GİRİŞ

Hiç fark edilmeden ölmeyi düşündünüz mü? Bir sabah uyanıyorsunuz ve her şey normal görünüyor. Kahvenizi içiyorsunuz, sokağa çıkıyorsunuz, insanlarla konuşuyorsunuz. Belki işinize gidiyorsunuz ya da sıradan bir yürüyüşe çıkıyorsunuz. Ama bilmediğiniz bir şey var. O an, ölümünüzün çoktan planlandığı an. Günler, belki haftalar öncesinden birisi sizi seçti. Adınızı biliyor, yaşadığınız yeri biliyor, alışkanlıklarınızı, korkularınızı ve zayıf noktalarınızı biliyor. Ve siz, her şeyden habersiz, sıradan bir günün içinde yürüyorsunuz. Sonra bir şeyler tuhaflaşmaya başlıyor. Belki bir gölgeyi fark ediyorsunuz, belki birinin sizi izlediğini hissediyorsunuz. Önce önemsiz bir his gibi geliyor. Ama sonra o his büyüyor arkanızı dönüyorsunuz, kimse yok. Ama içinizde bir huzursuzluk kalıyor. İçgüdüleriniz sizi uyarıyor. Ama zihin, mantık arar. “Biri beni neden izlesin?” diye düşünüyorsunuz. O sırada, kaderiniz çoktan belirlenmiştir. Bunu ancak ölüm anında fark edersiniz. Son nefesinizi vermeden birkaç saniye önce. Beyniniz, gözünüzün önüne serilen sahneyi anlamaya çalışır. Bu nasıl oldu? Bu neden benim başıma geldi? Ama iş işten geçmiştir. Geriye sadece bir ceset ve onu anlamlandırmaya çalışan yabancı gözler kalır. Ve bu kez, o yabancı gözler benimkilerdi. Ölümün bir ritmi vardı. İlk sefer, sessizdi. Sade, dikkat çekmeyen, belki de neredeyse rastlantısal görünen bir ölüm. Onu bir kazaya benzetirlerdi, bir hata gibi okurlardı ama o yalnızca başlangıçtı. Bir deneme. Bir tat. Sonra ikinci ölüm gelirdi. Biraz daha belirgin, biraz daha bilinçli. Kurban, ilkinden farklıdır ama sonu aynıdır. Ve bu sefer, ölüm planlıdır. Soğukkanlı bir elin eseri. Ama üçüncüşte üçüncü ölüm, artık bir bildiriye dönüşürdü. Kurbanlar sadece ölmez, onlar sergilenirdi. Onlar bir mesajın parçası olurdu ve bunu anlayabilenler için, o mesaj çok açıktı; Birisi burada ve izleniyoruz. Fakat katil için bu yeterli değildi. O, her adımda daha ileri gitmek istiyordu. Daha vahşi. Daha kanlı. Daha korkutucu. Çünkü her cinayet, yalnızca bir son değil, aynı zamanda bir başlangıçtı. O yüzden sormak gerekir: Son ölüm ne kadar vahşi olabilir? Bir insan, öldürmenin sınırını ne kadar zorlayabilir? Bunu bilen biri var. Ve onun durmaya niyeti yok. Katilin her adımda daha da vahşileştiği bu hikâyeye hoş geldin. O zaman başlayalım. Hazır mısın? Eğer hazırsanız başlayalım o zaman.