Bir Kabustan Fazlası

♫ Bölümün Şarkısı: Goth- Sidewalks and Skeletons ♫ Gözlerimi kırpıştırarak ona baktım. Yere baktığını görünce ben de gözlerimi aşağı çevirdim. Az kalsın bir çocuğun yaptığı kumdan kaleye basıp onu bozuyordum. Yaptığı kaleyi bozsaydım çocuk üzülürdü. “İyi misin?” Başımı salladığımda belimi yavaşça bırakarak çocuğun yanına eğildi. Kalenin birazı bozulmuştu. Çocuğun dudakları büzülmüş, alnı kırışmıştı. “Yapmana yardım edeyim mi?” Çocuğun yüzü parladı. “Olur abi.” Çocuğun yanına çöktü, ben de onun yanına çöktüm. Beraber çocuğun kumdan kalesini inşa etmesine yardım ettik. Uzun süredir kumla oynamamıştım. Çocukla tanışıp beraber sohbet ederek kumla oynadık. Kalenin inşası bittikten sonra kalkıp yürümeye devam ettik. Yüzümde çocukça bir ifadeyle konuştum. “Uzun süredir kumla oynamamıştım.” Bana döndü ve dudakları zarifçe yukarı kıvrıldı “Ben oynamıştım, görüyorsun çocuklarla aram iyidir.” Başımı salladım. “Görmemek mümkün mü?” Kısa bir sessizliğin ardından bu sükuneti bozan o oldu. “Eğer çocuklaşmak istersen ve bir arkadaş ararsan buradayım Alisa.” Bakışlarım ona çevrildi. “Teşekkür ederim, Alaz.” Her zaman buradayım , gibisinden güvenilir bir tebessüm kondurdu suratına. Tebessümüne karşılık verdim. Biraz daha yürüdükten sonra telefonuna gelen bir bildirim sesiyle irkildi. Telefonunu açıp mesajı okuduktan sonra bana döndü. “Gitmem gerekiyor Alisa, işler beni bekler.” Usulca kafamı salladım. “Görüşürüz Alaz.” “Görüşürüz Alisa.” Elini salladıktan sonra koşar adımlarla yanımdan ayrıldı. Günün geri kalanını abimlerle denizde yüzerek ve kumsalda Kuzey ile sohbet ederek geçirmiştim. Kuzey de denize gittiğinde biraz kitap okumaya karar verip kitabımı elime aldım. Biraz okuduktan sonra bir uyku bastırdığını hissetmemle gözlerim yavaş yavaş kapanmaya başladı. En sonunda uykuya karşı gelmeyip kendimi uykunun soğuk ellerine teslim etmiştim. Gözlerimi araladığımda karanlık karşımdaydı. Gözlerimi tam olarak açtığımda buranın Aro’nun dün beni getirdiği yer olduğunu fark ettim. Şezlongda uzanmış, koyu gökyüzüne ve parlak yıldızlara bakıyordum. Aro arkamdan gelip yanımdaki şezlonga uzandı. Elinde tek bir kadeh vardı. Kadehten bir yudum aldıktan sonra gözleri bana çevrildi. “Otel manzarasına bakalım mı biraz?” Bu dün dediğine tamamen zıttı. Bu teklifi gözlerimi kırpıştırmama sebep oldu, anlaşılan bir değişiklik istemişti. Daha fazla düşünmeden kabul ettim. “Olur.” Beraber kalktık ve çatının kenarına gittik. Güvenlik için çatının kenarına yapılmış bir metre yüksekliğindeki betonun üzerine oturdum. O da yanıma oturdu. Bacaklarımızı aşağıya doğru saldık. Zihnimdeki ses konuşmaya başladı. “Ona güvenme.” Aro’ya bir şey belli etmemek için ona hiç bakmamıştım. Dişlerimi sıktım, zihnimin içinden ona bağırdım. “Güvenmemem gereken tek kişi sensin. Bunu diyorsan asıl güvenmem gereken kişi odur.” Gülümseyerek Aro’ya baktım. O da gülümseyerek bana döndü. Zihnimdeki sesin sahibi anlaşılan mutluluğumu çekemiyordu. “Bana güvenmeliydin Alisa.” Sanki o ses hiç yokmuşçasına davranmaya devam ettim. Aro’nun gözleri yüzümü gezdikten sonra dudaklarımda takıldı. Benim de gözlerim yavaş yavaş onun dudaklarına gitti. Bir elini usulca yanağıma koydu ve gittikçe bana yakınlaşmaya başladı. Kalbimin çarpıntısını ağzımda hissediyordum. Ellerim aniden buz kesti. Ben de bir elimi onun boynuna koydum. Diğer elimi ise yüzüne yerleştirdim. Tam dudaklarını dudaklarımla birleştirecekken duraksadı ve sırıttı. Derin mavileri dudaklarımdan gözlerime kaydı. “Gerçekten bunu yapacağımı mı sandın?” Sırıtmaya devam etti. Kaşlarım çatıldı. “Ona güvenmeliydin.” Kekeleyerek konuştum, o nereden bilecekti? “K-kime?” Ellerini çekip işaret parmağıyla şakağımı işaret etti. “Ona.” Gözlerim büyüdü. Başka bir şey dememe izin vermeden beni omzumdan sertçe aşağıya itti. Ne olduğunun farkına bile varamadan ağzımdan acı bir çığlık koptu. Çatıdan aşağı süzülürken aklımdan tek geçen şey Aro’nun neden öyle bir şey yaptığıydı. Neden yapmıştı? O öyle biri değildi. Yoksa zihnimdeki ses sırf ona güvenmem için Aro’yu…