Ekşi limonlar ve Beyaz çizgiler

Ege için hayatın ritmi,tezgahta rendelenen limon kabuklarının kokusu ve iskeleye vuran dalga sesleriyle başlardı. Ege küçükken hep ünlü bir şef olmak,ve büyük bir restorant açmak isterdi.Fakat ailesi buna kesinlikle karşıydı.Egenin annesi ev hanımı,babası ise tır şöförüydü. Bir gün Ege ve annesi dışarıda yürüyüş yapıyordu.Ege izmirin güzel havası ve denizin o huzur veren sesiyle sahilde yürüyorlardı Bir kafeye oturdular annesi çay,Ege ise meyve suyu ve limonlu cheesecake yiyordu.Tam o sırada annesinin telefonu çaldığında numara arıyordu hastaneden arıyorlardı annesi bir anda kalktı egeyide alıp koşmaya başladı hemen bir taksiye bindiler ve hastaneye gittilr.o günden sonra Ege bir daha kendine gelemedi. Bu olayın üstünden tam 2 yıl geçti Ege odasında oyun oynarken annesi odaya girdi.Ve egeye artık onun amcasıyla yaşayacağını fakat istediği zaman anne annesini görebileceğini söylemişti.Bügünden sonra Ege için annesi bitmişti. Bu olayların üzerinden üç ay geçmişti Ege artık amcasıyla yaşıyor ve onun cafesinde çırak olarak işe başlamıstı.Ege cafede sandalyeleri siler yerleri süpürür ve bazende limonlu cheesecake yapardı. ege işlerini bitirmişti ve amcasına"Yakup amca ben kordonda dolaşacağım""demişti.Ege yine kordon boyunca dolaşmiş en sonda bir bankta oturmuştu.Galiba kordonun çok yakınında bir tenis sahası vardı çünkü sürekli tenis topunun sesi geliyordu.Ege tam gözlerini kapatmış arkada bir yanda denizin dalgalarını iskele vuruşunu dinliyor bir yandanda arkadan gelen tenis topunun sesini. bir anda bir ses geldi salak kız ya bir top atmayı beceremedi bir kere attı onuda beyaz çizgiye denk getirdi "diyordu Ege bir anda kahkahaya boğuldu.Kız yanına gelip "ne gülüyorsum delimisin manyak mı?"ded "Hiçbiri"dedi ege "bence ikiside "dedi kız "Asıl sen manyaksın insan kendi kendine konuşurken hiç delimisin kızım"kız şaşkınlık.ben onları dışımdan söyledim?"dedi adını bilmediği kız"yok içinden söyledin bende zaten müneccinim" Kız yalandan sırıtmaya başladı zaten sonrasını hatırlamıyorum. Gözlerimi açtığımda bir sedyeden yatıyordum yanımda adını bile bilmediğim o kız vardı birde hemşire.Hemşireye ne oldu bana "diye sordum.Hemşire ise yanımdaki kızı göstererek "hanfendi kafanıza tenis raketiyle vurmuşsizde bayilmışsınız"dedi.Bi anda yanımdaki kıza baktım bana masum masum gülümsüyordu.Bir anda kıza"manyakmısın derken haklıymısımhatta sen manyaksın değil zir delisin"kızda bunun altında kalırmış,Asla"benmi manyağım asıl sen kendine bak prenses altı üstü kafanda bir raket kırdık çokmu"derken polisler geldi "Beyefendi hanfendiden şikayetçimisiniz dedi".bende inadına "bilmem biraz düşüneyim bari"kiz bir anda kafasını bana doğru çevirdim ve deccal bir bakış attı"yok daha neler altı üstü bir raket kırdım kafanda "dedi kız çok korkmuş gibiydi ama belli etmiyordu.ama ben anlardım.polislere"Hayır şikayetçi değilim biz aramızda çözdük dedim".polisler ifademi alıp gitmişti. Kızla başbakan kalmıştık bende"E artık sende git bence ama buradan çıkışta bir psikoloğa görünmenin tavsiye ederim"kız boş durur mu tabiki durmaz"kafasında raket kırmama rağmen beni polise şikayet etmeyen adammı söylüyor bunu".dedi alaycı bir tonla sonrada saçlarını savurarak odadan çıktı.arkasından bakarken kafamın acısını tamamen unutmuştum ."Bu kız hiç normal değil ama bende pek normal sayılmam"