6. Bölüm

Herhangi biri bana Ankara sınırları içerisinde böyle bir mekan olduğunu söylese ona inanmazdım. Doğrusu insanlara inanma konusunda bazı sıkıntılarım vardı. Şu an bulunduğum yeri de gözümle görmeden abartıldığını veya tamamen yalan olduğunu düşünürdüm. Girdiğimiz bina, geçtiğimiz yolların böylesine gösterişli bir salona açılmış olması beni hayrete düşürmüştü. Sanki bir şatonun içindeydim. Her yandan sarkıtılmış gold renginde perdeler, iki yandan kokteyl masalarının bulunduğu geniş alana inen büyük taş merdivenler vardı. Geniş alanın dört bir yanında büyük taş sütunlar bulunuyordu. Büyüleyici görünüyordu. Etrafa öylesine dalmıştım ki onun ellerini tekrar çıplak tenimde hissedince yüzümü döndüm. ‘Aşağı inelim.’ Dedi ve merdivenlere yönlendirdi beni. Bitmek bilmeyen merdivenleri, onun dokunuşunun verdiği hisle beraber sonsuz gibi gelen bir sürede indiğimizde büyükçe bir grup bizi karşıladı, daha doğrusu yanımdaki adamı karşıladı. ‘Semin Bey hoş geldiniz.’ ‘Semin bey nasılsınız?’ ‘Semin Bey buradan buyurun.’ Hepsi , hep bir ağızdan konuşuyordu. Ben sessiz kalırken Semin hepsine kibarca baş selamı verdi ve yanlarından ayrılarak boş yüksek ayaklı bir masaya yöneldik. Garson bize şampanya ikramında bulunurken ‘Seni tanıyorlarsa neden maske taktın ki?’ diye sormadan edemedim. Benim tanınmamam için bu kadar uğraşmışken üstelik. ‘Amaç tanınmamak değil, bu bir konsept sadece.’ Bakışları bende değildi, etrafı inceliyordu. Masamıza bir çift yaklaştı ve adam Semin’in elini sıkarken yanındaki kadın ona samimice sarıldı. ‘Hazır mısın?’ diye sordu kadın. ‘Her zaman.’ Dedi Semin kendinden emindi. Kadının bakışları çok kısa bir an bana döndü ama bir şey söylemeden tekrar Semin’le muhatap oldu. ‘Bu?’ dedi. Sadece bu muydum ben. Ne kabaydı. ‘Özel davetlim.’ Semin ardından masanın üzerinde duran elimin üzerine elini koydu ve kadının bakışları direkt ellerimizin birleştiği yerdeydi. ‘O halde şöyle sormalıyım. O bir soğuk mu? ‘Semin’in bakışları da bana döndüğünde anlamsızca baktım. Soğuk ne demekti. Bunlar vampir olabilir miydi? Şaşkın bakışlarım onlara kilitlenmişken ‘Hadsizliğini bu seferlik görmezden geleceğim.’ Dedi Semin kadına. ‘O halde önemli biri olmalı.’ Diyerek konuşmaya devam etti kadın. ‘Arıl, karını götür.’ Semin bu sefer kadınla değil adının Arıl olduğunu öğrendiğim kadınla beraber yanımıza gelen adamla muhatap oldu. Adam kadını sessizlik içinde ve aceleyle yanımızdan uzaklaştırdı. Onları bir süre gözlerimle takip ettiğimde, uzakta bir masada tartıştıklarını gördüm. Adam, kadını azarlıyordu. ‘Soğuk ne demek tam olarak?’ diye sordum Semin’e dönerken. Sessizliğimin ne zaman son bulacağını merak ediyormuş gibi başını hafifçe salladı. ‘Yanlış soruları soruyorsun.’ Yanımıza birileri gelip gidiyor ve sadece Semin’le muhatap oluyorlardı. Hiçbiri dikkatimi çekmiyordu. Gittikçe kalabalıklaşan salonda köşede piyano ve çello çalan müzisyenler vardı. Garsonlar hiç durmadan alkol servisi yapıyorlardı. Semin ikinci bardağına geçmişken ben henüz birincisini bitirmemiştim. Tanıdık bir sima yanımıza doğru yaklaştı. ‘Semin Bey sizi burada görmeyi beklemiyordum.’ Diyerek onunla el sıkıştı. Bu adam babamın arkadaşlarından biriydi. Daha önce onunla resmini görmüştüm. ‘Bahri buraya benimle konuşmak için geldiğini ikimizde biliyoruz.’ Dedi Semin soğukça. Bu kadar ukala olmak zorunda mıydı? Karşısında bakanlığa aday gösterilen bir milletvekili vardı sonuçta… ‘Seni her yerde arıyorum ama bana hiç konuşma fırsatı vermedin.’ Dedi Bahri ilk baştaki sözlerini kenara atarak. ‘Yakaladın o fırsatı ‘Semin yine sarsılmaz bir şekilde, sanki herkesin yöneticisi oymuş gibi konuşuyordu. ‘Oğlumun durumunu biliyorsun.’ Dedi Bahri direkt konuya girerek. ‘Açıkçası, incelemedim dosyasını.’ Anlaşılan oğlunun davası vardı. Geldiğimizden beri ilk kez bir konuşma gerçek anlamda dikkatimi çekmişti. ‘Onun üzerine iftira attılar ve bu davanın sonucu benim için çok önemli, senin avukatı olmanı istiyorum.’ Dedi ama bu sözleri neredeyse yalvarır bir halde söylemişti. Seminse hiç etkilenm…