G-25

Yeni bölüm 7 hit verildiğinde gelecektir 🔥 Genç kadın, bıraktığı yerde oturmaya devam ediyordu fakat kendisinin boşaltmış olduğu bar taburesinde başka bir adam oturuyordu. Kırklarına yakın olduğunu düşündüğü adam iri bedeniyle kadının üstüne çökmüş, kulağına bir şeyler söylerken sağ eli ise kadının yırtmacından açıkta kalan baldırını sıkıca kavramıştı. Dişlerini sıkıca kenetlerken ikilemde kaldı Evren. İçinden gelen, yanlarına gidip Cansu'yu oradan almaktı fakat buna ne hakkı vardı ki? Bugüne kadar bir kez dahi karışmamış ve tabiri caizse kadının her şeyine seyirci kalmışken şimdi bu içindeki yakıcı öfke de neyin nesiydi? Az önce ufak bir yakınlaşma yaşadılar diye miydi tüm bunlar? Burnundan solurken gözlerini yumdu sıkıca ve kendini tokatlama isteğiyle başa çıkmak için çabaladı. " Sahiplenemezsin amına koyayım. " diye homurdandı ağzının içinden, kendi kendine. Sonra ansızın aklına gelen şeyle gözlerini açıverdi. Kadın ayarlarıyla öyle bir oynamıştı ki, asıl görevini unutturmuştu resmen. Kıskançlıktan gözü dönmese aklına gelirdi elbet fakat birkaç dakika sakinleşmek ve kadından etkilendiğini sindirmekle zaman kaybetmişti. Karşısındaki manzaraya baktığında aklına gelen ilk şey Cansu'yu okşayan bir adam düşüncesi olmamalıydı. Cansu'ya yaklaşan yabancı bir adam tehlikesi olmalıydı. Sertçe yutkunurken kahvelerini adamın üstünde dolaştırdı hızla. Kim olduğunu, tehlike arz edip arz etmediğini anlamak için süzdü onu. Adam ise o esnada, kadının baldırını kavrayan avcunu yukarıya taşımış ve belini tutup onu kendine sertçe çekmişti. Tam da bu hareketiyle fark etti Evren, adamın tişörtünün altındaki kabzayı. Ve birden mantıklı tarafını devreye sokmak için sert bir soluk çekti. Adam silahlıydı ve muhtemelen sıradan biri değildi. Cansu çok sarhoştu ve adamın yüzünü bile net görebildiğini sanmıyordu. Bir şeyler yapmalıydı fakat olay çıkartmadan yapmalıydı. Gözlerini kısıp etraftaki gürültülü kalabalığı incelerken kaşlarının arasında derin bir çukur oluşmuştu. Şayet silahlı bir çatışma çıkarsa çok fazla kişiyi tehlikeye atacakları muhakkak olduğu gibi; kendisi tekken adamın yandaşları olup olmadığı da soru işaretiydi. Etrafta hızla dolandırdığı dikkatli bakışları şüpheli birilerini tespit etmese de bu ihtimali göz ardı edemezdi. Sol elinin içiyle belindeki silahı yoklarken aklına bir fikir gelmişti. Olay çıkartmadan kızı buradan götürmek gerekmiyordu belki de? Koruması olarak olay çıkartmasa da kocası olarak çıkartabilirdi. Hem de seve seve çıkartırdı. Omurgasını dikleştirirken role girmek için fazla çabalamasına gerek kalmamıştı. Cansu biraz şaşıracaktı hatta öfkelenecekti belki fakat güzel bir açıklaması vardı. Hızlı ve sert adımlarıyla hemen gözünün önündeki ikiliye doğru ilerlerken parmaklarını kütletti. Adama kitlenmiş vaziyette hışımla yürürken makul olan tarafı, dozunu kaçırmaması gerektiğini hatırlatıyordu kendine. Bu sinirle hareket ederse sonucunda silahlar çekilirdi. Makul kalmalı, kıskanç bir koca gibi karısını alıp adamı biraz tartaklayıp gitmeliydi. Nihayet yanlarına vardığında gözleri kadının bedeninde fütursuzca dolanan ellerdeydi. Kaşları alabildiğine çatıldı. " Ne oluyor lan?! " diye kükredi kontrolsüzce. Cansu, adamın sesini işittiğinde sıçrayarak ayrılmıştı yabancıdan. Telaşla büyüyen mavileri korumasının gergin yüzünü bulduğunda afalladı. Asıl sana ne oluyor diye bağırmak istedi yüzüne fakat olaylar o kadar hızlı gelişti ki kadın yalnızca seyredebildi. Evren birden adamın üstüne atılıp yakalarından kavramış ve onu oturduğu tabureden kaldırmıştı. Etraftakiler çığlıklar eşliğinde uzaklaşırken barmen güvenliği çağırmakla ilgili bir şeyler geveliyordu. Evren, adama fırsat vermeden bir kez daha kükredi. Bu kez yüzüne doğru. " Karıma mı dokundun lan sen sikik! " derken tek elini adamın yakasından çekip bileğine indirmiş ve sıkıca kavrayıp havaya kaldırmıştı. " Bunla mı dokundun?! " Cansu şaşkın bir şekilde Evren'i izlerken alkolden mi yoksa durumun absürtlüğünden mi bilinmez dut yemiş bülbüle dönüvermişti. Ne dönüyordu burad…