Kısa bir Tanıtım

“Kendine sorduğun soruların cevapları geçmişinde saklı…” 6eceokuryazari Her düşmanlık bir nefrettir peki her aşk bir sevgi midir? "İki düşman mafya ailenin büyük bir savaş sonrası barış istemesi, Yalaz ailesi ve Arkan ailesi'nin arasındaki yılların düşmanlığının artık bir kenara atılması istenmesi. Bu barışa kurban giden Güz N. Yalaz ve Akar Arkan arasındaki nefreti aşabilecek mi? Aile baskısı ile zoraki bir evliliğe kurban giden bu ikili neler yaşayacak hep beraber ögrenmeye ne dersiniz?" Merhaba canlarımm Kayıp Anılar Müzesi ile birlikte bir kurgu daha yazıyorumm♥️ hangisi daha çok tutarsa ona devam etmeyi planlıyorum. Umarım beğenirsiniz. Beğenirseniz yorum yaparsanız çok sevinirimm. Güz'ün ikinci adını kitapta öğreneceksinizz😁 ama benim bu kitapta en sevdiğim karakterim başka biriii. Gelecekten Bir Kesit... "Ne!" Aynı anda söylediğimiz bu cümle ile birbirimize nefretle ve şaşkınlıkla baktık, babam ise çok sakin bir şekilde"Ne ne?" Diye sordu. "Şimdi siz bize barış olsun mu diyorsunuz?" Hepsi birden onaylar bir şekilde kafa salladılar, Akar sinirle ellerini saclarına geçirdi ve arkasını dönüp duvara sert bir yumruk geçirdi. "Uşağum sakin ol hela bi, sadece evleneceğinizu söyleduk." Akar boynunu çıtlatarak geri arkasını döndü. "Ula ben sakın filan olamam, siz bize sevmeden evlenin diyersunuz!" "Akar bak uşağum, evlilik sevsen de sevmesen de bazen yapılan birseydur, hem ne olmuş kağıt üzerine iki imza atsanız?" "Hazal Yalaz! Evliliği kimin nasul yaptığı umurunda değul, şu anda hem ben evlenmek istemeyrum, hem de kızuna yazık ula bi adam tarafından sevilmeden sevgisiz bir evlilik yapacak, barış mı istersunuz anlaşma yaparuz olur biter ama bir daha bana evlilik diye gelmeyun. Eğer kızunuzu evlendirmek isterseniz dışarıda tanıdığım iyi adamlarım vardur sevdiği biruyle ilk tanısır anlaşursa evlenir." Akar beni mi düşünmüştü? Hayır hiç sanmıyorum. "Uşağum anlaşma da kağut üzerinde ya evliluk ha barış anlaşmasu ne olmuş yanu?" Benim cikrim hiç sorulmuyordu ve ben burada şunu fark etmiştim, ben yıllar sonra birşey için şaşkınlığımı belli etmiştim. Bunu hatırlamak beni büyük bir bozguna uğrattı. "Özür dilerim baba..." Diye mırıldandım herkes bir anda sustu, "Özrümü kabul etmen içun Akar ile evlenebilirum." Başımı önüme eğdim. Babam bir kaşını havaya kaldırdı bir süre düşündükten sonra başını kaldırıp muhzipçe güldü, "Tamam eğer Akar Arkan ile evlenirsen özrünü kabul ederim." Annem sorgular bakışlarla babama döndü, kardeşim olayları korkuyla izliyordu. Başımı yavaşça aşağı yukarı salladım. Akar afallamış bir şekilde eğilip yüzümü görmeye çalıştı. Gözümden akan bir damla yaşa hakim olamadım... Akaryüzümü görmüş olacak ki yutkundu. "Evet, o zaman asıl burada olma sebebimize gelelim..." "Allah’ın emri, Peygamber’in kavliyle kızınız Güz'ü oğlum Akar'a istiyoruz" "Verdim gitti." Büyüklerden bir alkış koptu kardeşimin gözleri doldu. Gözlerim yaşlı bir şekilde Akar'a döndüm, zoraki bir tebessümle ona bakıp başımı geri önüme eğdim... "Kendi yolunu her zaman kendin çizersin, hayallerin senin sevdiklerindir, hayatın hep engebeli olsa da o engebelerden sarsılmadan geçmeyi bileceksin. Korkmak bir kaçış yoludur sen korkularının üstüne gitmeye bileceksin. Hayat yolunu çizip o yolların üstüne izini bırakarak gideceksin" Bölümde görüşmek üzere canlarımmm💞✍🏼