Düğümün İlk İlmeği

Bölümün şarkısı: Öyle Kolay Aşık Olmam Gözlerini yakına gelince daha net fark ettim. Gözleri aynı Altay Bey’inki gibi yemyeşildi. Acaba gerçekten onun oğlu muydu? İsmini duyarsam tanıyacaktım. Gelen adam Aro’yu gördükten sonra o da gülümsedi. “Ve, alkışlarınızla Kuzey Bey.” Evet, bu Altay Bey’in oğluydu. Burada ne işi vardı? Aro elindeki üç dart okunu Kuzey Bey’in eline verdi. Kuzey Bey mükemmel atışlar yapmıştı. Herkesin ağzından her atışında “ Ooo ” sesleri çıkmıştı. “Mükemmel, 146 puan!” Herkes onu alkışladı. Seyircilere bakarken gözleri bende takılı kaldı. Tahminimce beni tanımıştı, fotoğrafımı illa görmüş olmalıydı. Onunla ıslak saçlar ve deniz elbisesiyle değil, şık bir şekilde giyinmişken tanışmalıydım. Çok yanlış zamanlamaydı. Ayağa kalkıp kenara, karşısına geçtim. “Merhaba Kuzey Bey, ben Alisa.” Elimi ona doğru uzattım. Gözlerimi yüzüne doğru çevirdiğimde ne kadar orantılı bir yüze sahip olduğunu fark ettim. Çok yakışıklı olduğunu duymuştum, fotoğrafını da görmüştüm. Ancak şu an canlı bir şekilde karşımdaydı ve onu böyle yakından gören herhangi bir kızın kalbinin hızlanmaması imkansızdı. “Merhaba Alisa Hanım, tanıştığıma memnun oldum. Kusura bakmayın, dün akşam yemeğe gelemedim.” Bir saniye gözü Aro ve benim aramda gidip geldi. Aro, oyunu ilerletmeye devam edip arada bize bakıyordu. Neden böyle davranıyorlardı? “Asla sorun değil, bu akşam dilerim beraber yiyebiliriz.” “Merak etmeyin, tüm işlerimi iptal ettim. Bu akşam beraber yiyeceğiz.” Gülümseyerek bana baktı. “O zaman size iyi eğlenceler.” O an çalışmadığım için biraz mahcup hissettim. Babam ve abim toplantıdayken ben burada dart oynuyordum. Gerçi bunu onlar seçmişti. “Teşekkür ederim.” Yanındaki birkaç takım elbiseli adamla oteli dolaşmaya devam etti. Gittiğinde yerime geri oturdum. Oyun bitmişti. Neyseki bu sefer üçüncü olabilmiştim. Aro’nun çektiği selfie’ye bu sefer ben de girmiştim. Çekindikten sonra Aro hemen ortadan kayboldu. Bu sefer o da atış yapmıştı ve ilk üçe girememişti. Acaba ona mı sinirlenmişti? Etkinlik programına baktım. Yaklaşık bir saat sonra plajda plaj voleybolu maçı vardı. Çoğu sporda iyi olduğum gibi bu sporda da iyiydim. Eşyalarımı alıp şimdiden plaja gittim. Denize biraz girip çıktıktan sonra şezlongda gözlerim kapalı uzanırken aniden güneşin kesildiğini ve üzerime bir gölge geldiğini fark ettim. Gözlerimi aralayıp karşıma baktım. Yine mi bu kusursuz yüz? O saniye anlamıştım, tatil boyunca bu çocuğu görmediğim tek bir saat bile olmayacaktı. “Neyse ki uyumuyormuşsunuz, voleybol için takımımı topluyorum. Voleybolda iyi misiniz?” Aniden neden saygıyla konuşmaya başlamıştı? Bu çocuğun sağı solu belli olmuyordu. ”Geleceğimi kim söyledi?” Kollarımı bağlayıp ona bakmaya başladım. “Spor etkinliklerinde iyisiniz ve katılım sağlıyorsunuz. Buna da katılacağınızı düşündüm. Katılırsanız sevinirim.” “Hmm, düşünmeliyim. Gelsem mi acaba?” Her dediği şeyi düşünmeden evet dediğimi sanmasın diye düşünüyormuş gibi yapıp ona baktım. “Geleyim bari. Kaç dakikaya başlayacak?” Yüzünde memnun bir ifade oluştu. “On dakikaya başlarız.” Elindeki kağıda ismimi yazdı ve yanımdan ayrıldı. Güneş kremimi tazeleyip üzerime şort ve tişörtümü geçirdikten sonra maçın yapılacağı yere geldim. Karşı takım ve bizim takımımız toplandıktan sonra maça başladık. Karşıda da farklı bir animatör oynuyordu. Aro da o da mükemmel voleybol oynuyorlardı. Ve tabii ki ben de çok güzel oynuyordum. Maç bitmişti. En çok sayıyı ben ve Aro almıştık. Ve maalesefki kaybettik. Sinirim bozulmuş bir şekilde plajın karşısındaki barda içki içiyordum. Aro moralimin bozulduğunu anlamış olacak ki yanıma gelerek o da bir içki aldı. “Moraliniz bozulmasın, en iyi oynayanlardan biri sizdiniz.” Bu konuşma şekli nedense rahatsız edici gelmeye başlamıştı. Benimle rahat konuşmasını yeğlerdim. Böyle konuşunca konuştuğum kişi oymuş gibi gelmiyordu. Onu bir iki gündür tanıyor olsam bile uzun zamandır tanıyormuş gibiydim. “Benimle neden aniden böyle konuşmaya başladın Aro? Yoksa yöneticilerden uyarı falan mı yedin?” Ala…