2 bölüm

Hoş geldiniz. Umarım ilk bölümü beğenmişsinizdir. Keyifli okumalar. 🤍 “Bazı tesadüfler, sandığımız kadar sıradan değildir.” Dün gerçekten güzeldi. Uzun zamandır böyle keyifli bir akşam geçirmemiştim. Ama geceye dair aklımda kalan tek şey güzel anılar değildi. Nedense hâlâ biri beni izliyormuş gibi hissediyordum. Hatta bir an fotoğrafımı çekiyormuş gibi bile gelmişti. "Of, Elif..." Kendi kendime gülümsedim. "Saçmalamayı bırak. Yeni bir gün bugün." Derin bir nefes aldım. Tam o düşünceyi kafamdan atmıştım ki aklıma o çocuk geldi. Hani şu özür bile dilemeden çekip giden saygısız. Kaşlarımı çattım. "Ne kadar sinir bozucuydu." Birkaç saniye sustum. "Gerçi..." İstemsizce gülümsedim. "Karizmatikti." Gözlerimi kocaman açtım. "Ne diyorsun sen Elif?" Başımı iki yana salladım. "İyi ki Zeynep burada değil. Bunu duysa aylarca dilinden düşürmezdi." Yataktan kalkıp dolabımın önüne geçtim. Bugün ne giyeceğime karar verdikten sonra kıyafetlerimi yatağın üzerine bıraktım. "Önce güzel bir duş alayım," diye mırıldandım. Telefonum titredi. Ekrana baktım. 📱 Zeynep 💙 Günaydın, uyandın mı? Gülümseyerek mesajı açtım. Ben Ne oldu? 📱 Zeynep 💙 Hemen Instagram'a dün çekildiğimiz fotoğrafları attım. Ben Bu kadar hızlı mı? 📱 Zeynep 💙 Tabii. Şimdi girip beğeniyorsun. Gülmemek için kendimi zor tuttum. Ben Başka emrin var mı? 📱 Zeynep 💙 Var. Kaşlarımı kaldırdım. Ben Dinliyorum. 📱 Zeynep 💙 Sen de kendi fotoğraflarını paylaş. O kadar güzel çekmişiz, galerinde çürütme. Kahkaha attım. "Şunun derdine bak ya," diye mırıldandım. Ben Tamam, tamam. Birazdan paylaşırım. 📱 Zeynep 💙 İşte bu! 😌 "Deli bu kız," diye gülerek mırıldandım. Instagram'ı açıp dün gece çekildiğimiz fotoğraflara baktım. Gerçekten güzel çıkmıştık. Hepsini tek tek beğendim. Sonra da altına kısa bir yorum bıraktım. "Dün çok güzeldi. ❤️" Telefonumu yatağın üzerine bıraktım. "Tamam, görev tamamlandı." Kendi kendime gülerek banyoya doğru yürüdüm. "Şimdi sıra bende." Duş almak gerçekten iyi gelecekti. Telefonumu yatağın üzerine bırakıp banyoya doğru yürüdüm. Yeni bir gün başlamıştı. Ve ben, o günün bana neler getireceğinden tamamen habersizdim . Duştan çıktıktan sonra üzerime rahat ama şık bir kombin giydim. Saçlarımı kurutup aynanın karşısına geçtim. Bir süre kendime baktım. Dudaklarımın kenarında küçük bir gülümseme belirdi. "Fena değil..." Başımı hafifçe eğdim. "Yok yok..." Kendi kendime gülmeye başladım. "Çok iyiyiz be." Telefonumu elime alıp kamerayı açtım. Bir selfie çektim. Sonra galeriye girip dün akşam çekildiğimiz fotoğraflara baktım. Denizin önünde güldüğüm bir kare... Bir de Zeynep'le birlikte çekildiğimiz fotoğraf... Gülümseyerek ilk fotoğrafı seçtim. Instagram'ı açıp kısa bir açıklama yazdım. "Bazen en güzel anlar, plansız yaşananlardır. 🤍" Paylaş butonuna bastım. Telefonumu yatağın üzerine bırakıp derin bir nefes aldım. Tam o sırada tekrar titredi. "E bu kadar da olmaz..." Ekrana baktım. Bu kez arayan Zeynep'ti. Gülerek telefonu açtım. "Hayırdır? Daha beş dakika önce konuşmadık mı?" Karşı taraftan heyecanlı bir ses geldi. "Elif! Çabuk hazırlan." "Zaten hazırlandım." "Hayır, ondan bahsetmiyorum." "Ee?" "Sana anlatmam gereken çok önemli bir şey var." Kaşlarımı çattım. "Telefonda anlatsana." "Olmaz." "Neden?" "Çünkü yüzünü görmek istiyorum." Meraklanmaya başlamıştım. "Tamam..." "Nerede buluşuyoruz?" "Her zamanki kafede. Yarım saate oradasın." Bunu söyledikten sonra telefonu kapattı. Elimde telefonla birkaç saniye öylece kaldım. "Bu kız yine neyin peşinde acaba?" Çantamı alıp içine telefonumu, cüzdanımı ve rujumu koydum. Son kez aynaya baktım. "Tamam." Evden çıkıp kapıyı kilitledim. "Bu kız yine neyin peşinde hiç bilmiyorum." Kendi kendime gülümseyip omuz silktim. "Neyse." Yaklaşık yirmi dakika sonra kafeye vardım. İçeri girdiğimde Zeynep çoktan gelmişti. Beni görünce elini kaldırıp gülümsedi. Ben de gülümseyerek masasına doğru yürüdüm. Sandalyeyi çekip oturdum. "Noldu?" diye merakla sordum. Ben masaya oturur oturmaz garson yanımıza geldi. "Hoş geldiniz. Ne alırsınız?" Menüyü elim…