🪽 KORKMAK 🪽

Bu, Şeytan’ın Dünya’ya ilk gelişi değil. Kırmızı, şeytan yüzü normal bir insan yüzüne dönüşürken karanlık kanatları da sırtında toplanıyor. Artık bir insan gibi görünse de bundan oldukça uzak. Bir zamanlar bir melekti, baş melekti hatta. Cennetteki diğer melekler gibi sahip olduğu beyaz kanatlarıyla çok güzeldi. Ancak o, diğerlerinden farklı olarak insanoğlundan hoşlanmadığı için düştü ve cehennemin kralı oldu. O bir cezalandırıcı artık. Şeytan’ın kendisi olan Lucifer, insanoğlundan pek hazzetmiyor. Bu nedenle insanların arasında dolaşırken onlara küçümseyici bakışlar atıyor. Bu insanlar yaşamayı hak etmiyor , diye düşünüyor. İnsanlar bencil, hiçbir şeyi ve hiç kimseyi umursamıyorlar. Minnettar değiller ve hiçbir şey onlar için yeterli değil. Her zaman daha fazlasını istiyorlar. Şeytan’a göre kıyamet bu insanlar için gelmeli çünkü bu insanlar cezalandırılmayı hak ediyorlar. Bu düşünceyle gülümsüyor. İnsanların şeytani olarak tanımladığı bu gülümseme yalnızca onun alametifarikası. Bir insan gibi görünüyor ve yürüyor olabilir ama onu gören melekler onun bu illüzyonuna kesinlikle aldanmaz. Laylah da onu gördüğünde bu illüzyona aldanmıyor zira ona bir kere inandı, bir daha asla inanmayacağını biliyor. Şeytan onunla bilerek karşılaştığında Laylah, “ Lucifer ,” diye mırıldanıyor. “ Laylah .” Şeytan gülümsüyor. “Bu ne hoş bir sürpriz!” Karanlık gözleri, bir genç kadın bedenindeki meleği baştan aşağı süzüyor. Meleğin aurasına baktığında onun güç kazanmaya çalıştığını ama kırık kanatlarıyla birlikte bedeninin hâlâ çok zayıf olduğunu anlıyor. Meleği inceledikten sonra Şeytan’ın karanlık gözleri, meleğin yanındaki adama ilişiyor. Şeytani gülümsemesi büyürken, “Bu genç adam da kim?” diye soruyor. Melek ona cevap vermeden önce Şeytan kendisi öğrenmek istiyor ve kahverengi saçlarıyla aynı renkte gözleri olan genç adama bakarak bu kez sorusunu ona yöneltiyor. “Adın nedir, genç adam?” Adam, cevap vermeden önce Laylah’a bakıyor. Hiçbir şey anlamıyor. Garip görünüşlü bu adam da kim olabilir ki? “Adrian,” diyor ve yeni biriyle tanışmak üzere olan her insan gibi elini, adını henüz bilmediği adama doğru uzatıyor. Adrian’ın bir insan diye düşündüğü Şeytan ise başını hafifçe eğerek Adrian’ın eline bakıyor. Birkaç saniye süren bu bakış, bu adamın Adrian’ın elini sıkmayacağına dair bir mesaj veriyor genç adama. Böylece Adrian elini geri çekiyor ve adama garip bir bakış atıyor. Şeytan nihayet bu adamla göz kontağı kurduğu anda karanlık gözler birdenbire ateş kırmızısına dönüşüyor. “Söyle bana, Adrian,” diyor Şeytan, o şeytani gülümsemesiyle. “ Arzuladığın şey ne? ” Şeytan’ın ne yaptığını anlayan Laylah, Şeytan’ın Adrian ile kurduğu göz kontağını kırmak için adamın elini tutup onu geriye doğru çekiyor. “Hiçbir şey,” diye mırıldanıyor adamın yerine, kaşlarını kaldırarak. “Ben…” Adrian, Laylah’nın çekiştirmesiyle duraksıyor ve o da kaşlarını kaldırıyor. “Ne yaptığına bir bak, Laylah!” diye bağırıyor Lucifer. “Adamın kafasını karıştırdın!” Şeytan’ın kendisine has olan çekici İngiliz aksanı, herkesin kafasını karıştırabilir. Siyah takım elbisesi ve İngiliz aksanıyla ona yakışıklı bir İngiliz beyefendisi gözüyle bakabilirsiniz ama ah, onun yalnızca bir beyefendiden değil, bir insandan bile çok uzakta bir varlık olduğunu asla anlayamazsınız. Onun şimdi bir alev topu gibi kıpkırmızı parlayan gözlerine baktığınızda onun karanlığının bir parçasını hissedebilirsiniz, böylece bir maskenin ardındaki gerçek kimliğine dair bir fikriniz oluşabilir. Ancak onun şeytani yüzünü, kanlı gözlerini ve sırtında açık duran siyah kanatlarını tam anlamıyla gördüğünüzde onun kim olduğunu idrak edebilirsiniz; tabii o anda beyniniz bunu algılayana kadar ya Şeytan’ın tuzağına düşmüş ya da onun tarafından yok edilmiş olabilirsiniz. Adrian o anda bunların hiçbirini bilmiyor. Laylah onu geri çekse bile Adrian’ın gözleri, Şeytan’ın ilgi çekici gözlerinden ayrılmıyor. Böylece Lucifer göz kontağını yeniden kazanıyor ve tekrar soruyor: “ Gerçekten arzuladığın şey ne, Adrian? ” “Birini sevm…