25(f)

İyi okumalar 💞 --- İkra Bi kız varmış sevgilisiyle konusamadığı için çok üzgünmüs Sevgilisini çok özlemiş😓 Kıvanç Bebegim Babamla beraberdim Haber verdim ya sabah İkra Olabilir. Ozleyemez miyim yine sevgilimi Gün boyu HİC konsumadik Sen özlemedin mi hiç??? Kıvanç Ozlemez miyim Senden yarım saat uzak dursam burnumda tütüyorsun Özleştik tabi İkra Kafanı yutarim senin Özleştik ne😭 Nolur buluşalım Noluurrr Kıvanç Of bende acayip öpmek istiyorum seni Babam birazdan eve birakcak Yine ayni parkta buluşalım olur mu İkra Tamam sevgilim buluşalım Gelince msj at hemen çıkayım Kıvanç Tamamdır bitanem Görüşürüz 💋 ---------- "Havalar bir anda çok soğudu sanki." Diye söylendi Kıvanç üzerinde ki monta daha sıkı sarılarak. "Üşüyorsan gidelim mi?" Diye sordu İkra ona doğru dönüp soğuktan kızaran ve hafif titreyen bedenini süzerek. "Yok yok kalalım, seninle böyle huzurlu bir ortamda olmak içimi ısıtıyor zaten." Onun bu dedikleriyle İkra yüzüne kocaman bir gulumseme yerleştirip ışıl ışıl gözlerle sevgilisine bakmaya başlamıştı. Onun her sözünde kalbi eriyordu ve buda apaçık yüzüne yansıyordu. "Fazla aşıksın sanki." Demesi Kıvanç'i güldürdü. "Fazla az kalır. Dünyanın en aşık insanı benim." "Bu kadar romantik olman beni hem duygulandırıyor hem gururlandırıyor." Derken akmayan göz yaşlarını sildi yalancı bir duygusallıkla. Kıvanç onun drama quenliğine göz devirirken güldü tekrar. Sevgilisi iflah olmaz bir oyuncuydu. "Önceden böyle değildim, beni değiştirdin." Dedi buram buram aşk kokan bir sesle. Onun sözleriyle bu kez İkra'nın gözleri gerçekten dolmuştu. Karşısında ki bedenin hayatının karanlık içinde olduğu zamanları çok iyi biliyordu ve onu bu karanlıktan çıkaranın kendisi olduğunu bilmek ona bambaşka duygular yaşatıyordu. "Kendimle gurur duyuyorum o zaman." Diyerek, ortamdaki duygusallığı almak için eliyle kafasını patlatladı. "Bende gurur duyuyorum seninle." Deyip elini İkranin yanağına koydu. "İlk günden beri benimle yılmadan konuşmaya çalıştın, bunu herkes başaramazdı." "Konu sensen hiç bir şey yıldıramaz beni. Seni istedim ve şimdi gerçekten benimsin. Bence bir aferin öpücüğünü hak ettim." Demesi Kıvanç'in yanaklarını hafifçe kızartmıştı. İkranin birden bire böyle açıkça isteklerini belli etmesine alışmamamıştı hala. "Biraz fırsatçı mısın acaba?" Diye söylense de dudaklarındaki gülümseme halinden gayet memnun olduğunu ele veriyordu. "Ufacık." Diye cevapladı onu İkra, işaret ve baş parmağını birbirine yaklaştırarak. "Gözümde ufacık olduğunu biliyor muydun?"Diyerek İkra'nın yaptığı işareti taklit etti Kıvanç'ta. "Hey hey ufacık falan değilim ben. Sensin ufak! Minicik yüzün, minicik burnun ve minicik el-" İkra cümlesini tamamlayamadan dudaklarının üzerine baskı yapan dudaklarla neye uğradığını şaşırmıştı. Gözleri irice açılmış, öylece hemen dibinde ki gözlere bakıyordu. Kıvanç onun bıcır bıcır konuşmasına daha fazla dayanamayıp o dolgun dudaklarına atılıvermişti. Son zamanlarda en sevdiği aktivitelerden biri haline gelmişti resmen sevgilisini öpmek. Eh İkra'nın da ondan bir farkı yoktu tabi ki. İlk gördüğü andan beri öpmek için yanıp tutuştuğu kalp şeklinde ki dudaklara dokunabiliyor olmak kalbini çarpıtıyordu. Dudakları bir süre birlikte hareket ettikten sonra ilk geri çekilen Kıvanç oldu. "Çok," deyip bir öpücük kondurdu karşıt dudakalra. "fazla," tekrar bir öpücük. "Tatlısın." Yine bir öpücük. "Ve bu tatlılığın başımı döndürüyor." Kıvanç'in cümlesini bitirmesinin ardından İkra ellerini onun yanaklarına yerleştirerek tekrar dudaklarını birleştirdi. Öpüşmeleri az öncekinin aksine daha yoğundu bu kez. İkra insiyatif alıp diliyle Kıvanç'in dudaklarını zorladı. Kıvanç'ta itiraz etmeden onu içeriye kabul etti. Dudaklarının yanında dilleri de birbiriyle dans ederken Kıvanç bir elini İkranin saçlarına götürüp kafasını kendine doğru bastırdı. İkra'da aynı şekilde ellerinin altında ki yanakları sıkıca tutuyordu sanki bir yere kaçması mümkünmüş gibi. "Dudaklarının bağımlılık yaptığını söylemiş miydim?" İkra öpücüğü bozan ilk kişi olurken konuştu.…