2. Bölüm

Geçmiş Soğuk,kasvetli ve karli bir Aralık gecesi.Küçük kız ve abisi bir kanepede oturuyor,herşeyden habersiz telefonla oynuyorlardı.Telefonda abisinin severek oynadığı savaş unsurlu bir oyun videosu açıktı.Hisar abisinin açtığı hiçbir oyunu ve videoyu sevmiyordu.Sırayla oynayıp,izliyorlardı.Ama bir sorun varsada oda sekiz yasindaki Hisardı.Abisine sıra geldiğinde mızıkçılık yapar,kollarını göğsünde bağlar ve of 'lardı.Abisi Kerem alışıktı bu hallerine.Ama bugün kardeşinin her dediğini yapmıştı,dinlenmek onunda hakkıydı.Başını yan tarafa çevirince kız kardeşinin,elleri göğsünde oflayıp pufladığını gördü. Sevimli,fare dedi içinden Kerem ona fare derdi,tıpkı bir fare gibiydi yüzü. Onu bugün üzemezdi çünkü bugün Hisarın doğum günüydü.Kendisinin pek kutlanmazdı hatta unutulurdu.Ama küçük his'in doğum günü hep aklındaydı.Hisar bile abisinin en ufak şeyini bile unutur,ama Kerem Hisarın hicbir şeyini unutmazdı.Kapı kapaliydı ve oda karanlıktı.Kerem elindeki telefonu kardeşine uzattı "al,küçük fare."Onu sinir etmek en sevdiği işlerden biriydi.Küçük kız ilk "ya abi" desede hızla telefonu aldı.Makyaj yapma videosu açtı ve büyük bir huzurla izlemeye başladı.Kapı yavaşça açıldı ve içeri elinde pastayla annesi girdi.Mumlar odayi az buçuk aydınlatıyordu.Abisi hızla ayağa kalkıp küçük el kamerasıni aldı,hızla video çekemeye başladı.Annesi "Iyiki doğdun Hisar."Diyerek küçük kizın dikkatini çekmeye çalıştı.Hisar elindeki telefonu koltuğa bırakıp neşeyle şakıdı."Iyiki doğdun Hisar."Annesi hisarın yanında diz çöktü ve pastayı uzattı.Kerem ise onlatı çekiyordu,anılatı severdi.Kız bir kaç saniye gözlerini kapattı ve açtıkdan sonra hızla üfledi.Kendi kendine alkış tuttu. Bidaha asla bu günlere gelemeyeceğini bilmiyordu. Çok yalvaracaktı Allah'a ama gelemeyecekti. Pastalarını yediler küçük kız heyecanla yatağa girerken abisi ona masal okudu. Hisar o günleri büyüdüğünde mumla arayacaktı. Hiçkimse gelecekte ne olacağını bilmeden bi doğum günü daha kutlandı. 💜 Yorgunluk.Okul dönüşüydü abim aylarca ortalıkta yoktu.Saklaniyordu. İstemsizce arkama baktım birileri beni gözetliyor gibiydi.Hızla evime giderken düşünmeden edemiyordum,abim niye öldürmüştü o adamı?Bir anda dudaklatıma bir bez parçası konunca ne olduğunu anlayamadım.Gözlerim kapanırken zihnim kapanmamıştı "Sana bunu yapmak zorundayım,küçün fare."Son olarak bunu duymuştum kalın bir erkek sesiydi.Hafif aksanlı. Kimsen yok hisar Ailen seni düşünmicek bile Seni kimler kaçırdı sence?Abinin öldürdüğü adamın yakını Ha ha ha ne kadarda komik Sen kimsin?Seni öldürecekler. Seni neler bekliyor? 💜 Hisarlamısın yoksa zihnindeki seslemisin? 2.bölüm sonu....