacağını mı ? " Özür dilerim, sizi izliyordum. Uyurken gülüyordunuz. " Melek onun dediklerine çok şaşırmıştı. Genellikle ağlayarak yada bağırarak uyanırdı. En son hatırladığı Arif'e bir şeyler dediğiydi sonra soğuk su ve saçlarına değen huzurdu! Neden bu kızın ellerinde huzur vardı? Kimdi bu isimsiz.. Kimdi ve neden artık kabus görmüyordu? Kabus görmek istemiyordu fakat o bu eve geldiğinden beri uykusunu alıyordu... O evden gittikten sonra kabusları artarsa ne olacaktı? Melek başını salladı. " Seni eve hizmetçi olarak almadım ama bana bir şeyler hazırlar mısın? Ben biraz antrenman yapacağım bedenim ancak kendine gelir." Melekten beklenilmeyen bir şey yapmıştı. En az isimsiz kadar kendisi de şaşkındı.. O rica mı etmişti? " Tabi ki Melek Hanım!" dedi kız hevesle. Melek , son anda gülümsemesini durdurdu. Üstündekileri bir hamlede çıkarıp atlet ve mini bir şort giydi. Canan ise çoktan gözlerini kapatmış onun giyinmesini bekliyordu. Kadının sağı solu belli olmadığı için önlemini alıyordu. Melek spor odasına giderken boynunu kıtlattı.. Yüksek doz sayesinde bir kere böyle uyumuştu ama şuan ki uyku çok farklıydı. Duvarında ki saate 10 geliyordu. Yarım saat çalışsa terlemesine yeterdi. İlk olarak yürüdü 10 dakika boyunca yavaş tempoda yürüdü sonra hızını artırıp 10 dakika daha koştu. Koşmayı bırakınca nefes almak için kendine zaman tanıdı. Sonra kum torbasına önüne geçip vücudu gerdi. Elini eklem yerine sarıp kum torbasına yumruklamaya başladı. saat 10.20 gösterirken biraz da ağırlık kaldırması gerektiğini düşündü. Sırılsıklam olan vücudu yüzünü buruşturarak baktı. Soğuk suya girerse yine hasta olacağını düşündü. Şu anlık ılık bir su yeterliydi. Lacivert avluyu bedenine sararak çıktı. Islak mavi saçlarından akan su damlaları ile odasına geçti. Odasının kapası kapatacakken Canan mutfak kapısından çıktı, " Melek Hanım saçlarınızı kurulayın isterseniz tam iyileşmediniz. " dedi tereddütle. Melek isimsizin haline sadece güldü. Bu kız ya deliydi yada kendisi gibi psikopat. adamları ne hale getirdiğin kendi gözleri ile gördü, hala neden onunla kalmaya ve ona bir şeyler söylemeye cesareti vardı? Aslında ismisizn cesur olmasını sevmişti. Korkak cesurdu biraz.. Melek saçlarını kuruturken Canan sofrayı donaltmıştı. Arif abisinin yanında ki çocukta kalmıştı aklı onun.. O çocuk uzun süre bakmıştı Canan'a .. Kimse ona o kadar güzel bakmamıştı aklından çıkaramıyordu Canan. " Mutfakta ilk defa bu kadar yemek yapıldı." dedi içeri girerken." Fark ettim her şey ilk gün ki gibi." dedikten sonra dudağını ısırdı. Gel beni öldür Melek dese daha güzeldi sanki. " Senin adın ne ?" diyer sordu. Melek'e bir şeyler olmuştu. İsimler onun umrunda olmazdı ki ! " Canan." dedi yutkundu. "Gidecek bir yerin yok mu?" belkide burada kalabilir diye düşündü. Evde bir yabancıya alışabilirdi. Melek kendine itiraf etmese de Canan'a alışmıştı. O etrafındayken karanlıkta ki çığılıkları azalmıştı. " Aslında annemin yanı var." " Ne zaman gidiyorsun?" dedi tabağını doldururken. İştahtan mı yoksa kahvaltının lezzetinden mi anlamadı. " Oraya gidersem yine geneleve düşerim fakat bu sefer bu kadar şanslı olmam." dedi Hırçın tabağından gözlerini kaldırıp kıza baktı. Ona minnet dolu gözlerle baktığını gördü. Nedense garip hissetmişti. " Bana yavru köpek bakışı ile bakmayı ne zaman keseceksin ? " dedi ağzına bir lokma attı. Canan dediğini duymazdan gelirken, " Sen olmasan belkide.." devamını getiremedi. Birisi ona tecavüz etmeye kalkarken başına vazo geçirmişti son anda kaçmıştı ellerinde fakat uzun koşturmadan sonra yorulmuştu her şeyin bittiğini sanırken Melek onu kurtarıştı." Ben yaşadığım s…