5.BÖLÜM-KONUŞAN GÖZLER

Sellamm!! Umarım bölümü seversiniz, iyi okumalar🫶🏻 • DEMİR Asansöre bindiğimizde kendimi kastım. Asansör çok küçük olmasa da çok da büyük değildi. Tabi bir de ben biraz iriydim... Başımı eğdiğimde Eflin'in bir yere dalıp gittiğini fark ettim. Onu rahatsız etmemek için başımı Özgür'lere doğru çevirdim. Çevirmez olaydım. Yasemin'le birbirlerine öyle derin bakıyorlardı ki, bizim burada olduğumuzu unutmuş gibilerdi. Onlara göz devirerek tekrar Eflin'e döndüm. Hala aynı yöne bakıyordu. Merakla başımı eğdiğimde dondum. Koluma bakıyordu. "Kolumda bir şey mi var?" Eflin benim sesimle irkilince Yasemin'e çarpmıştı. Böylelikle onların da bakışmasını kesmiştik. Eflin başını eğince yanaklarının kızardığını fark ettim. Kaşlarım havalanırken, meraklanmıştım. Utanmıştı. Ama neden? "Leke var sanmıştım." Eflin o kadar kısık konuşmuştu ki asansörde kimse konuşmamasına rağmen zor duymuştum sesini. Cevabı da pek gerçekçi gelmemişti. Asansör durunca Eflin hızlıca "İyi geceler." dileyip koşarak eve girmişti. Yasemin'se neşeli sesiyle "İyi geceler." dileyip onun arkasından gitmişti. Asansörün kapılarının kapanmasıyla aynaya dönüp, kol kaslarımı sıktım. "Çok iyi kas yapmışım yalnız. Bakılmayacak gibi değil." diye mırıldanıp, güldüm. "Efendim?" Özgür'ün sesini duyunca boğazımı temizledim. Neyse ki Yasemin'in arkasından dalmıştı. "Yok bir şey kardeşim." 🖤 EFLİN Odama girdiğim gibi kendimi yatağa attım. Resmen adamın koluna dalmıştım ya, koluna! Yüzümü yastığa gömüp, küçük bir çığlık attım. Yaptığım şeye inanamıyordum, neyse ki Demir anlamamıştı. Yani en fazla kol kaslarını falan baktığımı sanırdı. Değil mi? "Of salaksın Eflin, salak!" Biraz daha yatakta debelendikten sonra yarın okulum olduğu için uyumaya karar verdim. ••• "Eflin! Uyan artık. Uyan!" Yasemin'in sarsması ile güne harika başlamıştım.(!) "Elimde kalacaksın Yaso!" Yasemin korkarak odandan çıkınca, gülerek ayaklandım. Odamdaki lavaboda işlerimi hallettikten sonra odama geri geri dönüp, dolabın önünde dikilmeye başladım. Pencereden gördüğüm kadarıyla hava bugün bayağı kötüydü. Üstüme beyaz, mavi çizgileri olan kazağımı altıma ise mavi kotumu giymeye karar verdim. Hızlıca hazırlandıktan sonra çantamı da alarak odamdan çıktım. Kızlar çoktan sofraya oturmuş kahvaltılarını yapmaya başlamışlardı. Birlikte Yasemin'in hazırladığını düşündüğüm krepleri yiyorlardı. Ben ne yiyeceğimi düşünürken. Yasemin elinde son kalan krepi aceleyle ağzına atıp arkasında duran kaseyi bana uzandı. Kaseye dikkatle bakınca bana yulaf hazırladığını gördüm. En sevdiğim şeyleri koymayı da unutmamıştı. Yeşil elma ve hurma. Onun dışında başka malzemelerde vardı ama bu ikisini sevdiğimi bilmesi hoşuma gitmişti. "Teşekkür ederim." Diye mırıldandığımda gülümseyerek yerine geri oturdu. Hep birlikte geç kalmamak için hızlı hızlı yemeklerimizi yedik. Bugün hepimizin cidden çok fazla dersi vardı. Binadan çıkıp arabaya ilerlediğimiz sırada geçen gün gördüğüm Özgür'ün arabasını yerinde göremedim. Demek ki okula erken gitmişlerdi. Gerçi hepsinin dersi var mıydı bilmiyordum. Yasemin önde, ben arkaya bindiğimizde Hafsa arabayı çalıştırmıştı. Zaten okul yakın olduğu için kısa sürede varmıştık. Vedalaşıp fakültelerimize ayrıldık. Hafsa'nın ve benim fakültem yan yana olduğu için bir kısma kadar birlikte gidiyorduk. "Günaydın!" Aniden duyduğum sesle irkildim. Demir gelmişti. "Günaydın." Hafsa'nın cevabıyla Demir'in gözleri beni buldu. Üstümde hala dünün utangaçlığı vardı. Yine de belli etmeden "Günaydın." diyerek yanlarından ayrıldım. Sınıfıma girdiğimde, herkesin tek tük bir yerlere oturduğunu gördüm. Boş olan herkesten en uzak yere oturup, hocanın gelmesini beklemeye başladım. ••• Oflayarak etrafıma bakındım. Bir türlü kafeteryayı bulamamıştım. Artık sinirleniyordum. Dayanamayarak yanımdan geçen bir kişiyi durdurdum. Sarışın, mavi gözlü, benden birkaç santim uzun biriydi durdurduğum kişi. "Kafeterya nerede biliyor musun?" Arkamı işaret ettiğinde kolu omzuma değdi. Rahatsız olarak geri çekildim. "Arka tarafta. Götürmemi ister misin?" B…