Ⅰ☾ Urgan

Sosyal Medyadan takip edebilirsiniz ♥ İnstagram: dilanwrites Keyifli okumalar ♥ (SİT, Savunma ve İstihbarat Teşkilatı – Kara Bereli gibi tabirler tümüyle bu kurgu için yazar tarafından oluşturulmuş, gerçek hayatla, kişi ve kurumlarla hiçbir ilgisi olmayan kurgusal rütbeler ve kurumlardır.) ▬▬▬ "Bu kitaptaki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür." B İ R | Urgan ♫ ♪ ♫ Kubilay Karça - Beni Annem Bile Sevmedi Ayağımdaki postallar yere sertçe vuruyordu. Gözlerim keskin bir şekilde etrafımı tarıyordu. Ne olduğunu, neden durup dururken buraya çağırıldığımı merak ediyordum. Açıkçası uzun zamandır üstlerimin sessiz olması da ürkütücüydü ama beklenmedik anda çağırılmam daha ilginç geliyordu. Önceden haber verir, geleceğim günü bildirir ve İstihbarat binasına gelmem öyle istenirdi. Savunma ve İstihbarat Teşkilatında görevlendireli yıllar oluyordu. Sürece hâkimdim. Bu seferkinin farklı olduğunu düşünmem acilen gelmemin istenmesiydi. Nizami ilerleyen süreç bir anda kısaltılmıştı. Elbette bu da aklımı kurcalamayı başarıyordu. Asansörle istediğim kata çıktıktan sonra ilerlemeye devam ettim. Koridorda yürüdüğüm esnada Nur'un yanıma doğru süzülerek gelişini göz ucuyla gördüm. Hemen sonra yanımda yürümeye başladı. "Bir Tim komutanı, büyük bok yemiş, diye duydum." Diye fısıldarken öğrendiği istihbaratı hemen bana söylemesine şaşırmadım. Onun üstüydüm, bu da onun göreviydi. "İstihbaratı aldığı halde emre uymamış." "Bunun bizimle nasıl bir alakası olabilir?" Düşünceler kafamdan geçip gitmeye başladı. Aklımda dolanan tilkiler nedense benim başımın ağrıyacağını seziyorlardı. "Bilemiyorum, ben senin verdiğin son görevin üstünde çalışmaya devam ediyorum." Diyerek homurdandı. Neden homurdandığını çok iyi biliyordum. Aldığı son görevle kılık değiştirerek bir uyuşturucu baronunun inine sızması gerekiyordu. Bu sebeple İstanbul'un en lüks, en nam salmış gece kulüplerinden birinde çalışmaya başlaması gerekmişti. "Başlama yine..." dedim sırıtışımı gizlemeye çalışırken. "Eskort yaptın beni, Beyza!" dedi öfke dolu bir yılan gibi tıslayarak. Kahkahamı zorlukla bastırdım. "Eskort olmadın, Nur!" Onu ikna etmeye çalışmayacaktım. Her seferinde aksini söylesem de fikri değişmiyordu. "Oldum, senin yüzünden!" "Sen İstihbaratçısın!" "Gizli görevlerde neden tüm pis işi ben yapıyorum?" Söylenmesine bir şey demedim. Kıdemli ajanlarımdan olduğu için birlikte toplantı odasına girdik. Bizi gördüğünde müdürümüz ayaklandı. Hemen yanında oturan adamı gördüğümde ise donakaldım ve sonraki an yutkundum. Albay Cemil Karan ... Onun burada ne işi vardı? "Yeniden görüşmek ne güzel, Beyza..." diyerek ayaklandı yalancı bir gülümsemeyle. Yüzümü buruşturmamak için mimiklerime direnmem gerekti. Askerken, henüz çok gençken, sırf kadın olduğum için bu mesleğe layık olmadığımı defalarca kez hareketleriyle göstermiş zalim bir adamdı. Akademiyi birincilikle bitirmiştim! Yüksek lisansımı ise ondan kurtulabilmek için Milli İstihbarat Akademisi'nde yapmıştım. Şimdi olduğum konumdayken onu ne kadar da haksız çıkarttığımı çok iyi bilsem de onu görmek tokat yemiş hissi bırakıyordu üstümde. "Komutanım!" diyerek derhal selamladım onu. Benim hemen ardımdan Nur'da aynı şekilde selamladı. Bu fasıl bittikten sonra oval masaya oturduk. Ne isteyeceklerini merak ettim. Bu sefer ki görev sanırım Kara Kuvvetleriyle ilgili olacaktı. "Gökbörü Timi Komutanı Bahadır Sorgun Kızılarslan'ın emre itaatsizlikten dolayı soruşturma altında olduğunu duymuşsundur." Derken direkt olarak gözlerimin içine bakıyordu, Albay Cemil. Elbette duymuştum. İstihbarat sağlayıcı bizim ekipti. Operasyonun yapıldığı alanda sivil bilgisini almak kolay olmuştu. Operasyondan birkaç gün önce köydeki kahvehanede çenesi düşük adamlar sağ olsun, orada sivillerin de olduğunu öğrenmiş ve operasyona katılan komutanlara bildirmiştik. Buna rağmen bir tim komutanı, terörist listesinde ismi olmayan, sivil olduğu düşünülen birini komalık etmişti. Nefsi müdafaa olduğu kanıtlanana kadar görevden uzakl…