🪖Duvarların daki sis🥀

Gölgenin ardında saklı bir yara, Adalet beklerken düştü zamana. On iki kurşunla karardı dünya, Şimdi hesap vakti, uyansın rüya. (EY) İnsan neyden korkardı .karanlıktan ,ebeynlerinden, varlıklardan ... peki ben kimden korkuyordum. bilmek ister misin kaldırabilirmisin hayatımı .anlatmamı istermisin .istiyorsan başlıyoruz sar zamanı geriye dönsün saat geçmişime . 08.07.2008 İlayda saçı okşanmamış bir kere yüzüne gülünmemiş o kız çocuğu . çoğu kız arkadaşlarından almaz yarayı en yakın yarayı açan saçını okşamak yerine şaçından sürükleyen bir babadır . İlayda odasında elinde ayısıyla,bebeğiyle oynayan bir çocuk olmadı kaderde buydu insanlar kendine yazılan kadere mahkumdu .kimimiz çocukken yara aldık kimimiz büyüdükçe yandık .insan büyüdükçe dertleride büyürdü . Yalan dünya dedik buna sahi yaşadığımız hayatta yalandı.bunca acı dert tasa esirdik işte bu hayatı yaşmaya . Hadi geçmişe devam edelim. İlayda korkarak ilerledi .banyoya geldiğinde kapıyı kapattı ve kilitledi ilerledi cama doğru .doğru düzgün ışık almayan bu ev bir tek banyonun camından ışık alıyordu .İlayda banyonun kırık fayansından bir taş aldı ve cam doğru fırlattı .evde kimse yoktu. Babası şeref yoksunu babası kim bilir nerelerde içiyor .orospu annesi kim bilir kimler leydi bilinmiyordu .taş atıldığı gibi camlar ilaydanın üzerine gelmeden kaçtı İlayda . Tam o anda banyonun kapısı sağlam olmadığı gibi kırılmış gelmisti o gelmişti elleri titredi ilaydanın yaklaştı annesi olacak o orospu .ilaydaya yaklaştı eliyle saçlarını tuttu küçük kızın . Acıyla çığlık ataması bile kapadı gözlerini İlayda . O kadın diğer eliyle vurdu yüzüne eliyle .mavi ve grimsi olan o gözlerden dökülmeye başladı yaşlar bağırdı annesi . "Seni küçük kaltak birde kaçmaya yeltenmiş ben şimdi sana göstermezmiyim ." Diyerek saçından tutup sürükledi .ilaydanın sesi çıkmıyordu sesizce gözlerinden yaşlar süzülüyordu . Bir odaya geldiler fırlattı ilaydayı. ilaydanın ağzından zor duyulan bir ses geldi. "Ben size ne yaptım." Kimse duymadı bu sesiz çığlığı gitti annesi kitledi kapıyı .vurmadı İlayda kırmadı dökmedi .annesi. Onu kardeşinin odasına kitlemişti İlayda ilerledi beşiğe baktı bir süre kardeşine ve kucağına aldı kapının arkasına ilerledi çöktü gözlerinden yaşlar süzüldü kimse duymadı ,görmedi .göremezdi kimse attı içine her zamanki gibi . Akşam saatlerinde kerpiç evden her geceki gibi sesler yükseldi ilaydanın bulunduğu kapı pat diye kırıldı gelmişti babası .nefret ederdi sevmezdi . babası geldi kolundan sertçe kaldırdı İlayda tepki vermedi .sıktı ilaydanın kolunu ve hızla aşşağıdaki Bodrum'a indirdi .acımasızdı şerefsizdi babası . Bodrum'a indiklerinde kan kokuyordu her yer fırtlattı ilaydayı yere İlayda kucağında kardeşini korudu geçti kenara oturdu . Bilerek getirdi babası onu buraya izlesin kavgalarını izlesinki yaralarında iz bıraksın diye . Susmuyordu annesi bağıyordu .İlayda dahada şimdi bulunduğu yere . Babası olacak o şerefsiz yaklaştı annesine tokat attı bağırmaya devam etti annesi susmadı İlayda korkuyla kardeşinin kulaklarını kapattı .ağlamıyordu artık gözleri kanlanmış şekilde kardeşini sıkı sıkı tutuyordu . Babası bağırdı eli silahına gitti . "Eh yeter be! Hepiniz bu gün gebereceksiniz.!" Dedi ve silahının şarjörünü kontrol edip tetiği çekti . Zaman durdu sesler sustu evin dibindeki incir ağacındaki kuşlar sustu uçtular havaya . Zaman kıyıldı . Babası arkasını dönüktü İlayda sesizce kardeşini bıraktı üzerinde toprak çamur olmuş mavi kuşaklı elbisesiyle sesizce ilerledi . Babası arkasını döncekken İlayda hızla ilerledi ve sertce itti .babası sarhosluğundan dengesini korkuyamadı yere doğru düştü annesini. Yanına ilayda hızla yerdeki taşa ilerledi kocaman taşı küçük elleriyle kavradı babasın kafasına sertçe geçirdi . Gitmiş kafasında kanlar sızıyordu . İlayda bağırarak ağlamaya başladı . Kardeşine ilerledi kucağına aldı sarıldı ağladı . Bir süre sonra gözleri duvara kitlendi kaldı kardeşi ise ağlıyor susmuyordu . Bir süre sonra İlayda mırıldandı Çıktım kerpiç duvara,¹ Çıktım kerpiç duvara, E…