6.BÖLÜM-ELMALI KURABİYE MESELESİ

Sellamm!! Nasılsınız? Umarım bölümü seversiniz, iyi okumalar🫶🏻 • 🤎 HAFSA Sabahki dersim için erkenden kalkıp hazırlanmaya başladım. Demirle aynı sınıfta olduğumuz için onunla beraber arabayla gidecektim. Arabada beklerken Demir biraz gecikince ona mesaj atmaya karar verdim. Siz: Derse geç kalıcazz! Demir: Geliyorum Hafso! Sonra bir anda koşar adımlarla arabaya doğru geldiğini fark ettim. Arabaya nefes nefese bindi. "Günaydın Hafso." "Günaydın." "Ee ne yapıyorsun?" "Hiç öyle okula gelip gidiyorum, geçen okul için birkaç bir şey aldım. İhtiyacın olursa söylersin." "Olur söylerim. Kızlar nasıl?" "İyiler." "Eflin?" dedi başı önde, utanarak. "İyi, dün okula beraber gittik." "Bir sorun yok yani?" "Yok merak etme. Özgür de dün bir gariplik sezdin mi?" "Nerden bildin? Dün evde otuz iki diş sırıtıyordu." Gülümseyerek "Yasemin de öyleydi." dedim. "Ne oldu ki?" "Dün kızlarla garajın oradayken Yasemin hayran hayran Özgür'ün arabasına bakıyordu. Özgür de gideceği yere bırakmayı teklif etti, Yasemin de kabul etti durum bu." "Aralarında bir şey mi var?" "Bilemiyorum." diye mırıldandım. Okula varmıştık arabayı park edip derse girdik. Demir derse odaklanmıştı. Derste ara ara bana bakıp duran biri vardı. Sanki bir şey söylemek istiyor ama söyleyemiyor gibi duruyordu. ••• Üst üste dört derse girmiştik, dört! Dersler bitince Demir diğer arkadaşlarının yanına gitti. Bense sıramda ders notlarına bakıyordum. Derste bana bakan çocuk yanıma geldiğinde işim yarım kaldı. "Merhaba." "Merhaba?" söyleyeceği şeyi bekliyordum. "Sana kahve ısmarlayabilir miyim?" Çok saf, temiz birine benziyordu. Birde üstüne o kadar naif söyleyince kıramadım. "Olur." "Hadi o zaman." Dediğinde ders notlarımı toplayıp beni bekleyen çocuğu takip ettim. Birazdan kahve içeceğim çocuğun adını bilmemem garip olacağından "Adın neydi bu arada?" diye sordum. "Mert. Senin adın ne?" "Hafsa." "Adın da senin gibi güzelmiş." Tebessüm ederek "Teşekkür ederim." dedim. Masaya oturunca garson geldi ve ne içeceğimizi sordu. "Benimki white chocolate mocha olsun." o da "Aynısından." diyerek benim içeceğimin aynısını söyledi. "Nasılsın?" "İyi sen nasılsın?" "İyi bende." "Açıkçası bana kahve ısmarlamak istemene şaşırdım. Sınıfta kimse kimseyi tanımıyor daha." "Doğru söylüyorsun, seni ürküttüysem özür dilerim." "Sorun değil." Yarım saat daha derslerden ve genel hayattan konuştuktan sonra izlendiğimi hissettim. Demir, arkadaşları ile konuşurken bizi izliyordu. Daha çok ayak üstü dövüyordu da diyebiliriz. Bize attığı bakışlar çok sertti. Yanımıza doğru geldiğinde merakla ona baktım. "Bölüyorum ama gitmemiz lazım Hafsa." Sorgulamadan ayaklandım. Mert'e gülümseyip teşekkür ettim. O da rica edip, görüşürüz demişti. Demir'le sessizce arabaya ilerliyorduk. Sessizliği o bozdu. "Hayırdır Hafso?" "Kahve ısmarlamak istediğini söyledi. Ben de kabul ettim." "Niye bilmiyorum ama hiç sevmedim bu çocuğu. Eflin'in başına geleni biliyorsun kimin ne olduğu belli değil, öyle hemen herkese güvenme." "Haklısın ama hiç öyle birine benzemiyor." Kaşlarını çattı. "Bilemezsin Hafsocum bilemezsin, dikkat et kendine." "Tamam." dedim uzatarak. Arabayı bu sefer o sürmek istedi. Reddetmedim. Benden hızlı kullanmıştı. Arabayı park edip binaya girdik. Asansörde kısa bir vedalaşmayla da ayrıldık. Eve girdiğimde her zamanki sessizlik karşıladı beni. Eflin kitap okuyor, Yasemin ise mutfakta bir şeyler hazırlıyordu. Üstümü değiştirip kızların yanına gittim. Yasemin'e, Özgür'ün arabasına bindiği anı sordum. "Eee Yasemin geçen gün ağzın kulaklarındaydı. Anlat bakalım?" "Araba çok güzeldi, içi falan şahane." dediğinde onu böldüm. "Arabayı sormuyorum." "Sende varya Hafsa! Bir şey yok, sohbet ettik ve beni bıraktı o kadar." Sitemli ve utangaçtı. Bir şeyler olduğu belliydi ama daha fazla üstüne gitmedim. "Tamam canım neyse. Hadi iyi geceler!" Diyerekten mutfaktan çıktım. Çok uykum vardı! 🤍 YASEMİN "Kalktım sana kek yaptım." bir yandan şarkı söylerken bir yandan elmalı kurabiye yapıyordum. Bugün dersim erkenden bitmişti ve bende hemen eve…