GİRİŞ

Selamlarr melek okurlarım Yeni kurgumuza hoş geldiniz şerefler verdiniz. Uzun soluklu bir kurgu bizi bekliyor. Bütün duyguları birlikte yaşayacağımız bir kurgu olacağına eminim. Sizleri çok seviyorum. İyi okumalar dilerim. Yeni bölümde görüşürüz. Desteklemeyi unutmayın. 🌸🌺 Son Durağın Toprak Yağmura Gamzedeyim Deva Bulamam Altüst Olmuşum Kül 🌸🌺 🌸🌺 Güneş battığı zaman tekrar doğarken bir şeye ihtiyaç duyardı. Bu ihtiyaç peki battığı zaman Güneş tekrar doğmak için neye ihtiyaç duyacak? Bazı hikayeler mutsuz sonla ya da mutlu sonla başlasa da ya kasımpatılar doğar ya da lotus çiçekleri doğar. “Güneş evden yarım saatte çıkmazsan seninle kuzenlik hakkımı helal etmem.” dedi ve güldü. “Pardon şekerim zaten ben bugün evleniyordum değil mi? Soyadım artık Bakır olacak. Ben çok güzel oldum mu? Ama göremezsin çünkü yanımda değilsin. Sen Trabzon kızısın. Kalk ve horon tepmeye gel artık. Bak sahnede benden daha parlak olmazsan seni benimkinin silah arkadaşlarıyla salondan kovdururum” dedi. Evet. Gülsoy’un bugün nişanı vardı. Benim yoldaşım, en yakınım, her şeyim olan kuzenimin nişanı vardı. “Gülsoy sus artık. Sen hep böyle çok mu konuşurdun kızım. Güneş’in çetesi gelecek. Daha İzmir’deyim. Gelemem. Şu Canan dosyası ile ilgileniyorum. Sefoşum ne yapıyor. Onu çok özledim. Tabii ki de bir Trabzon kızı olarak sahnede horon tepeceğim. Bekle beni hayatım.” Dememle telefon kapandı. Büyük ihtimalle bir işi vardı. Ama zaten bu kapatmanın tribini ben ona atardım. Hemen başka bir arama çaldı. Arayan: Avukatlar Güçlüdür ama Güneş’in Çetesi Daha Güçlüdür “Bu ismi kim değiştirdi?” sorum ile Nalan güldü. “Hayatım ne oldu? Sen yoksa güçlü değil misin? Bir Karadenizli kadın güçlü olmadığını kabul ediyor. Ben gidipte yakışıklı bordo bereli bulup Gülsoy gibi onu yanında davayı kadın kazandı diye ağlayayım.” Bizim grubun ayrı bir dalga konusu vardı. Gülsoy’un gidip nişanlanacağı bordo bereli sevgilisinin bir davayı kaybettiği için ağlaması epeydir hepimizin dalga konusu olmuştu. Nalan kulüp kulüp gezen en eğlenceli ve en evlenmek isteyendir. Kendisi tam bir İzmirli olduğu için biz Karadenizlilere İzmir’i öve öve bitiremez. Hemen benim cevaplamama kalmadan Taner konuştu. “Kızlar Emine tırnak randevusuna gitti. O yüzden tüm işler bana kaldı. He bir de tatlı bir oğlum olduğu için ona bakmak zorundayım. Diş çıkardığı için epey huzursuz benim yakışıklı Ayaz’ım.” Taner en erken evlenenimiz olmuştu. Onların aşkı kısacık anlatılmayla geçmeyeceği için onların aşkını şimdi anlatma vakti değildi. Bir oğlu Ayaz ile ve karısı Emine ile tatlı bir ailesi vardı. “Taner abi ben nasıl vazgeçeceğim. Bana baka baka yeni biriyle fotoğraf atmış.” Bu konuşan İzzet’ten harici biri değildi. İzzet uzun süredir bir kıza aşıktı. İzzet bir sürü teklifi o kız için reddetmesine rağmen kız onu kabul etmiyordu. Çünkü geçmişte bir olay olduğu için kız onu unutmak için on milyonluk hesabına her akşam başka bir adamla bir fotoğraf paylaşıyordu. İzzet hem zengin hem yakışıklı çocuktu. Aramızda en küçükte oydu. Daha yirmidört yaşındaydı. Araya giren Hazal oldu “ Kitap okurken beni aradığınız için özür diler misiniz? Ayıp diye bir şey var değil mi?” dedi. Hemen araya girip “İki saat sonra uçak kalkıyor gelen gelir yoksa kalın.” demem ile telefonumu kapatmıştım. Hemen hazırlanmaya başladım. İzmir’den Trabzon’a uçak tam tamına iki saat süreceği için şanslıydım. Şimdi yıllar sonra doğmadığım topraklar olsa bile büyüdüğüm memleketime geri dönüyordum. Dedem ve babaannemi kaybettikten sonra bir hışımla şehir ararken üniversite arkadaşlarımın büro açma teklifini kabul edip babaannemin ve dedemin mezarı olan Trabzon’a geri dönmek istemiyordum. Benim için çok zordu. O gün hayatımın her şeylerini aldıktan sonra beni Gülsoy toplamıştı. Anne sevgisi ya da baba sevgisi bilmiyordum ama emin olduğum bir şey varsa o da dede sevgisi ile babaanne sevgisiydi. Şimdi beni hayata döndüren kız için Trabzon’a gidiyordum. Benim için hiçte kolay değildi. Biz altı kişi bir büroyu açmıştık ve her birimiz işinde en iyi…