🪖Manolya

-islamdır elbette en yüce ülkü . Neyleyeyim Allah-u Ekber demeyen türkü (Necip Fazıl Kısakürek) Fragman bitti iyi seyirler...🥀 Hayatı zincirlenen çocuklara⛓️🍁⛓️ ⛓️🌸⛓️ 04.07.2006 İlayda evde yine kaçmaya çalışırken yakalanmıştı .ona ceza kesilen o oda ona hapis olmuştu.yerden kalktı o küçücük bedeniyle cama doğru ilerledi .annesini gazeteyle kapattığı camı tek ,tek o minik elleriyle açtı camı .dışarı baktı dışarıdan mahrum bırakılmış zarif bir monolya çiçeğiydi İlayda .camın kulpunu kendine çekti açtı içeri mis gibi bir hava girdi.derin bir nefes aldı İlayda . Etrafı inceledi aşşağıdan bir ses gelince irkildi İlayda. Kafasını, aşşağıya inidirdiğinde bir erkek çocuk gördü İlayda .elinde bir monolya çiçeği vardı herkes oynuyordu ama o çocuk kaldırıma çökmüş o çiçeği minik elleriyle okşuyordu .ilaydanın dikkatini çekti ve masumca bir soru sordu . "Neden sende oynamıyorsun oradaki çocuklarla." Dedi İlayda naif sesiyle . Narin bir ses duyan çocuk kafasını kaldırdı yukarıda. İlaydayı görünce tebbessüm etti cevapladı sorusunu . "Sen niye gelip oynamıyorsun o zaman çocuklarla sen niye oradasın gelsene."dedi çocuk "Gelemem ." Dedi İlayda . "Neden ."dedi çocuk . " Annem kızar hapis ettiler beni buraya ." Dedi İlayda. "Kaç o zaman."dedi çocuk . "Denedim ama her seferinde zincirlendim .dedi İlayda. "Ben kırarım o zinciri o zaman." Dedi çocuk " Ama sanada zarar gelir ." Dedi İlayda "Olsun sende bizim gibi oynamalısın komşu kızı."dedi çocuk "Komşu kızımı."dedi İlayda . "Evet bizim komşumuz olduğunuza göre ve komşunun kızı olduğuna. Göre ,komşu kızısın sen." Dedi çocuk . "Zekice ben İlayda "dedi İlayda. " Bende - ." Yarım kaldı kelimesi çocuğun çünkü İlayda kapının sesini duyunca hızla camı kapatıp camın dibindeki duvar kenarına çöküp kollarını dizlerine sarmıştı. Çocukluktan kalan o masum bağlar, Şimdi puslu bir gölgede sırrını saklar. Kader oyununu sessizce oynar, Karanlıkta gizlenen fırtınalar var. ( Ey ) ⛓️💙⛓️ Boş bir alandaydı İlayda üzerinde beyaz bir elbise vardı ,ilerliyordu.sahi nereye gidiyordu . İlerledi ve bir anda durdu .etrafına baktı bi taraf bağ bahçeyken diğer taraf ise karanlıktı. Araftaydı ,ilerleyemiyordu.sanki biri ilaydayı bulunuduğu nokataya sabitlenmiş ti, nefes alması daha da sıkılaştı taki, karanlıktan bir el boğazını sarmasıyla nefesi dahada tıkantı. O gözüktü ,babası yüzü değisikti başından kan akıyordu arkasından annesi belirdi vicudu delik deşik gözlerinden kan geliyordu. Babası olucak o kişi dahada sıktı ilaydanın boğazını nefes alamıyordu yer yerinden yarıldı sanki bacaklarını hissetmiyordu. Adam ilaydanın Boğazını bıraktığında ayakları yerden kaydı yere bayıldı en son cümlesi şu oldu sanki ikiside anlaşmış gibi aynı anda şu cümleyi kurdular . "Herşey senin yüzünden,şuçlusun bu yaşananların sebebi sensin İlayda." *** İlayda birinin. Ona dokunmasıyal hızla uyandı .ellerini kullaklarina yerleştirdi sesleri susturmaya çalıştı,bir yandan da bağırıyordu. "BIRAK BENİ,SUS-SUS SUÇLU DEĞİLSİN DEĞİLİZ.!" Dedi İlayda . karanlıktan zihninin o gizli köşesinden bir ses duyuldu. "Suçlusun İlayda en çokta bu dünyaya gelerek sen daha suçlusun."dedi ses "DEĞİLİM.!"dedi ilayda "SUÇLUSUN.!"dedi ses Ağlayarak cevapladı İlayda artık bağırmıyordu. "Ben değilim.lütfen bırak beni ben öldürmedim.ne olur sus bırak artık beni" Ellerimi kulakalarından çekti ses susmuştu. Ellerimi dizlerine sardı sallanarak hıçkıra hıçkıra ağladı. Yorgun titrek nefesinden bir ses duyuldu. "Yoruldum."dedi fısıltıyla. "Çok yoruldum ." Yorulmuştu kim yorulmazdiki sevilemeyen hor görülen dövülen suçlu tutulan hangi çocuk yorulmazdıki. Biz çocukları dertsiz sandık ama en çok yara alanda onlardı, biz bile fark etmedik çünkü biz bile en ağır yaraları çocuklukta en yakınımızdan ailemizden almıştık Ve biz çocukların yaraları yok dedik ama bizde bir zamanlar çocuktuk . Soruyorum hergün babasından veya annesinden sevgi sözleri alan varmı yada babasından hergün çiçek alan varmı . Çoğunuz hayır dediniz kimisi belki dedi kimisi evet dedi Evet diyenler şanslıydı sevi…