Bölüm 2

# Geçmiş 2. Bölüm # " Bırakın! " diye çığlık attım, üveylik gibi kokuyorlardı . " Yalvararırım bırakın , ben size bir şey yapmadım ! " Sadece gülüşüyorlardı , birisi kollarımdan geri yaslayıp bedenini bana dayadı. " Çok korkuyorum bırakın beni.! " " Benden kurtulamazsın güzellik !" karşımdaki çocukta bağırmıştı . Ellerimi kurtarıp adamın yüzüne çizik attım, yüzleri bulanıktı . Bana tokat attı bacaklarımı ikiye ayırdı. " Hayııır! " diye bağırdı Hırçın. Her gece bu rüyalardan bıkmıştı, sırf bu rüyalardan kurtulmak için canına kıymayı çok denemişti. Ama başaramamıştı , yaşamak değerliydi. Nefes almak kıymetliydi. Terli mavi saçlarını geriye atarak kabusun etkisinden çıkmaya çalışıyordu. Gram uykuya hasret kalmıştı yada kâbussuz. Haydarı itip ellerini arkaya koyarak kendini kaldırdı. Bir süre sessizliğe kulak verip nefesini dizginledi. Yataktan kalkıp aynada kendine baktı, mavi saçlarıyla okyanus rengi kadar açık gözleriyle korkutucuydu. İnsanları bakışlarıyla korkutmayı seviyordu. Küçük evinde ona özel birşey yoktu eğer kıyafetler olmasa bildiğin bekar öğrenci evi gibiydi. Siyah penye şortu ve rambo atletini giydi en sevdiği oda olan(uykusunda yapamadıklarını yaptığı yere) spor odasına gitti. Vücut geliştirmek için her aleti vardı ama o en çok kum torbasını seviyordu. Metal müziği dolu olan listeyi açıp koşu bandının üzerine çıktı. Saçlarını topuz yapıp hafif tempoda yürümeye başladı, 5 dakika sonra hafif koşmaya başladı. On dakika sonra hızlandıkça hızlandı. Alnında, çenesinde ve sırtında oluşan terleri umursamadı. Yarım saat hızlı koşu yapınca duraksadı. Her zaman masasında bulunan pet şişeyi kafaya dikti. Yüz havlusuyla bütün terlerini sildi şimdi daha rahattı. Elini ayağını sargı beziyle sardı ve kum torbasıyla yüzleşmeye başladı. Hırçın, yumruk attıkça nefreti körleşiyordu. Birden dönen tekmeyi savurdu, düşmüş olabilirdi ama bir tekmeyle kum torbasını fazlasıyla ittirmişti. Sokak dövüşünde her zaman iyiydi ve dövüş etmeyi seviyordu. Rüyalarını kabusa çeviren adamları bulmaya ant içmişti ama o günden sonra kimseyi bulamamıştı. Sadece birini bulsa diğerleri tereyağdan kıl çeker gibi kolay olacaktı. Bir süre daha kum torbasıyla başbaşa kaldıktan sonra kendini soğuk suyun altına attı. Soğuk su bedenine bıçak görevi yaparken hiçbir şeyi umursamadı. Kaybedecek hiçbirşeyi yoktu hayatından başka. Mavi lifle ferhaltıcı duş jeliyle bütün vucudunu yıkadı. Başını geri atıp suyun boynundan göğüslerine, göğüslerinde göbeğine akmasını hissetti. Suyu her zaman sevmişti , soğuk veya sıcak farketmezdi. Suyu kapatıp gül kurusu rengi havluyu bedenine sardı, odasına geçip kendini kurulamaya başladı. Gardolabından siyah iç çamaşırlarını alıp giydi üzerine siyah rambo atletini giydi. Altına buz mavisi dar paça kotunu giydi. Saçlarını kendi haline bırakıp üzerine ceketini geçirdi. " Kahretsin nasıl unuttum" diye kendine kızdı. Silahlarını yerlerine yerleştirip arabanın anahtarı ve telefonu eline alıp evi terk etti. Hafif esen rüzgar saçlarını dalgalandırırken kendini iyi hissetti. Silahlar sırtına batmış olsada buna alışmıştı. Arabaya bindiğinde gözleri etrafı taradı birisi onu izliyor mu diye her zaman bunu yapardı. Kontağı çevirip arabahyı çalıştırdı, depoya doğru giderken telefonu çalmaya başladı. Kulaklığı kulağına takıp konuşmaya başladı. " Melek Hanım " dedi Arif , onun ismini söylemeyi seviyordu. " Efendim Arif " dedi mesafeli bir şekilde. " Mahmut Elçi öldü efendim " Hırçın sinirle elini direksiyona vurdu. " Kahretsin ! O piç kurusuyla işim bitmemişti! " diye bağırdı. Arif Melek'in bağırması sonucunda telefonu hafif uzaklaştırmıştı zira sağır olabilirdi. Onun sesini duyması için kulaklarına ihtiyacı vardı. " Napalım Melek Hanım ? " " Şahin orda mı geldi mi ? " " Evet efendim " ne diye şimdi Şahin'i soruyordu ki ? Hırçın Mavi kıskanması kadar saçma birşey yoktu. On yıldır yanında erkek sinek bile görmemişti. Düşüncelerini kenara atıp Meleğini dinlemeye koyuldu. " Yakın o zaman ceseti , ben Akrep Ali'nin mekanındayım " dedi kulaklığı çıkarıp…