G-16

Hit ve yorum bırakın lütfen🔥 Instagram’dan takip eder misiniz? @ailkesandikli Genç kadının düzensiz solukları yavaş bir ritim tutturduğunda Evren, ne kadının saçlarını okşamayı bırakmış ne de yanından bir milim kımıldamıştı. Kadın tıpkı bir bebek gibi göğsünde uyurken tüm bedeni kaskatı kesilmiş bir put gibi öylece uzanıyordu. Kadının belini kavrayan parmakları, açılan tişörtünden çıplak tenine temasını sürdürürken parmakuçları uyuşmuş gibiydi. Fakat onu rahatsız etmemek için tişörtünü de indiremiyor öylece duruyordu. Keşke nevresimin üstüne yatmış olmasalardı... Cansu'nun yarıçıplak vaziyetteki bedenini hissetmesi bir yana, onun üşüyeceğinden endişeliydi. Yavaş ama sert bir şekilde yutkundu. Bakışlarını, gecenin başından beri yaptığı gibi itinayla kadından uzak tutarken, uyumanın ne kadar zor olduğunu düşündü. İlk defa bir kadınla bu kadar yakın bir temas kuruyordu ve bu ister istemez tüm dengesini bozmuştu. Ona yaklaşımında şevkatten başka bir şey olmadığı muhakkaktı fakat her ne olursa olsun sağlıklı bir erkekti. Yanındaki kim olsa bu kafa karışıklığını yaşayacağı da kesindi. Fakat tüm bunlar yetmezmiş gibi kadının yumuşacık teni, kotla sarılı bacaklarına değiyor, uzun siyah saçları tüm göğsünü kaplıyordu. Ve şampuan olmadığına kanaat getirdiği tatlı bir koku burnunu okşuyordu. Kesik bir nefes aldı, ciğerlerinin arzuladığının aksine... Ve uyuyamayacağını kabullenip gecenin bitmesini beklemeye başladı. Saatler boyunca her bir zerresine nüfuz eden kadının kokusunu soluyarak ve istemeden de olsa onun için endişelenerek... Sabaha kadar düşündü, onun için ne yapabileceğini, ona kendini daha iyi nasıl hissettirebileceğini... Yıllar sonra tekrar başlama kararı aldığı uyuşturucuyu ve sebeplerini... Büyük bir suçluluk içinde kıvrandı durdu. Tüm bunları düşünürken farkında olmadan mayışmış ve uyuyakalmıştı. Sabah gözlerini açmasına neden olan şey yüzüne vuran güneş ışıkları oldu. Yüzünü buruşturarak başını yastıktan kaldırırken odada tek olduğunu fark etti. Kadın ne ara kalkmıştı? Nasıl fark edememişti bunu? Oysa en ufak bir sese bile uyanacak kadar hafifti uykusu. İçine düşen derin huzursuzlukla yatağından kalktı ve kapısına yöneldi. Kapı kolunu hızla aşağıya indirdiğinde gözleri karşı odanın kapalı kapısına takıldı. Kısa bir an ne yapacağını bilemedi. Dün geceden sonra Cansu'nun nasıl bir tutum sergileyeceğini kestiremiyordu ve onu utandırmak ya da huzursuz etmek de istemiyordu. Tek elini ensesine atıp saçlarını karıştırırken derin bir nefes aldı. Ardından adımlarını banyoya yöneltti. Birkaç saat sonra Evren duşunu alıp üstünü değiştirmiş, kahvaltısını edip işinin başına oturmuşken genç kadının odasının kapısı açıldı. Adam birden dikkat kesildi. Sonra birkaç adım sesi duydu ve dış kapının sesini işitti. Kaşları hafifçe çatılırken elleri hızla klavyesine gitmiş ve bahçeyi gören kamerayı ekranına yansıtmıştı. Kadın üzerinde bir kot şort ve özensiz bir tişörtle kapının önündeki masaya oturmuş ve sigarasını yakmıştı. Kıyafet değişikliğine bakılırsa alışveriş yaptırmış olmalıydı. Bir süre öylece durup kadının sigara içişini izledi. Sonra yeniden işine döndü. Akşam vakti çöktüğünde Cansu, Evren ile karşılaşmamak için saatlerdir yaptığı gibi odasında uzanmaya devam ediyordu. Dün bir zayıflık göstermişti ve ona bu şekilde yakalandığı için kendisine öfkeliydi. Evren de Cansu'nun yalnız kalma ihtiyacını gözetmiş ve onu gün boyu hiç rahatsız etmemişti. Fakat endişelenmiyor da değildi. Nasıl hissettiğini fazlasıyla merak ediyordu. Yine de sessizliğini korudu. Genç kadın birkaç saatini daha odasında geçirdiğinde artık fazlasıyla bunalmış ve kendinden sıkılmıştı. Sosyal medyada takılmak, dizi izlemek ya da başka herhangi bir şeyle ilgilenmek kafasındaki sesleri susturmaya yetmemiş; zaten yaptığı şeylere de konsantre olamamıştı. Kafasının içinde babasıyla verdiği savaş kendiyle savaşına dönüyor ve tükendiğini hissediyordu. Öfkeliydi, haddi hududu olmayan bir öfke hem de... Kendisiyle tıpkı bir kobay faresi gibi oynayan ve bundan pişkince bir ze…