1. Bölüm

Öncelikle merhaba!Ilk kez bir kitap yazıyorum ve yayımlıcam umarım beğenirsinizz sizi seviyorumm muuaahh öptüm şekerliklerr hadi okumaya geçin 💜 Hayatım her,zaman böyle gecmişti polisler ve karakol köşeleri.En önemlisi bunu sürekli abim yapıyordu.Keşke diyorum eskiye dönsek abimle geçirdiğimiz o güzel günlere..... Ama olmuyordu His...abisinin minicik his'si Ama simdilerde hisar... 💜 Okuldan çıkmış evimin yokuşunu çikıyordum.Günlerden Cumaydı bu yüzden mutluydum.İçime yine bir his doldurdu ve ben nefes alamamaya başladım.Bu bir kriz değildi.Hızla toparlandım.Köşeye dönerken,evim göz merkezime girdi.Polis arabaları ve ışıklarını görünce hızla koştum. Noluyordu? Evimin kapısına varınca kapımız ardına kadar açiktı.Ayakkabımı çikartıp içeri girdim,çantamı atıp salona girdim.Annem kanepede oturup ağlıyordu başında bir sürü kadin. Noldu hisar alışık değilmisin? Annemin yanına gidip diz çöktüm "Noldu anne?"Bana baktı.Kırışıkk yüzü yaşlarla doluydu.Hıçkırdı."Abin...Birini öldürmüş."Basimdan aşağıya kaynar su döküldü sanki."Kim?"Korku doluydu sesim.Annem gözlerini bana dikti "Tefecinin abisini öldürmüş."Gözlerim doldu abimin iyi birisi olduğu söylenemezdi.Daha yeni on sekiz yasina girmişti.Ondan öncede uyuşturucu kullanıyordu ama bırakmıştı.Sigara,alkol ve kumar ne ararsan vardı.Hep başımızı yere eğmişti.Ben abimi on bes yaşından sonra sevmemeye başlamıştım.Ergenligin getirdiği ortam onu bu hale getirmişti.Boğazım yandı dilimi kestiler sanki.Herşeye eyvallahtı ama bu yaptığı fazlaydı.Tutuklanıp hapise girince sanki bir şey değişicekti hayatımızda.Onun borçları bizi aşardı. Niye benimde güzel bir ailem yok Fısıltılar...Beynimdeki fısıltılar susmuyorlardı. Sus,sus,SUS! SUSUN! YETER!BIKTIM!ÖLDÜREYIM KENDIMI! 💜 Akşam olmuş herkes evlerine çekilmişti.Zaten akşam olunca herkes evlerine çekilir,biz yine tek kalırdik.Babam ayakta bir sağa bir sola giderken söyleniyordu "hep sen yaptın bu oğlanı böyle!"Her zaman başkası suçluydu onun gözünde ama,kendini hiç suçlamıyordu.Bizim hangi okula gittiģimizi bile bilmiyordu. Alındın mı hisar? Senin baban öbür babalar gibi değilmi? "Yeter"sesim fısıltı gibiydi.Duymadı. "Sen bu oğlanı el bebek gül bebek büyütmicektin."Hızla başımı eğdiğim yerden kaldırıp ayağa fırladım."Yine aynısı olmicakmıydı baba!" Göğsüm balon gibi inip şişerken hayretle baktı bana."Ya sen hiç geldin dedin mi nasılsın oğlum diye?Baba sen hiç bizi düşünmedin.Bizi sevmedin."Bozulmuştu ama sanki ben bunlatı duvara söyler gibi takmadı "Siktir git seninle derdim yok." "Benimle derdin var baba!Hemde öyle bir varki sen bile bilemezsin!" Ama beklediģim cevap yüzüme çarpan bir tokat değildi.O da bağırıp çağırsin istiyordum.Ama vurmasinı istemiyordum. "Ben bunu unutmam abdullah bey!Herşeyi unuturum ama bu tokatı unutmam." Hızla odama girdim.Hıçkıra hıçkıra ağladım.Dizlerimi karnıma çektim ve kendime sarıldım. Kimsen yok mu hisar? Çok üzücü "SUS!" kafamdaki fısıltı kesilmedi.Ben ise bugün abim yüzünden yine yalnız kalmıştım. 1.bölüm sonu...