G-20

Genç kadın kapının hemen önünde doktorun kendilerini bilgilendirmesini beklerken tırnak etlerini yolmaya başlamıştı. Dakikalar günler kadar uzun gelmeye başladığında daha fazla dayanamadı ve kapıyı açıp içeriye girdi. Tam da o esnada doktor gerekli muayeneleri tamamlayıp raporlamış, odayı terk etmek üzere harekete geçmişti. Karşısında yorgun ve bir o kadar da agresif tavrıyla dikilen genç kadını gördüğünde duraksadı. Hemen sonra elindeki dosyayla kapıyı işaret ederek fısıldadı. " Dışarıda konuşalım. " Cansu adama zorluk çıkartmadan girdiği kapıdan geri çıktığında, Evren de hemen kapının önünde onu bekliyordu. Kırklı yaşlarının başındaki doktor burnunun üstüne düşen gözlüğünü tek parmağıyla kaldırırken boğazını temizledi. O sırada korumalardan biri kapıyı kapatmıştı. " Durumu stabil. Kurşunu çıkarttık, ameliyat sonrası da herhangi bir komplikasyon oluşmadı. Biraz ağrı dışında bir şikayeti de yok babanızın. " Cansu tüm bunları dinlerken gergin bir şekilde avuç içlerini tırnaklıyordu. " Fakat yine de yaşını ve kalp geçmişini göz önünde bulundurarak iki gün daha müşahede altında tutulması gerektiğini düşünüyorum. " dedikten sonra etrafındaki korumalarda göz gezdirdi. " Ayrıca en az iki hafta istirahat etmesi gerek. Yoğun tempolu bir işi var anladığım kadarıyla, bir süre çalışmasın. " Genç kadın, doktorun söyleyeceklerini bitirmesinden sonra ne yapacağını bilemez bir halde arkasındaki adama dönmüştü. Adamın gözleri anında kadınınkileri buldu. Tam konuşmak üzere ağzını açtığı sırada göz ucuyla, yanlarından geçip giden doktora bakıp duraksadı. Yeterince uzaklaştığına emin olduğunda ise konuştu. " Kim bu adamlar? Bizden ne istiyorlar? " Evren kadını yanıtlamak için dudaklarını araladığı esnada Hamza yanlarına gelmiş ve kadının dikkati birden ona çevrilmişti. İki uzun adımda adamın karşısına geçti ve çatık kaşlarının altından attığı keskin bakışlarıyla konuştu. " Bugüne kadar hiç sormadım. " dedi tek nefeste. Adam kızı yaşındaki kadının gergin yüzüne bakarken, Evren de onu kontrol altında tutabilmek için yanına yaklaşmıştı. " Hep bir bildiği vardır dedim. Sustum. " derken işaret parmağını havaya kaldırıp adamın göğsüne doğrultmuştu. " Ne işle ilgilendiğini, neler karıştırdığını irdelemedim. Ama şimdi... " diye girdiği sözü babasının sağ kolu olan yaşlı adamın hırıltılı sesi bölmüştü. " İş hayatında böyle tatsızlıklar olur. " Cansu işittiği şeye inanamazken kaşları havalanmış gözleri ise faltaşı gibi açılmıştı. " Sen bu yaşanana tatsızlık mı diyorsun? " diye sordu hayretle. Hemen sonra ise adama konuşma fırsatı dahi tanımamış ve suratına okkalı bir tokat geçirmişti. Yaşlı adam başta olmak üzere herkes şok içerisinde olan biteni seyrederken kadının tiksinti dolu sesi koridoru inletti. " Tatsızlık böyle olur! " Hamza yediği tokadın sarsıntısıyla dengesini güçbela korurken hemen yanlarındaki korumalar da adamın koluna girip onu tutmuştu. Bununla eş zamanlı olarak Evren ise kadının belini kavradığı gibi onu havaya kaldırmış ve çırpınışlarına aldırmadan ortamdan uzaklaştırmaya başlamıştı. Cansu var gücüyle debeleniyor, ağza alınmayacak küfürler sıralıyorken Evren tüm sabrı ve dirayetiyle onu koridordan çıkartmış ve görece boş bir yerde nazikçe bırakmıştı. " Sakinleş. " diye emretti tok bir sesle. Kadın bu beklenmedik tavırla daha da öfkelense de kolunu silkip adamın parmaklarından kurtarmak dışında bir şey yapmadı. Burnundan solurken tek eliyle yüzüne düşen saçlarını geriye doğru atmıştı. " Sokuk herif. " diye homurdandı sonra kendi kendine " Tatsızlıkmış. " Evren kadını olduğu yerde bırakıp birkaç metre ilerideki se sebiline ilerlemiş ve onun için bir bardak su almıştı. Geri döndüğünde Cansu şakaklarını ovuyor ve dişlerini gıcırdatıyordu. Elindeki bardağı uzattı. " Ağrı kesici bulalım. " Cansu adama bir şey demeden elindeki bardağı alırken, öfkeden titreyen eli yüzünden suyun yarısı yere boşalmıştı. Evren ise o esnada etrafta gözlerini gezdirerek hemşire aramakla meşguldü. Birkaç saniye içinde beyaz önlük içerisindeki genç bir kızı görüp y…